De Prognose

Het WK is in zicht en dan schiet Lange Bal opnieuw in actie. Stijn Candries en ikzelf volgen de wereldbeker op de voet, maken enkele gekke voorspellingen en zorgen voor zowel tactische analyses als leuke weetjes. Aftrappen doen we uiteraard met een gewaagde pronostiek.

Wie kroont zich tot wereldkampioen?
Stijn: “Brazilië is favoriet. Ze hebben een hele sterke selectie (zeker in de breedte) en hebben het thuisvoordeel. Ook de scheidsrechters zullen een handje toesteken waar nodig. Toch zie ik twee minpunten: ze hebben geen wereldspits en Julio César is geen topkeeper, wat wel eens vervelend kan zijn in een latere fase van het tornooi. Spanje en Duitsland zijn de twee andere titelfavorieten.”
Bart: “Brazilië. Omdat het moet van de FIFA, die willen niet dat de hel losbreekt als het gastland uitgeschakeld wordt tegen Argentinië… Neen even serieus, Brazilië heeft enorm veel kwaliteit. Hun doelman is inderdaad niet top, maar de rest van het team wel. En het is meestal dat soort keepers dat op hun sterkst is in penaltyreeksen.”

Welk land stelt teleur?
Stijn: “Ik gok op Argentinië. Messi heeft het nog nooit kunnen waarmaken op een groot tornooi en ik verwacht dat hij ook dit keer niet zal slagen. Bovendien staat de offensieve weelde van de Argentijnen in schril contrast met hun defensieve kwetsbaarheid.”
Bart: “Spanje. Na het voorbij decennium is namelijk alles behalve tornooiwinst een teleurstelling. En ook Ivoorkust dat met hun gouden generatie nooit ver raakte.”


Wie worden de sterspelers?

Stijn: “Neymar & Cristiano Ronaldo.”
Bart: “Oscar & Di Maria.”
Welke speler toont zich aan het grote publiek?
Stijn: “Bij het wereldpubliek misschien wel Axel Witsel. Een knalprestatie op het WK levert hem mogelijk een toptransfer op. Ook Frankrijk en Nederland hebben veel jong talent.”
Bart: “Daley Blind, de echte motor van Nederland. En stiekem hoop ik ook dat de flitsende dribbels en snelheid van Dries Mertens de wereld verbazen.”
Wie wordt topschutter?
Stijn: “Op elk tornooi duiken verrassende namen op en laten grote sterren het hier afweten, zo wist Wayne Rooney nog nooit te scoren op een WK. Ik gok op Thomas Muller.”
Bart: “Karim Benzema. En anders één van de spitsen van Argentinië, iemand die profiteert van bliksemafleider Messi: Gonzalo Higuain of Sergio Aguero.”


Hoe brengen onze Belgen het er van af?

Stijn: “De verwachtingen zijn vrij hoog. Iedereen gaat ervan uit dat we met de vingers in de neus de volgende ronde halen. Er gelden inderdaad geen excuses om de tweede ronde te missen. Toch lag het tempo in de voorbije oefeninterlands héél laag, op die manier gaan we veel moeite hebben om door de muur van Algerije of Zuid-Korea te breken. Er werd ook veel ruimte weggegeven. Luxemburg, Zweden en Tunesië lieten dit onbestraft maar op het WK kan dat straks fataal worden. Toch moeten de Belgen op de kwartfinales durven mikken.”
Bart: “Met de vingers in de neus naar de tweede ronde. Daarna kan alles: van rechtstreekse uitschakeling tot zelfs een verbetering van Mexico ’86.”
Voor welke andere landen sta je ’s nachts op?
Stijn:
“Eerlijk? Allemaal! Maar toch het meest voor Engeland, Nederland en Japan.”
Bart: “Net zoals Stijn voor een pak landen. Al hebben Chili, Duitsland en Japan een streepje voor.”

Over de analisten:

Stijn Candries: bachelor journalistiek – jeugdopleider K. Standaard Wetteren – trainersdiploma UEFA-B

Bart Plasschaert: postgraduaat sportmanagement – jeugdtrainer SV Zulte Waregem – trainersdiploma UEFA-B

Theatre of Dreams zkt creativiteit

Crisis, het is een woord dat in de loop der jaren weggevaagd werd in het woordenboek van Manchester United. Maar sinds David Moyes overnam van Sir Alex vertoeft het team in de middenmoot in de Engelse Premier League. Vandaag gingen de Mancunians opnieuw onderuit, ditmaal was er 0-1 verlies van Newcastle. Waar loopt het precies mank? Man U

Met een drukke decembermaand (9 wedstrijden) in het achterhoofd koos hoofdtrainer David Moyes voor 8 andere namen in de basiself in vergelijking met de vorige (verloren) wedstrijd tegen Everton. De opstelling van United: David De Gea; Rafael, Jonny Evans, Nemanja Vidic, Patrice Evra; Phil Jones, Tom Cleverley, Nani, Adnan Januzaj; Robin Van Persie en Javier Hernandez.

Van bij de start zette Newcastle de thuisploeg al snel onder druk in de opbouw. Die keuze werd uiteraard vergemakkelijkt door Moyes. De doelman en centrale verdedigers van United zijn uitvoetballend niet sterk en het centrale middenveld werd bovendien bevolkt door Cleverley en Jones. Ook niet meteen de meest creatieve spelers. De bezoekers zetten agressief druk, (vaak op het randje) zodat Man U helemaal niet aan voetballen toe kwam.

Verrassend genoeg waren er ook amper positiewissels om het de jagende Newcastle-spelers moeilijk te maken. Januzaj, Nani, Van Persie en Hernandez: allen bleven ze vastgepind op hun positie, namen ze amper initiatief om tot kansen te komen. Daardoor kwam United niet verder dan snel balverlies of in het beste geval nutteloos getik op de eigen helft.

Onderstaande statistiek bewijst dat voldoende. De meest voorkomende passcombinaties bij The Red Devils waren de volgende (bron: www.fourfourtwo.com):
Evans -> Vidic (13 passes)
Rafael -> Evans (13x)
Vidic -> Evans (12x)
Evans -> Jones (9x)
Cleverley -> Evans (9x)
Bij Newcastle lag dat volledig anders: daar was de nummer 10, Cabaye, de speler die het meest aan de bal kwam wat bijgevolg voor meer gevaar zorgde. Bovendien hadden de bezoekers ook het meeste balbezit (53%).

Een gebrek aan creativiteit lijkt al lange tijd een probleem bij United. Bizar ook dat de club dat zelf niet inziet en vooral ‘powerspelers’ blijft kopen. In dat opzicht zorgde de transfer van Marouane Fellaini in de zomer al voor gefronste wenkbrauwen. Want Mesut Özil mocht andere oorden opzoeken, en spelers zoals Marek Hamsik, Ilkay Gündogan en (ja, waarom niet?) Moussa Dembélé manifesteerden zich duidelijk in het seizoen 2012-2013. En nu, zonder Michael Carrick, heeft de club geen brein centraal op het middenveld, geen creativiteit, gewoon niks.

Samen met het beperkte voetballend vermogen, lag ook de man-mindersituatie op het middenveld aan de basis van de nederlaag. Jones & Cleverley moesten opboksen tegen 3 centrale middenvelders van Newcastle. De energieke Cabaye, de keiharde Tioté en stofzuiger Anita zorgden dat Man U er centraal niet doorkwam en speelden, eens ze zelf de bal hadden, die meerderheid ook vaak goed uit.

Moyes greep niet in. De tijd en ruimte die Newcastle daardoor kreeg, deed ongetwijfeld pijn aan de ogen van de fans van United. Opvallend genoeg speelde Van Persie in een soort teruggetrokken rol op de 10. Al snel was echter duidelijk dat The Flying Dutchman zijn taken slecht invulde, zeker in balverlies. Hij gaf amper druk op de bal, waardoor de bezoekers wel erg veel tijd kregen op het middenveld.

Ook de samenwerking tussen de twee aanvallers (RVP & Chicarito) verliep stroef. Het duo speelde veel te ver uit elkaar en dat was typerend voor de rest van het elftal: een gebrek aan cohesie, een tekort aan duidelijke richtlijnen en dynamiek. Terwijl het de laatste jaren vanaf minuut 80 vaak beslissend was (Fergie Time), lijkt gelatenheid nu te overheersen in de eindfase van de match.

Het enige waaraan Manchester United zich kan optrekken is het feit dat het amper kansen weggaf, ook al slaagde het er niet in de 0 te houden. Én dat het gevaar kan creëren op stilstaande fases. Al zou dat plan B moeten zijn: wanneer het voetballend niet lukt, scoren op een spelhervatting. Man U kwam echter alleen tot kansen op stilstaande fases. Het plan B is er dus, nu moet Moyes nog werken aan plan A. Redelijk laat natuurlijk, als je de opeenvolging van wedstrijden (en dus amper tijd om te trainen) bekijkt…

De Thuisblijvers

Deze week werden de laatste tickets verdeeld voor het WK 2014 in Brazilië. 32 landen doen deze zomer een gooi naar eeuwige roem. Hoewel de beste voetballanden straks aanwezig zijn op het wereldkampioenschap, zijn lang niet alle topvoetballers van de partij in Zuid-Amerika. We stelden een elftal van thuisblijvers samen dat straks ook een gooi naar de wereldtitel had kunnen doen. Voorwaarden voor een selectie: het land van de speler plaatste zich niet voor het WK, en er komt maximaal één voetballer per natie in de ploeg.

Petr Cech (Tsjechië): Goede reflexen, sterk op hoge ballen en lanceert onze counters met verre trap
David Alaba (Oostenrijk): Uitstekend voetballend vermogen, snelheid, prima conditie en positioneel sterk
Daniel Agger (Denemarken): Kopbalsterk, messcherpe tackle en durft uitvoetballen
Branislav Ivanovic (Servië): Positioneel sterk, beenhard, motivator en ongetwijfeld goed voor kopbaldoelpunt in 93ste minuut
Seamus Coleman (Ierland): Aanvallend ingesteld, goede voorzet, zorgt voor de aanvoer naar onze topspitsen
Mohamed Diamé (Senegal): Meid voor alle werk, recupereert ballen en speelt die direct in naar onze technisch begaafde voetballers
Marek Hamsik (Slowakije): Goed afstandsschot, nagenoeg perfecte passing, infiltreert schitterend, ideale spelmaker voor ons elftal
Gareth Bale (Wales): Turbo op onze flank, schitterende dribbel, uitstekende traptechniek
Pierre-Emerick Aubameyang (Gabon): Sprintbom, heeft individuele actie, kan op iedere aanvallende positie uit de voeten
Robert Lewandowski (Polen): 9 pur sang, helpt mee in de combinatie, dodelijk in de 16
Zlatan Ibrahimovic (Zweden): Buitenbeentje, die ongetwijfeld wat extra magie in onze ploeg brengt

En dit zijn onze 7 supersubs:
Justo Vilar (Paraguay), Brede Hangeland (Noorwegen), Juan Vargas (Peru), Nuri Sahin (Turkije), Steven Pienaar (Zuid-Afrika), Mario Vucinic (Montenegro), Andriy Yarmolenko (Oekraïne)

Wat denken jullie?

Jupiler Pro League: het elftal van de heenronde

We zijn vijftien speeldagen ver in de Belgische Jupiler Pro League. Precies halfweg de reguliere competitie, hoog tijd dus voor een balans. Welk elftal brengt volgens ons het beste samen van wat op onze Belgische velden ronddartelt?

Keeper: Matthew Ryan (Club Brugge) is zonder twijfel de verrassing onder de doelmannen. De Australiër is ondanks zijn gestalte (1m84) ijzersterk op hoge ballen en hij beschikt over uitstekende reflexen. Daarnaast voldoet hij aan de hoge eisen die  vandaag voor keepers worden gesteld op vlak van voetballend vermogen, schitterende traptechniek.

Linkerverdediger: Derek Tshimanga (KRC Genk) had het lang moeilijk met de druk die op zijn schouders rustte omwille van het hoge transferbedrag dat Genk voor hem betaalde. Lijkt ‘mentale rust’ gevonden te hebben, wat zich vertaalt in constante prestaties. Is positioneel duidelijk verbeterd. Daarnaast zijn z’n enorme snelheid en scherpe tackle zijn belangrijkste wapens. De laatste weken ook belangrijk voor de Genkies dankzij z’n vele rushes om de aanvalsgolven te ondersteunen.

Centrumverdediger: Laurent Ciman (Standard) kende een moeilijke periode bij Club Brugge en wordt maar matig geapprecieerd door de fans, bestuur en media. Onterecht, zonder meer. Keihard in de duels, positioneel degelijk en presteerde dit seizoen constant naast de licht ontvlambare Kanu. Zal uitvoetballend nooit de beste worden, maar dat hoeft ook niet in het systeem dat Standard momenteel hanteert.

Centrumverdediger: Chancel Mbemba (Anderlecht) vormt de grootste verrassing van dit elftal. Vier maanden terug nog een nobele onbekende in het Brusselse, ontpopte hij zich echter razendsnel tot een belangrijke pion in het elftal van Anderlecht. Positioneel bijna foutloos, heeft een goede tackle en kan uitvoetballen als geen ander. De vergelijkingen met Vincent Kompany zijn niet uit de lucht gegrepen, benieuwd hoe hij zich verder ontwikkelt.

Rechterverdediger: Daniel Opare (Standard) heeft zijn plaatsje in dit elftal te danken aan zijn schitterende tackles en indrukwekkende fysieke kracht (snelheid, wendbaarheid, explosiviteit). Is een gesel voor menige linkerflankaanvaller door het veelvuldig oprukken naar voor en haalt iedere aanvaller terug met zijn snelheid. Moet dringend minder onbesuisd in de tackle gaan, want pakt nog te veel onnodige kaarten.

Verdedigende middenvelder: William Vainqueur (Standard), dat is het antwoord op de vraag ‘Wie is de beste centrale middenvelder in onze competitie?’. Beschikt over duelkracht, sterk anticiperend vermogen en een messcherpe tackle. Alsof dat niet genoeg is, heeft de Fransman nog een uitstekende pass en drie longen. En dan vergeten we nog bijna dat hij een verschroeiend afstandsschot in de benen heeft. Als hij zijn kaartenlast wat kan terugdringen rijp voor de Premier League of Bundesliga.

Verdedigende middenvelder: Junior Malanda (SV Zulte Waregem) leek even verbannen aan de Gaverbeek na een ellenlange transfersoap, maar bikkelde voor zijn plaats. Heroverde bijna meteen zijn basisplek en is erg belangrijk voor Essevee, ook al staat hij wat in de schaduw van Thorgan Hazard. Met zijn bijna ongeziene duelkracht (voor een 19 -jarige) en uitstekende passing is hij opnieuw één van de basisingrediënten voor het succesrecept Zulte Waregem.

Aanvallende middenvelder: Thorgan Hazard (SV Zulte Waregem). Het voorbeeld van de moderne nummer 10: enorm slim, heeft een schitterende versnelling en is uitermate doelgericht. Ontpopte zich tot dé patron bij Essevee. Kan met 9 goals en 8 assists bovendien schitterende statistieken voorleggen.

Linkerflankaanvaller: Maxim Lestienne (Club Brugge), de man van wie blauw-zwart momenteel erg afhankelijk is. Over zijn kwaliteiten valt niet te twijfelen: snel, technisch, doelgericht, verzet bergen werk in balverlies en spreekt vooral met de voeten (amper met de media). Waarschijnlijk niet de slimste naast het veld, maar dat zal Michel Preud’homme worst wezen.

Rechterflankaanvaller: Ibrahima Conté (SV Zulte Waregem) is waarschijnlijk erg onopvallend voor het grote publiek, maar speelt een belangrijke rol in het elftal van Franky Dury. Trekt van op de flank geregeld naar binnen en zorgt voor verwarring in de defensie van iedere tegenstander. Als hij de bal in de voet krijgt, draait hij beangstigend snel weg. Behoudt bovendien het steeds het overzicht, en is ook in balverlies een voorbeeldige teamplayer. Moet wel dringend aan zijn statistieken werken: de balans oogt met 0 goals en 3 assists nogal mager.

Diepe spits: Michy Batshuayi (Standard) zorgt altijd wel voor een beetje magie op Sclessin. Hij kan scoren met rechts, links, het hoofd en is een constante dreiging voor de tegenstander. Hij is snel, technisch begaafd, balvast en is met 10 goals topschutter van de Rouches. Enig minpuntje momenteel: verliest nog iets te vaak het overzicht.

Op de bank:
Parfait Mandanda (Charleroi): Spectaculair en sterke reflexen, topper in wording.
Cheikou Kouyaté (Anderlecht): Sterk, snel, en kan voetballen. Belgische top als hij focus behoudt.
Jelle Van Damme (Standard): Loopvermogen, grinta en levensgevaarlijk op spelhervattingen.
Julien Gorius (KRC Genk): Ouderwetse spelmaker, nu ook sterk in meer teruggetrokken rol.
Fabien Camus (KRC Genk): Schitterende traptechniek en dito vista.
Hamdi Harbouai (Sporting Lokeren): Sterk, sterker, sterkst.
Imoh Ezekiel (Standard): Snel, sneller, snelst.

En deze spelers vervolledigen onze 25-koppige selectie: Sammy Bossut (SV Zulte Waregem), Hans Vanaken & Jordan Remacle (Lokeren), Thomas Buffel & Kara Mbodj (KRC Genk), Yaya Soumahoro (KAA Gent) en Aleksander Mitrovic (Anderlecht).