Ondanks de bekerwinst en een knappe Europese campagne draaide vorig seizoen uit op een Brugse ontgoocheling. Het dominante voetbal uit de reguliere competitie smolt weg na Nieuwjaar waardoor Club opnieuw naast de titel greep. Het bestuur spaarde kosten noch moeite om een herhaling van dat scenario te vermijden.
Opstelling Club Brugge in 4-4-2
4-3-3, 4-4-2, 5-3-2; het passeerde dit jaar allemaal al de revue op Jan Breydel. De koopwoede van de Brugse top eind deze zomer zadelde Michel Preud’homme op met een puzzel waarvan de stukjes nog niet in elkaar passen.
Kopkracht
Het vertrek van Ryan was de enige domper deze transferperiode voor Blauw-Zwart. Bolat werd gehaald om de leemte op te vullen, met Bruzzese in zijn zog als tweede doelman. Het gebrek aan matchritme speelde Bolat echter parten met enkele twijfelachtige optredens als gevolg. Bruzzese, de laatste acht jaar nergens eerste keuze, lijkt daarom de komende matchen op te treden als nieuwe nummer 1. Bolat wordt klaargestoomd voor later op het seizoen.
Preud’homme heeft intussen gekozen voor een viermansdefensie. Centraal is Engels de eerste keuze, maar hij sukkelt al goed een jaar met blessures. Het duo Mechele – Duarte heeft duelkracht en kopkracht voldoende, uitvoetballen & wendbaarheid is een groter probleem. Op de backposities kan Club opnieuw rekenen op Meunier die een erg belangrijke schakel is in het systeem. Cools toonde potentieel als rechtsback voor de toekomst, De fauw lijkt nu nog hoger te staan in de pikorde. De Bock wisselt hoogtes & laagtes af op de linksback, een echte concurrent heeft hij niet aan Bolingoli.
3-mansmiddenveld / 2-spitsensysteem
Op het middenveld is de invulling een pak moeilijker. Met Vanaken werd voor positie 10 de opvolger van Vazquez gehaald, maar de Spanjaard wekte nauwelijks interesse op in Europa of daarbuiten. Simons en Vormer zijn dan weer belangrijk in de balrecuperatie en kunnen moeilijk naast de ploeg. Vanwege het profiel van de spitsen, koos Preud’homme echter voor een viermansmiddenveld met Vanaken van op de rechterflank. Dierckx zorgt met snelheid en snijdende runs naar binnen voor de nodige diepgang van op links. Claudemir is back-up als verdedigende middenvelder, met Gedoz, Refaelov (te vermoeid in de eindfase van de competitie vorig jaar) en Izquierdo heeft de coach nog voldoende troeven achter de hand voor op de vleugels.
Terwijl de middenvelders in de kern best aarden in een 3-mansmiddenveld, passen de aanvallers best in een 2-mansvoorhoede; een opmerkelijke transferpolitiek in Jan Breydel. Met Vossen haalde het natuurlijk wel een garantie op goals binnen. Maar een echt aanspeelpunt als diepe spits is hij niet, een dieplopende bliksemflits evenmin. Daarom kiest Preud’homme voor steun naast hem, momenteel met Pereira. Die is balvast en kopbalsterk, de snelle goaltjesdief Diaby zit onverwacht op de bank.
Opbouw van achteruit
De opbouw van bij doelman Bruzzese loopt stroef in vergelijking met de voorbije seizoenen, nu zonder Ryan en Engels. Daarom wordt vaak voor de lange bal gekozen. Als de bal dan toch bij de centrale verdedigers geraakt, is het volgende patroon meestal op de rechterflank merkbaar (zie tekening): rechtsback Meunier schuift erg hoog door en rechtsmidden Vanaken komt naar binnen waar hij tussen de linies speelt, eigenlijk op de positie 10. Vormer reageert op de vrijgekomen ruimte en vraagt de bal op de positie van de rechtsback om de opbouw van daaruit te starten. Een eenvoudige manier om het opbouwende werk niet aan de centrale verdedigers over te laten.
Club Brugge bij de opbouw van achteruit via de rechterflank
Als Vanaken tussen de linies aanspeelbaar is, wordt hij gezocht met eventueel Meunier als vervolg (gele lijnen). Wanneer voorgaande opties niet lukken, volgt nog snel de lange bal richting de kopbalsterke Pereira (blauwe lijn). Slimme tegenstanders met voldoende duelkracht achterin kunnen daardoor heel gericht druk gaan zetten om Club uiteindelijk tot een makkelijk te veroveren lange bal te dwingen.
Te weinig diepgang
Het gros van de kansen kan Club versieren met een aanvallende rush van Meunier die voor de nodige diepgang zorgt. De Bruggelingen zijn in de box nu eenmaal razend gevaarlijk met Pereira, Vossen, Dierckx/Izquierdo en ook nog Vormer. Het probleem is om rond de zestien te geraken. Dierckx zorgt voor de nodige diepgang van op de flank, maar Club is te afhankelijk van hem en Meunier. Zonder de snelheid van Diaby mist het elftal diepgang: zeker omdat Vossen vaak afhaakt en Pereira voornamelijk lange ballen probeert bij te houden of te deviëren. Een creatieve Vazquez (van op links in 4-4-2, of op 10 in 4-3-3) kan zorgen voor een oplossing, maar de Spanjaard wandelde de laatste weken zijn eigen ruiten wat in. Ook Izquierdo komt de komende weken ongetwijfeld wat meer aan bod.
Op spelhervattingen kan het ook voldoende gevaar creëren met Vazquez of Vormer achter de bal en met Pereira, Duarte, Vossen, Mechele in de zestien. De intussen alom gekende aftrap met een lange bal richting de linkerflank, mag wel snel onderaan in de koelkast.
Druk zetten
Terwijl Preud’homme zijn tegenstander in het verleden kapot analyseerde en zijn eigen team zich steeds liet aanpassen (zoals tegen KAA Gent in PO I…), lijkt hij daar nu van af te stappen. Druk vooruit bij balverlies is het codewoord.
Club laat de centrale verdedigers van de tegenstander aan de bal waarna de twee spitsen druk zetten op hen, de flankmiddenvelders bekommeren zich intussen op de backs van de tegenpartij. De man-mindersituatie op het middenveld wordt opgelost met Vormer die doordekt op een inzakkende centrale middenvelder, Simons dekt de gevaarlijkste middenvelder aan de kant van de bal. De derde middenvelder van de tegenstander, die in principe niet bereikbaar is, wordt vrijgelaten of opgevangen door een centrale verdediger (Mechele of Duarte) als hij heel hoog zou spelen. Een hoge pressing zoals het publiek het wel, lijkt zeker de juiste keuze.
Club Brugge heeft voldoende kwaliteit in huis om mee te dingen naar de titel. Desondanks kreeg Preud’homme geen cadeau van zijn bestuur met een minder goed uitgebalanceerde kern. Het heeft wel veel variatie in de kern, maar de coach heeft nog werk om van dat alles een duidelijk uitgekiend spelsysteem op poten te zetten. Als hij daar tegen Nieuwjaar in slaagt, belooft het een razendspannende titelstrijd te worden.
Sterkte: veel kwaliteit voorin, spelers met verschillende profielen
Zwakte: gebrek aan voetballend vermogen achterin zonder Ryan & Engels
De Vraag: 4-4-2 of 4-3-3?
Prognose na 30 matchen: 2e
Michel Preud’homme
Coach – Michel Preud’homme
De 56-jarige Preud’homme keepte zijn hele carrière bij Standard, KV Mechelen en Benfica. Als één van de beste doelmannen ter wereld won hij met KV Mechelen zelfs de UEFA Cup in ’88. Ook als trainer kan ‘Sjelle‘ een rijkgevuld palmares voorleggen met 3 bekers, 2 titels en 1 supercup. Het vak als coach leerde de Waal bij Standard waar hij twee periodes aan de slag was en de tweede, met een eerste titel in 25 jaar, de succesvolste was. De Buffalo’s loodste hij nadien naar een tweede plaats in de competitie en bekerwinst om vervolgens naar Nederland te verkassen. Daar won hij opnieuw de beker en de supercup met FC Twente. Ook in Saoudi-Arabië vulde Preud’homme zijn trofeeënkast verder aan om dan in 2013 bij Club Brugge aan de slag te gaan. In het Venetië van het Noorden probeert hij zijn passage bij Standard (voor het eerst sinds lang de hoofdprijs pakken) in zijn derde seizoen te herhalen. Vorig jaar won Club al de beker, de titel is nu het enige wat telt.
Lange Bal 