Winnen tegen wereldkampioen Duitsland? Dat doe je zo!

Na de wereldtitel in juni 2014 won Duitsland van alle officiële wedstrijden die het al speelde. Op twee na dan toch, tweemaal was Ierland de luis in de pels. Gisteren wonnen de Ieren met 1-0. Hierbij 7 tips die we waarschijnlijk rechtstreeks uit de mond van de Ierse bondscoach konden horen, althans hadden we bij de wedstrijdbespreking vooraf aanwezig mogen zijn in de kleedkamer.

tactiek Duitsland Ierland

Opstellingen Ierland – Duitsland

Duitsland timmert na het wegvallen van oa Klose en Lahm al maanden aan een vernieuwd elftal, Joachim Löw koos tegen Ierland opnieuw voor de 4-2-3-1 opstelling. Coach van de thuisploeg, Martin O’Neill, zette zijn elftal in een 4-4-2 met een ruit op het middenveld neer. Met onderstaande instructies stuurde hij zijn ploeg het veld op.

1) Hoge pressing als Neuer opbouwt
Duitsland heeft met Boateng, Hummels en doelman Neuer heel wat spelers die graag uitvoetballen. Wanneer ze weinig onder druk komen, rukt Duitsland snel op richting doel van de tegenstander. Wie durft hoog druk zetten met lef, heeft een grote kans op balverovering. Zeker omdat Der Mannschaft te vaak kiest voor een korte opbouw wanneer een (half)lange opbouw een betere oplossing zou zijn. Lok de Duitsers dus met een beetje ruimte voor een korte opbouw en zet ze dan meteen vast. Ierland zette hoog druk met de twee aanvallers op Boateng & Hummels, één van hen liep ook meteen door als de bal werd teruggespeeld op Neuer. Op het middenveld dekten de Ieren ook door om zowel Kroos als Gundogan niet aan de bal te laten.

2) Inzakken met een goed blok wanneer Duitsland de bal rondspeelt
Wanneer de Duitsers op de helft van de tegenstander geraken, zijn ze levensgevaarlijk in hun combinatiespel en het vinden van de ruimte. Erg gegroepeerd spelen is dus een must, de centrale verdedigers blijven centraal en wijken niet uit naar de flank. Druk zetten op de Duitsers wanneer één van hen de bal krijgt met zijn rug naar het Ierse doel, is een belangrijke richtlijn. En vooral: de bal naar de zijkanten dwingen richting de backs: Ginter & Hector. Als er al zwakke schakels in de Duitse ketting zouden zitten, zijn het de backs.

3) Deel geen cadeaus uit
Balverlies in en rond de eigen baklijn is echt geen optie! De Duitsers beheersen het drukzetten en omschakelen naar balbezit als geen ander. De Ieren wisten dit maar al te goed en kozen, mede door een gebrek aan voetballend vermogen achterin, steevast voor de lange bal van bij keeper Given richting de twee aanvallers.

4) Snel tegenprikken bij balverovering
Probeer bij balrecuperatie de bal meteen in de rug van de Duitse verdediging te spelen. Hummels & Boateng zijn uitstekende verdedigers, maar kennen al eens concentratieverlies. Buit dit uit door snel de bal diep te spelen richting je snelle aanvaller(s). De Ieren namen deze richtlijn goed mee naar de wedstrijd wat leidde tot het doelpunt van invaller Shane Long. Bovendien voetbalt doelman Neuer altijd hoog mee, maar ook hij maakt wel eens een zeldzaam foutje bij het anticiperen op diepteballen of het wegwerken ervan.

5) Lopen, lopen, lopen
Wanneer de bal diep of lang wordt gespeeld, zorg altijd voor aansluiting. Win dus de fysieke veldslag, de duels, en win de noodzakelijke tweede bal. Want 90’ in balverlies voetballen lukt niemand. Lopen en werken is de boodschap en neem natuurlijk ook de tijd wanner het kan door even te blijven liggen, of probeer op adem te komen bij een doeltrap van je eigen keeper.

6) Wees scherp op spelhervattingen
Gebruik je eigen gestalte om de Duitsers te verrassen op hoekschoppen, vrije trappen of met verre inworpen. Krijgen zij een hoekschop? Wees dan attent, want ze proberen die eerst altijd kort en snel te spelen. Indien ze hem voor doel gooien, is korte dekking op Boateng en Müller noodzakelijk.

7) Bid dat de voetbalgoden aan jouw kant staan
Want om te winnen tegen een wereldkampioen heb je meestal wel wat medewerking van het doelhout nodig.

PS: uitgaan van eigen sterkte kan ook, maar zorg dan voor een goede organisatie en jarenlange getrainde automatismen… Anders krijg je dit!

Meer buitenlands voetbal?
Of liever Belgisch voetbal?

Ode aan het lef!

Het voetbalelftal van Chili pakte afgelopen zondag zijn eerste grote prijs ooit, Chili klopte Argentinië in de finale van de Copa América na een uitstekend tornooi. Het resultaat van jaren hard werk en een uitgekiende tactiek met heel veel lef.

Het Chileens elftal dat aan de finale van de Copa begon.

Het Chileens elftal dat aan de finale van de Copa begon.

Op 11 juli 2007 stelde de Chileense voetbalbond Marcelo Bielsa aan als bondscoach. De gekke Argentijn zorgde voor een cultuurshock met zijn manier van voetballen. Jorge Sampaoli borduurde verder op de methodes van zijn maniakale leermeester. Chili, een initiatie in uitvoetballende verdedigers en hoge pressing.

Dribbelende verdediger

Chili onderscheidt zich van vele landen in de eerste plaats omwille van het lef dat het neemt om te voetballen. In balbezit zorgt dat voor de volgende keuzes: een snelle dieptebal richting spitsen is de eerste oplossing; als dat niet lukt, wordt er zorgvuldig opgebouwd van achteruit. Dat zorgt meteen voor spektakel: ofwel wordt de bal snel naar voor gespeeld en een kans gecreëerd, in het andere geval zien de toeschouwers een dribbelende verdediger of een erg nipte terugspeelbal op de doelman. Met slechts één doel: de bal efficiënt, en als het kan ook op een mooie manier, voorin te krijgen.

Dat is vanzelfsprekend de reden waarom de Chileense bondscoaches zo vaak kiezen om (ex-)middenvelders op te stellen in de verdediging: ze zijn veelal beter met de bal aan de voet dan verdedigers. Ook in de finale hadden alle opgestelde verdedigers (Medel, Silva, Isla en Beausejour) een achtergrond als middenvelder of aanvaller.

Het mag duidelijk zijn dat Bielsa & Sampaoli hoge eisen stellen op vlak van positiespel en passing. Tijdens deze Copa resulteerden die accenten in veel balbezit, het meest van alle ploegen met gemiddeld 68.4% per wedstrijd.

Doormidden getrapt
En ook in balverlies zorgde Chili voor een gewaagde aanpak gekenmerkt door een hoge agressiviteit, een (te?) ver doorgedreven winnaarsmentaliteit. Dat weerspiegelt zich in een enorme drang naar voren: het elftal neemt steeds zelf het heft in handen en zakt bijna nooit ver in op de eigen helft. Integendeel, het gaat de tegenstander de hele wedstrijd door hoog onder druk zetten. In de finale waren het de spitsen A. Sanchez & Vargas die de hoge pressing op de Argentijnse centrale verdedigers verzorgden waardoor de volgende pass erg vaak onderschept kon worden.

“In street fights, there are two types of fighters. One type, when he sees blood, he becomes scared and backs off. The other, when he sees blood he goes all the way, to kill. Now, guys, I just came outside and I swear I noticed the smell of blood…” (Marcelo Bielsa in een wedstrijdvoorbespreking)

Die passie heeft echter ook een keerzijde die in de finale onderstreept werd door Gary Medel. Hij trapte Messi bijna doormidden met een volledig onnodige overtreding. Met die agressiviteit straften de Chilenen zichzelf in het verleden al vaker met domme rode kaarten, de afgelopen weken hielden ze zich net op tijd in zodat niemand vroegtijdig de douche in moest. Uiteraard speelde ook het thuisvoordeel in dit opzicht een belangrijke rol.

Eén ding staat vast: Chili gaf het wereldvoetbal de laatste jaren extra glans. Het vertolkte de rol als underdog, de luis in de pels van de toplanden, die met veel durf en agressiviteit naar de grote tornooien toeleefden. Eindelijk kende het lef succes en werd ‘de omschakeling’ naar de achtergrond verwezen.

 

“I’m often asked by journalists to choose between winning or playing well. I disagree with that seperation. It should be a statement instead: we play well in order to win. It’s not a dilemma between two options. There is no shorter and more pleasant path to success than increasing the beauty of play.”
(Marcelo Bielsa)