Dubbeltje op zijn kant

Een verrassing was het spelbeeld van de finale niet. Argentinië profileerde zich doorheen het hele tornooi als een moeilijk te bekampen ploeg loerend op de counter, Duitsland probeerde met snelle combinaties die blauw-witte muur te slopen.
door Bart Plasschaert

Opstellingen 1e helft

Opstellingen 1e helft

Joachim Löw moest in laatste instantie een geblesseerde Sami Khedira vervangen door Kramer. Voor de rest bracht hij de voorspelde ploeg aan de aftrap. Sabella koos bij Argentinië voor een soort 4-4-1-1 opstelling met Biglia en Mascherano als buffer voor de verdediging, zij werden omringd door Lavezzi (vooral op rechts) en Perez (helemaal geen flankspeler).

Duitsland had zoals voorspeld de bal het meeste in de rangen, de Argentijnen vielen met 9 man terug en probeerden bij balverovering snel Messi & Higuain te zoeken. Erg veel kansen waren er niet. Toch werd de eerste helft aan een erg aangenaam tempo afgewerkt dankzij de snelle balcirculatie bij Duitsland en de snelle tegenprikken van de Argentijnen.

De beste kansen waren wel voor Argentinië. Eerst kopte Kroos erg slecht terug naar zijn doelman waardoor Higuain 1 vs 1 kwam tegen Neuer, maar miste. Het overige gevaar kwam voornamelijk via de rechterflank waar de snelle Lavezzi en Messi Howedes in de problemen brachten. Duitsland kwam er net voor rust voor het eerst dichtbij na een kopbal van diezelfde Howedes op de paal (wie zei ook weer dat corners niet te trainen zijn?).

Groggy

Opstellingen 2e helft

Opstellingen 2e helft

Intussen moest een groggy Kramer naar de kant voor Schürrle, die nam plaats op links. Özil werd een soort nummer 10. Kroos ging meer naast Schweinsteiger spelen. Het duo probeerde van daaruit Messi te neutraliseren en het spel te verdelen, wat ook lukte.

Na rust verraste Sabella: hij keerde terug naar zijn 4-4-2 met een ruit op het middenveld. Mascherano was de buffer met links van hem Biglia, Perez op rechts. De gevaarlijke Lavezzi werd geslachtofferd voor Aguero die met Higuian voorin postvatte.

Het zorgde ervoor dat de flanken volledig open kwamen te liggen. Op links deden de Duitsers daar erg weinig mee, vooral door de technische mankementen van de rechtsvoetige Howedes. Op rechts lag de boulevard echter open voor Lahm. Als een Duracellkonijn draafde hij op en af: goede voorzetten, afgewisseld met leuke combinaties met Müller die naar binnen trok en Özil op de 10.

Duitsland werd gevaarlijker en de Argentijnse counters werden ingeperkt, vooral met dank aan een erg sterke Boateng. Hij intercepteerde zowat iedere gevaarlijke bal: goede tackles (6 op 6), (4 op 6) gewonnen luchtduels en tal van goede intercepties. Enkel Messi kon in de tweede helft ontsnappen, maar zijn schot ging naast.

Heersende Schweini
Vanaf minuut 70 viel de match wat stil waardoor er verlengingen kwamen, zeker niet ongewoon bij wedstrijden van de Argentijnen (vanaf de 1/8e finale slechts 1 goal in de reguliere speeltijd). Intussen moest bij Duitsland de onzichtbare Klose plaats ruimen voor uiteindelijke matchwinnaar Götze.
Bij Argentinië gingen Perez en Higuain naar de kant. Lucas Biglia die met krampen zat, bleef staan. Het zorgde er mede voor dat zijn team geen poot meer aan de grond kreeg in het middenveld. Kroos & Schweinisteiger dicteerden de wet, Lahm kreeg zeeën van ruimte.

Schweinsteiger verdeelde het spel als vanouds. Hij gaf 58 geslaagde voorwaartse passes, was alomtegenwoordig (hij legde meer dan 15km af!) en snoepte een dozijn ballen af van de Argentijnen, samen met Boateng was hij dé uitblinker van deze finale.

Uiteindelijk kon Argentinië nog slechts één keer dreigen met invaller Palacio die een nieuw foutje van Hummels moest afstraffen. Dat deed hij niet, maar aan de overkant had Götze minder medelijden: hij nam een dekkingsfout van Demichelis in dank aan en bezorgde de Duitsers een oververdiende wereldbeker. Die Mannschaft creëerde dit keer geen dozijn open kansen, maar was uiteindelijk de efficiëntste en versloeg zo de Argentijnen met hun eigen wapen.

De Revelaties

Op ieder WK is het uitkijken naar spectaculaire goals en nieuwe tactieken. Maar uiteraard worden ook enkele sterren van morgen ontdekt. Deze zelf gemaakte basiself vocht zich op deze wereldbeker een weg uit de anonimiteit en staat vroeg of laat op het veld bij een Europese topclub. Dit is onze lijst met de revelaties van het tornooi.
door Bart Plasschaert

 

Doelman: Keylor Navas (Costa Rica, 27 jaar). Samen met Bravo de ontdekking van de keepers. Erg goede reflexen, sterk op zijn lijn en toonde zich bepalend in de strafschoppenreeks tegen Griekenland. Navas is momenteel nog aan de slag bij Levante UD.

Rechtsback: Fabian Johnson (Verenigde Staten, 26 jaar). Eén van de steunpilaren van Team USA. Zijn positiespel en kopspel zijn degelijk, maar het zijn de aanvallende impulsen en technische kwaliteiten van Johnson die de VS door de groepsfase sleurden. Met zijn rushes was hij beslissend tegen onder meer Portugal. Johnson verlaat Hoffenheim en verkast straks naar Borussia Mönchengladbach.

Centrale verdediger: Stefan De Vrij (Nederland, 22 jaar). De verdediger ontpopte zich tot sterkhouder achterin bij Oranje. Hij werd voornamelijk belast met de mandekking van één van de vleugelaanvallers van de tegenstander, een taak die hij uitmuntend vervulde. Beschikt bovendien over meer dan voldoende voetballende kwaliteiten. Heeft al 4 jaar lang een basisplaats bij Feyenoord. Benieuwd wat hij in de toekomst vermag in een topcompetitie in een defensie met slechts twee centrale verdedigers in de ploeg.

Centrale verdediger: José Maria Giménez (Uruguay, 19 jaar). Hij kwam dit seizoen amper in actie maar speelde erg sterk als centrale verdediger in de Uruguayaanse defensie. Goede tackle en sterk met de kop. Vaste bankzitter bij Atlético Madrid, misschien toch elders zijn geluk beproeven op zoek naar speelminuten?

Linksback: Faouzi Ghoulam (Algerije, 23 jaar). In een viermansdefensie de beste linksachter van het tornooi. Beschikt over een goed positiespel, messcherpe tackle en snelheid. Als hij toestemming krijgt van de coach bovendien een groot gevaar met zijn rushes: heeft een uitstekende vroege voorzet in huis. Ghoulam start aan zijn tweede seizoen bij Napoli.

Centrale middenvelder: Charles Aranguiz (Chili, 25 jaar). Eén van de sterkhouders bij een erg sterk Chili. Viel ons vooral op door zijn uitstekend positiespel en dito passing. Heeft bovendien een fraaie traptechniek dat bewees hij met de penalty van het tornooi tegen Brazilië, en dat onder enorme druk. Is momenteel aan de slag bij Internacional in Brazilië.

Centrale middenvelder: Hector Herrera (Mexico, 24 jaar). Samen met Guardado de draaischrijf van Mexico. Speelde aan de rechtse kant van de driehoek in het middenveld en deed dat voortreffelijk. Zijn vista, traptechniek en loopvermogen noteerden ook tal van scouts snel in hun notitieboekje. Nog tijdens het WK moest FC Porto zijn sterkhouder laten gaan voor een droomtransfer naar Manchester United.

Linkermiddenvelder: Ahmed Musa (Nigeria, 21 jaar). De revelatie van de Super Eagles. Een vleugelaanvaller zonder complexen: snel, dribbelvaardig én met scorend vermogen. Musa verdient goed zijn boterham bij CSKA Moskou. Wie verlost deze kwieke aanvaller van de Siberische kou?

Rechtermiddenvelder: Juan Cuadrado (Colombia, 26 jaar). Ongetwijfeld één van de sensaties van dit WK. Cuadrado beschikt over alles wat gevraagd wordt in het moderne voetbal. Techniek, inzicht, loopvermogen, snelheid en duelkracht. Echt onbekend is Cuadrado natuurlijk niet, hij speelt bij Fiorentina, maar voor het grote publiek was dit toch de eerste kennismaking met een ster in wording. Welke Spaanse of Engelse topclub haalt Cuadrado binnen?

Aanvaller: Joel Campbell (Costa Rica, 22 jaar). Een eenmansvoorhoede op zichzelf. Een reddingsboei voor Costa Rica om even onder de druk uit te komen. De aalvlugge aanvaller was misschien de meest eenzame spits op het WK, toch voelde hij zich in zijn sas. Met zijn snelheid, techiek, en vermogen om de bal uitstekend af te schermen gaf hij zijn ploegmaats regelmatig wat adem. En als het kon haalde hij met zijn verschroeiende linker zelf uit om ze ook nog eens naar de overwinning te trappen. Speelde op uitleenbasis bij Olympiakos, maar krijgt dit seizoen waarschijnlijk zijn kans bij Arsenal FC.

Aanvaller: Divock Origi (België, 19 jaar). Voor ons Belgen de ontdekking van het tornooi. Een diamant die toonde dat hij niet zo ruw meer is: draait uitstekend weg, sterk in 1vs1, erg snel en kent de weg naar doel. Geen probleem met voetballen in de kleine ruimtes, topper in wording. Momenteel aan de slag bij Lille, maar Liverpool schudt gretig aan zijn mouw.

Bank: Claudio Bravo (Chili), Miguel Layun (Mexico), Marcos Rojo (Argentinië), Celso Borges (Costa Rica), Granit Xhaka (Zwitserland), Ederson Valencia (Ecuador), Antoine Griezmann (Frankrijk).