KAA Gent – Anderlecht (0-0): veel strijd, weinig finesse

Na de Europese uitschakeling en een dramatische competitiestart (1 op 12) werd voor het eerst echt aan de goddelijke status van Gent-coach Hein Vanhaezebrouck getornd. Anderlecht-coach Weiler kreeg na de countertitel van vorig seizoen een klein beetje respijt maar ook het gebrek aan punten bij de Brusselse topclub (4 op 12) zorgt voor druk rondom het Astridpark. Twee elftallen op zoek naar rehabilitatie.

tactiek Gent Anderlecht

Basisteams van KAA Gent & RSC Anderlecht

KAA Gent moest het doen zonder doelman Kalinic en middenvelder Neto die al een tijd buiten strijd is. Vanhaezebrouck greep terug naar z’n bekende 3-4-3, al loopt deze een pak minder sinds de driemansdefensie uitgroeide tot een hype. Zijn elf namen: Thoelen, Gigot, Mitrovic, Asare, Dejaegere, Esiti, Marcq, Machado, Milicevic, Simon, Sylla.

Anderlecht zag Tielemans deze zomer vertrekken en Weiler hield verrassend genoeg ook Dendoncker, midden in transferbeslommeringen, op de bank. Desondanks geen plaats in de basiself voor Trebel en Stanciu, Gerkens kreeg zijn kans. Het basisteam van de bezoekers: Sels, Appiah, Kara, Spajic, Obradovic, Kums, Gerkens, Hanni, Chipciu, Onyekuru en Teodorczyk.

Middenveldpressing Anderlecht

Anderlecht koos exact voor dezelfde aanpak om de Gentse 3-4-3 te bestrijden als een paar maanden terug in PO I, ook deze match analyseerden we eerder. Het koos voor een reactieve aanpak en pressing vanaf de middenlijn. Daarbij zette Teodorczyk druk op de meest centrale verdediger Mitrovic en werd hij geruggesteund door heel wat loopwerk van driehoek op het middenveld van paars-wit.

ruimte tussen linies

Gerkens had drukzetten op Asare maar Gent kan via Mitrovic wisselen van kant. Hanni moet hoog druk gaan zetten en ook Kums verlaat positie centraal. Heel veel ruimte tussen de linies waarvan Sylla profiteert, Spajic pakt een geel in het 1v1 duel

Concreet duwde Anderlecht de opbouw via de Poolse spits richting Asare of Gigot. Op dat moment kwam één van de twee aanvallende middenvelders, Hanni of Gerkens, in beweging om druk vooruit te zetten. De twee centrale middenvelders van Gent werden in die situatie meteen opgepikt door de andere aanvallende middenvelder en Kums die z’n positie voor de verdediging moest verlaten. In de beginfase maakte Gent echter het veld goed groot, zakten de drie centrale verdedigers ver in, waardoor de afstanden voor de bezoekers eigenlijk niet te belopen waren.

Te weinig snelle flankwissels bij Gent

Vanwege die grote afstanden had Gent de eerste helft constant de bal en konden ze via Mitrovic of de middenvelders voortdurend de bal van flank wisselden. De snelheid in de balcirculatie lag bij de thuisploeg echter vaak te laag waardoor het weinig openingen kon creëeren. Ook de crosspasses van Neto worden al een tijd gemist, zowel Esiti als Marcq trapten de flankwissels veel te weinig op de lopende Machado en Dejaegere op de flanken wat uiteraard de sterkte moet vormen binnen de Gentse 3-4-3.

Het moet ook gezegd worden dat deze twee Gentse flanken werden geschaduwd door de flankaanvallers van Anderlecht. Weiler koos dus opnieuw om druk vooruit te proberen zetten maar maakte daarbij geen gebruik van Onyekuru en Chipciu. Beiden werden belast met -wel heel- defensieve taken om constant laag terug te zakken. Mede daardoor waren Dejaegere en Machado weinig gevaarlijk. Die laatste vervulde overigens een stuk de rol die Foket in het verleden op rechts invulde, in balbezit nam hij de hele linkerflank voor z’n rekening in een 3-4-3. In balverlies zakte hij terug tot in de 4-3-3 van waaruit Gent drukzet.

Anderlecht compleet ongevaarlijk

Deze positionele structuur zette Anderlecht wel voor twee grote problemen:
Verdedigend zorgde het er eerst en vooral voor dat er centraal opnieuw een zee aan ruimte was voor onder andere de afhakende Sylla. Deze werd meermaals vrijgespeeld in de voet door Gigot en Asare met een hijgende Spajic in de nek. Een centrale verdediger die in grote ruimtes moet verdedigen, is vaak een gevaar en dat bleek ook snel. Binnen het halfuur kon Spajic er al uitgaan met twee gele kaarten in diverse situaties met Sylla en Milicevic die tussen de linies speelde.

Het tweede probleem van Anderlecht was het gebrek aan gevaar in de omschakeling naar balbezit en laat die counters nu net de grote sterkte zijn van paars-wit, zoals het vorig seizoen ook al bewees. Omdat Onyekuru en Chipciu heel diep moesten verdedigen, waren ze zeker in het begin amper gevaarlijk vanwege de te grote afstand om te overbruggen. Als Kums, Hanni, Gerkensen de bal al eens veroverden maakten ze vaak de foute keuze bij het inspelen, meestal bij gebrek aan snelle aanspeelopties op de buitenkanten. Wanneer er al eens gevaar kon komen, maakten de Gentse spelers op het juiste moment ook de professionele overtreding.

lange bal tactiek

Geen poging tot korte opbouw bij Anderlecht. De vrijstaande Appiah werd amper benut, lange bal richting Teodorczyk en Chipciu.

De korte opbouw is bij Anderlecht al een aantal jaar gebannen en ook vandaag waren er weinig woorden aan vuil te maken. Gent zette met Sylla en Moses druk op het Anderlecht centrale duo Kara-Spajic wat voor veel vrijheid bij Appiah zorgde. Deze werd echter nooit benut, Sels speelde keer op keer de lange bal richting Teodorczyk.

Inbreng Trebel

Het zorgde voor een dominant Gent in de eerste helft dat wel moeilijk tot kansen kwam, enkel op spelhervattingen was het een aantal keer erg dreigend via Milicevic. Een ‘topper’ die op slot zit opengooien, kan ook met een rode kaart moet Vanhaezebrouck gedacht hebben. In de tweede helft wisselden Dejaegere en Milicevic regelmatig van positie: Dejaegere bewoog meer tussen de linies, ongetwijfeld met de bedoeling om in de zone van Spajic tot een tweede gele kaart te komen. Milicevic vulde op zijn beurt de rechterflank in met iets meer voorzetten al leverde dat weinig gevaar op. Ook Dejaegere, die erg goed en snel kan wegdraaien op de korte ruimte, werd eigenlijk nooit gevonden in een 1v1 situatie met Spajic.

Enkel de inbreng van Trebel veranderde uiteindelijk iets aan het wedstrijdbeeld. Anderlecht ging iets agressiever drukzetten en veroverde vaker de bal waardoor het kon counteren. Dat deed het ook driemaal erg gevaarlijk met Onyekuru, Hanni en Bruno in de hoofdrol.

De bizarre tactische keuzes bij Anderlecht zorgden opnieuw voor een gesloten match waarin de duels primeerden. Zelf neutraliseerde Weiler voor een groot stuk het gevaar van zijn eigen team door de positionele structuur. Gent op zijn beurt wilde wel voetballen maar kon onvoldoende tempo maken en mist vooral centraal op het middenveld voetballend vermogen en snelheid van uitvoering. Het maakte ook onvoldoende gebruik van de vele ruimte tussen de linies bij de bezoekers.

Ondanks de puntendeling lijkt Gent de morele winnaar vandaag. Het boette aan individuele kwaliteit in de afgelopen jaren maar het tactische concept blijft overeind en moet de Buffalo’s richting PO I helpen. Anderlecht daarentegen heeft kwaliteit in overvloed maar de spelers lijken gevangen te zitten in het weinig dominante concept waarvoor wordt gekozen. Benieuwd hoe lang dit nog wordt gepikt door spelers, fans en bestuur.

Anderlecht – Gent (0-0): tactiek haalt het van techniek

Na het nieuwe puntenverlies van Club Brugge, stond de topper tussen Anderlecht & Gent in het teken van de spanning in PO I. Zou de thuisploeg de titel nu al half naar zich toetrekken met een thuiszege of konden de Buffalo’s alles opengooien met een verrassende uitoverwinning? Uiteindelijk werd het een scoreloze draw, een analyse!

tactiek Gent Anderlecht

Basisploegen van Anderlecht (4-3-3) & KAA Gent (3-4-3)

Met enkel rechtsback Najar geblesseerd hield Anderlecht coach Weiler vast aan zijn gekende 4-3-3 met aanvallende driehoek op het middenveld. Geen plaats in de basis voor Acheampong en Trebel, wel voor volgende elf namen: Boeckx, Appiah, Kara, Spajic, Obradovic, Dendoncker, Tielemans, Stanciu, Chipciu, Hanni en Teodorczyk.

Bij Gent geen Neto of Saief, beiden in de lappenmand. Trainer Vanhaezebrouck blijft bij z’n 3-4-3 waaraan volgende spelers een invulling moesten geven in het Astridpark: Kalinic, Mitrovic, Gershon, Gigot, Milicevic, Esiti, Asare, Foket, Kubo, Perbet, Simon.

Als je de bal hebt, is de kans kleiner dat je een doelpunt incasseert. Maar soms is het opportuun om de bal aan de tegenstander te laten”, deze quote illustreert de tegenstelling tussen de pragmatische Weiler en het Anderlechtpubliek dat de voorkeur heeft voor avontuurlijk combinatievoetbal perfect.

Hoge druk Anderlecht
De Gentse bezoekers kregen de bal dan ook vaak cadeau van Anderlecht. Dat de patronen van het vloeiende combinatiespel van KAA Gent dit seizoen niet verdwenen zijn, is al een tijd duidelijk. De technische uitvoering daarentegen laat wel af en toe de wensen over sinds het vertrek van Kums en Depoitre, vooral tegen teams die hoog druk durven zetten tegen het elftal van Vanhaezebrouck. En ook Weiler had een duidelijk plan in balverlies, deze keer niet vanuit een 4-4-2 bij balbezit van de tegenpartij:

De Gentse verdedigers mochten de bal vrij ontvangen van Anderlecht, maar dan koos de thuisploeg steevast voor een hoge pressing. Spits Teodorczyk ontfermde zich over centrale verdediger Mitrovic en wanneer die de bal naar Gershon of Gigot speelde, zette de paars-witte machine zich in gang. Of dat probeerde het toch:

pressing anderlecht

De aanvallende middenvelder van Anderlecht steekt de druk in gang. Dendoncker verlaat zijn positie en geeft zo veel ruimte voor de afhakende Perbet

Het drukzetten van de thuisploeg startte vanuit de as. Daar zette de aanvallende middenvelder aan de kant van de bal druk op de linker of rechter centrale verdediger van Gent. In dit voorbeeld (zie tekening hiernaast) is het Stanciu die uitstapt naar Gershon. De andere aanvallende middenvelder moest de Gentse centrale middenvelder het verst van de bal onder druk zetten. Dit hield echter in dat één centrale middenvelder vrij kwam van zodra Gershon de bal ontving, dit was de Gentse middenvelder het dichtst bij de bal. Hierbij kreeg Dendoncker duidelijk de taak om zijn positie voor de verdediging te verlaten om hoog druk te zetten op die speler, in dit geval Milicevic. De paars-witte flankaanvallers kregen een passievere rol toebedeeld in het drukzetten, zij moesten vooral ver teruglopen om het gevaar Asare en Foket zo onschadelijk te maken.

Perbet tussen de linies
Ondanks de pro-actieve manier van spelen in balverlies van Anderlecht, zorgde dit er toch voor dat elders op het veld grote ruimtes kwamen. En daar maakte Gent zeker in de beginfase gebruik van:

Vooral het wegtrekken van Dendoncker voor de defensie zorgde voor zeeën van ruimte op het middenveld, vaak lag er 10 tot 20 meter tussen de doordekkende Dendoncker en zijn twee centrale verdedigers. Daar maakte Perbet in het openingskwartier een aantal keer uitstekend gebruik van. Als valse 9, of meevoetballende targetman, ontving hij de directe bal van achteruit om die dan meteen te deviëren in de rug van de Anderlecht-defensie op Kubo of Moses Simon die in de diepte konden duiken, een perfect voorbeeld van het Gentse positiespel.

Wanneer Perbet niet tussen de linies kwam afhaken, bleef één van de ‘flankaanvallers’ Simon of Kubo centraal tussen de linies aanspeelbaar om daar te proberen combineren met een inschuivende Foket of Asare. Deze laatste optie liep uiteraard minder vlot, simpelweg omdat de twee flanken werden geschaduwd door Hanni en Chipciu. Enkel wanneer de twee Anderlechtvleugels hun tegenstander niet van kortbij achtervolgden, kon Gent op die manier tot kansen komen.

Verhaal van technische fouten
Waar Gent het begin van de match makkelijk domineerde, slopen er naderhand te veel technische fouten in het spel. Soms in de opbouwfase, waardoor Gershon en co de bal niet meer voorin kregen. Andere momenten maakten Kubo of Simon voorin de verkeerde keuzes aan de bal.

Met Perbet tussen de linies creëerde Gent het gros van het gevaar, een andere manier (via Simon) lukte helemaal niet. Zijn startpositie, relatief centraal, verliet de Nigeriaan regelmatig wanneer de rechtsback van Anderlecht, Appiah, uit positie liep. Daardoor kon Moses breed de bal ontvangen en de dribbel aangaan in een 1v1 situatie met Kara. Daar kwam de kwieke flankaanvaller echter bitter weinig als winnaar uit, vandaar ook de position switch met Kubo in de tweede helft.

Anderlecht van zijn kant kon de eerste helft amper gevaar creëren. Uiteraard had de lage positie van de flankaanvallers hier iets mee te maken, zeker omdat zij niet de topsnelheid hebben om van achteruit voor gevaar te zorgen in de diepte. In dat opzicht had Acheampong een logischere keuze kunnen zijn op links. Het enige gevaar dat de thuisploeg bij elkaar kon voetballen, kwam wel over diezelfde flank dankzij de overlappende Obradovic. Die zorgde met verschillende infiltraties voor wat gevaar in combinatie met Hanni die in de rug dook van de Gentse middenvelders centraal. Maar uiteindelijk was 0-0, gezien het beperkt aantal kansen, een logische ruststand.

Milicevic als spelmaker
De tweede helft startte zoals de eerste, met Gent dat uitstekend tussen de linies voetbalde dankzij Perbet. Een knappe combinatie via de Franse spits van waaruit Simon op rechts een indraaiende voorzet trapte op Kubo die zijn schot miste. Het tekende de match van de Japanner die mits een goede dag voldoende ruimte kreeg om de match in een beslissende plooi te leggen.

Anderlecht reageerde heel snel. Drukzetten van aanvallende middenvelder Stanciu op Gershon, die opnieuw de lange bal naar voor trapt, Appiah intercepteert en lanceert de perfecte tegenaanval van die thuisploeg die eindigt met een knal van Tielemans op de lat.

Tussen minuut 50 & 65 was Gent heer en meester in het tussen de linies spelen maar iedere aanval eindigde in of rond het zestienmetergebied met een foute keuze of slechte technische uitvoering van een pass of voorzet. Nochtans ontpopte Milicevic zich bij momenten tot de perfecte spelmaker van achteruit.

Na de vele wissels trok Anderlecht in het laatste kwart het laken naar zich toe: het domineerde eindelijk het middenveld dankzij de man-meersituatie daar en creëerde via verschillende flankwissels een aantal kansjes. Ook hier smoorde de kwaliteit van de passing en voorzetten echter heel wat wenkende kansen in de kiem.

Een tactisch uiterst interessante confrontatie tussen twee coaches met een plan. Spijtig genoeg zorgde de bij momenten dramatische technische uitvoering van een aantal spelers voor minder spektakel dan mogelijk had geweest. Het feit dat slechts 3 Belgische veldspelers de basis haalden in deze topper mag een extra ontgoocheling heten.

 

Meer Belgisch voetbal

Of buitenlands voetbal