Manchester City kocht deze zomer heel zuiders in met onder andere Álvaro Negredo, Jesús Navas, Fernandinho en trainer Manuel Pellegrini. Het was dan ook uitkijken naar hun eerste officiële match, gisteren tegen Newcastle. En ja, ze gaven meteen hun visitekaartje af.

Pellegrini koos bij zijn debuut voor de volgende 11 namen: Joe Hart; Pablo Zabaleta, Vincent Kompany, Joleon Lescott, Gaël Clichy; Navas, Yaya Touré, Fernandinho, David Silva; Sergio Agüero en Edin Dzeko. 

City duwde van bij de aftrap het gaspedaal in en creëerde de eerste vijf minuten een drietal mooie kansen. Niet veel later was het al raak via David Silva. Newcastle wist duidelijk niet hoe het de aanvalsgolven van de thuisploeg moest neutraliseren. Silva trok vaak naar binnen van op links en maakte zo heel wat ruimte voor medemaats. Daarvan maakten de spitsen Agüero & Dzeko beurtelings gebruik. Uit dat patroon kwam ook het eerste doelpunt voort: Silva trekt naar binnen, Dzeko duikt in de ruimte van de Spanjaard, brengt de bal voor doel en met wat geluk komt de bal opnieuw bij Silva die de score opent.

De 4-4-2 van The Citizens bleef The Magpies in moeilijkheden brengen. De snelle druk van de twee spitsen en bijsluitende middenvelders zorgde ervoor dat de bezoekers geen moment tot voetballen kwamen. Niet veel later volgt ook de logische 2-0: balrecuperatie op de eigen helft van Kompany, die de bal 30 meter verticaal vooruit mag spelen naar Dzeko. De Bosniër zet met een subtiel tikje Agüero voor doel, die schitterend afwerkt. Opnieuw een voorbeeld van de vlotverlopende samenwerking tussen de Argentijnse en Bosnische spits (en de wankele centrale as van Newcastle): Dzeko komt in de bal, en houdt die vast of speelt hem meteen door naar Agüero die slim in de ruimte achter Dzeko loopt.

Net voor rust lijkt de match helemaal beslist wanneer Steven Taylor (Newcastle) zijn team in de steek laat: een domme slag levert hem rood op, de tweede helft wordt een maat voor niets. Man City duwt na de koffie nog even door en drijft de score uiteindelijk op tot 4-0.

De wissels? De wissel van Javi Garcia in plaats van de geblesseerde Kompany heeft geen consequenties voor de wedstrijd, de inbreng van Samir Nasri heeft dat wel. De Fransman komt op het uur in de plaats van Agüero en speelt een meer terughoudende rol: hij komt de bal diep opvragen, verdeelt het spel van achteruit, maar speelt te veel lateraal en achteruit. Het komt het spel niet ten goede. De thuisploeg speelt vooral op balbezit en hangt bijna volledig af van Navas om diepte te creëren. Uiteindelijk ziet Pelligrini het ook zo, waarna hij in het slot van de match nieuwkomer Negredo nog in de ploeg brengt en Silva naar de bank haalt. Negredo komt in de spits om meer diepgang te brengen. Nasri verhuist naar links, met een gelijkaardige rol als Silva tot dan toe vervulde.

Conclusie? De ploeg lijkt klaar voor het echte werk. Aanvallend staat het al erg goed, achterin is er nog wat werk. Om de opbouw van achteruit te verzorgen lijkt een terugkeer van Matija Nastasic erg belangrijk, met hem erbij zijn The Sky Blues ongetwijfeld de best voetballende ploeg van achteruit. Op het middenveld lijkt er reeds een typeploeg te zijn ontstaan, Samir Nasri zal moeten knokken voor een plaatsje in het elftal. Voorin valt er dan weer niet te tornen aan het duo Agüero-Dzeko. Al is rotatie uiteraard belangrijk in een lang seizoen, wat het ongetwijfeld wordt voor The Citizens. In dat geval zitten er op de bank met Negredo en Stevan Jovetic alleszins al twee spitsen met veel diepgang die perfect in het systeem passen.

+ Complementair spitsenduo met Dzeko & Agüero: steeds iemand die in de bal komt, de ander zorgt voor diepgang
+ Erg gevaarlijk op spelhervattingen: veel kopkracht & met Silva en Touré ook vrije trapspecialisten in het elftal
+ Organisatie staat al erg goed. City is erg vroeg in het seizoen al klaar om hoog druk te zetten met aanvallers die veel verdedigend werk opknappen. Ook tegen 10 man stormden de spelers niet blind naar voor, er bleven steeds voldoende spelers achter de bal om de eerste clean sheet van het seizoen te bewerkstelligen

– City gaf tegen tien man af en toe nog te veel ruimte weg centraal in de vierhoek tussen de twee spitsen en twee centrale middenvelders. Eens de tegenstanders kan opbouwen en erin slaagt Agüero & Dzeko uit te spelen, kan het te makkelijk vooruit voetballen. Kan afgestraft worden tegen sterke tegenstanders
– Topploeg die tegen City ook 4-4-2 speelt met twee beweeglijke spitsen (tegen Lescott) en sterke centrale middenvelders (Manchester United?) kan The Citizens aan het wankelen brengen

Onze gok? De titelstrijd zou wel eens kunnen afstevenen op een burenduel tussen City & United. Of gooien de youngsters van José Mourinho roet in het eten?

De Beste: Oscar (Chelsea) speelde vandaag als 10 voor The Blues tegen promovendus Hull City. De Braziliaan kreeg een vrije rol en benutte die uitstekend. Hij zocht (en vond!) voortdurend de ruimte tussen de linies van de bezoekers en lag aan de basis bij zowat iedere gevaarlijke aanval van het team van José Mourinho. Hij scoorde ook het eerste doelpunt, maar even belangrijk is Oscars zijn evolutie in balverlies. Terwijl hij vroeger z’n verdedigende taken regelmatig verwaarloosde, is hij nu de eerste om druk te zetten en uit te pakken met echte Engelse tackles.

De Man in het Zwart: was Bjorn Kuipers die de Klassieker in goede banen leidde. Hij liet de topper tussen Ajax & Feyenoord niet ontsieren door vuile tackles, tijd winnen, of een dozijn schwalbes. Enkel de penalty voor thuisploeg Ajax was voor discussie vatbaar. Maar ‘overall’ een puike partij van de Nederlandse topref. Dat het voetbal in de tweede helft erbarmelijk was, kunnen we hem niet aanwrijven. Al zouden veel fanatieke supporters dat waarschijnlijk ook wel durven doen.

De Wissel: Roberto Soldado (out) – Jermain Defoe (in). Situatie: Tottenham leidt met 0-1 bij Crystal Palace maar heeft het moeilijk. De thuisploeg zet druk, pompt veel ballen in de box en de Spurs raken niet uit de ontknelling. André Villas-Boas besluit om in de 83ste minuut zijn Spaanse doelpuntenmaker Soldado naar de kant te halen. ‘Een bizarre wissel’, dachten vele fans ongetwijfeld. Maar niks is minder waar. Door de pijlsnelle Defoe in de spits te droppen, trok Tottenham het laken definitief naar zich toe. In tegenstelling tot Soldado in de tweede helft, zorgde Defoe meteen voor diepgang door zich steeds slim vrij te lopen tussen een centrale verdediger en een vleugelverdediger van Crystal Palace. Door zijn snelheid en balvastheid konden de Spurs aansluiten, en meer op de helft van de tegenstander gaan spelen. Het veelvuldige balbezit zorgde ervoor dat het de match terug onder controle kreeg. Al gebiedt de eerlijkheid ons te zeggen dat doelman Hugo Lloris toch nog één keer gevat moest tussenkomen.

De Verrassing: in de Eredivisie heet momenteel PEC Zwolle. Het team van coach Ron Jans kende een uitstekende seizoensstart. Het pakte 9 op 9 en deelt de leiding met PSV na overwinningen tegen NEC (1-5), Heracles (1-3) en Feyenoord (2-1). Cambuur en Utrecht zijn de volgende voorgerechtjes op het menu van Zwolle, met daarna Ajax als hoofdschotel. Wordt vervolgd.

De Ontdekking: Sven van Beek (Feyenoord) speelde vandaag zijn eerste wedstrijd in het Betaald Voetbal. De 19-jarige rechtsachter mocht meteen debuteren in De Klassieker op bezoek bij Ajax. Van Beek deed het voortreffelijk. Hij speelde positioneel erg sterk en verijdelde twee doelkansen met een messcherpe tackle. Bovendien beschikt de youngster over een verre inworp (hij gooit met gemak 25m ver), wat zeker nog voor doelgevaar kan zorgen met targetman Graziano Pellè in het elftal. Spijtig genoeg is van Beek de doublure van de geblesseerde Daryl Janmaat. Coach Ronald Koeman weet sinds vandaag alleszins dat hij over een uitstekende vervanger beschikt!

De Wedergeboorte: Chelsea-icoon Frank Lampard zat vorig seizoen meer op de bank dan hem lief was. Er werden vraagtekens gesteld bij zijn toekomst bij The Blues, maar zijn goal in de Europa League-finale (en de komst van Mourinho) leverde de middenvelder prompt een nieuw contract op. Tegen Hull City speelde hij, met Ramires naast zich, kennelijk bevrijd. Lamps vertraagde het spel wanneer nodig, en zorgde bij momenten voor een uitstekende opbouw. Zijn infiltraties zijn terug van weggeweest en hij etaleerde zijn schitterende traptechniek nogmaals bij de tweede goal van Chelsea. Lampard miste in de beginfase van de match wel een strafschop, maar hij vertrouwde me toe dat hij dat enkel deed om de spanning er nog wat in te houden.

De Gokchinees: in Camp Nou gezien? Of was Barça nu echt zo sterk dat het aan de rust al met 6-0 (!) leidde tegen Levante? Antwoord in eum… oktober, na de wedstrijd tegen Real Madrid.

Het voorbije weekend samengevat in een kort en bondig rapport:

De Beste: Franck Ribéry (B. München) zorgde er met zijn versnellingen voor dat de hele verdediging van B. Mönchengladbach na 90’ duizelig van het veld stapte. Van op links een constante gesel met zijn dribbels naar het centrum, doorsteekpasses, en afstandsschoten. Prachtige assist bij de eerste goal!

De Goalie: Marc André Ter Steegen (B. Mönchengladbach) slikte drie doelpunten in de Allianz Arena maar zorgde ervoor dat Bayern er geen vernedering van kon maken. Pakte uit met twee schitterende saves en stopte een strafschop. Ook voetballend een verademing in vergelijking met vele andere doelmannen.

De Schlemiel: Alvaro Gonzalez (B. Mönchengladbach) veroorzaakte twee strafschoppen op amper een minuut tijd. Tweemaal op rij de handen gebruiken op zo’n korte tijd, in de eigen zestien dan nog. Wat was dat nu weer van een ezel en een steen?

De Nuttigste: Junior Malanda (Zulte Waregem) heerste als vanouds op het middenveld bij Essevee. Erg sterk in de balrecuperatie, stuurde het spel van Zulte Waregem met sterke passes en veranderde de bal van kant net zoals hij van onderbroek wisselt.

De Metamorfose: Alpaslan Özturk (Standard Luik) zat niet zo lang geleden nog in de B-kern bij het ter ziele gegane Beerschot. Hij blonk daar bij de seizoensstart uit als explosieve rechtsachter, maar bleek een erg kort lontje te hebben. Herpakte zich na zijn gratis transfer naar Standard en speelde heel sterk centraal op het middenveld naast Yoni Buyens in de topmatch in Genk. Wordt ongetwijfeld een erg nuttige pion in het rotatiesysteem van Guy Luzon.

De Saaiste: Bordeaux-Monaco (0-2) was allesbehalve een spektakelwedstrijd. Monaco speelde vanuit de organisatie en hoopte op de flitsen van de vier aanvallend ingestelde spelers, terwijl Bordeaux een dubbele muur voor de eigen zestien optrok. Wie daar door raakte, werd meestal zonder pardon omver geschoffeld. De match brak open na de eerste goal van de bezoekers in minuut 81. Zonder het slotkwartier was deze wedstrijd waarschijnlijk de saaiste (zelfs tactisch weinig interessant) ooit. Geen reclame voor Ligue 1.