Club Brugge – RSC Anderlecht (1-1): Club bijt tanden stuk op stug Anderlecht

Na een dramatische start in PO I (2/12) kon Club de titelstrijd onverwacht nieuw leven inblazen. Mits een overwinning in eigen huis, kwam het tot op één punt van Anderlecht. De bezoekers uit Brussel konden met een uitzege dan weer de titel vieren op het veld van de aartsrivaal. Een analyse!

tactiek Club Brugge Anderlecht

Startopstellingen Club Brugge en RSC Anderlecht

Het kwam ruimschoots aan bod in alle voorbeschouwingen: zowel Club als Anderlecht zijn niet op zoek naar een hoog percentage balbezit om doelpunten te maken. Zeker leider Anderlecht (slechts op plaats 6 van alle eerste klasse teams met gemiddeld 52% balbezit) ontwikkelde zich dit seizoen tot een compact blok dat het meeste gevaar creëerde op de tegenaanval. Gezien de omstandigheden, waar Club moest winnen en Anderlecht kon counteren, was het scenario van deze match dan ook vrij voorspelbaar.

Club startte zoals altijd in een 4-3-3 met volgende namen: Horvath, Palacios, Engels, Denswil, Touba, Vormer, Claudemir, Vanaken, Izquierdo, Rotariu en Vossen.

Rene Weiler koos ook voor een 4-3-3 met dezelfde spelers, op doelman Boeckx na dan, die een knappe prestatie afleverden in Manchester United: Boeckx, Appiah, Kara, Spajic, Obradovic, Dendoncker, Tielemans, Hanni, Acheampong, Chipciu, Thelin.

Snelle start
Club Brugge startte het best aan de match met Izquierdo verrassend in een centrale rol. Hij dook goed in de ruimtes en zorgde voor gevaarlijke openingsminuten. Al snel ging de Colombiaan echter naar zijn vertrouwde linkerflank waar hij een aantal keer geïsoleerd kon worden in een 1v1 situatie met Appiah wat tot lichte dreiging leidde.

Anderlecht beperkte zich de eerste minuten vooral tot het mijden van risico’s en probeerde de thuisploeg meteen uit zijn ritme te halen, vooral de lange bal op Thelin was in de openingsfase belangrijk om het elftal even te laten ademen. De Zweedse spits was balvast waardoor Anderlecht het ritme wat kon breken. Meer nog, hij lokte ook een gevaarlijke vrije trap uit waarmee Hanni de bezoekers al snel op rozen zette, 0-1.

Na een snelle start, kwam de match zo in z’n ‘natuurlijke plooi’ te liggen. Anderlecht zakte terug en speculeerde op de counter, blauw-zwart was verplicht het spel te maken.

Denswil vastgezet
Ondanks het vele balbezit had de thuisploeg het moeilijk om tot kansen te komen, een te trage opbouw was één van de redenen daarvoor. Anderlechtaanvaller Thelin had duidelijk de opdracht gekregen om slim positie te kiezen bij Denswil, de beste uitvoetballende verdediger van Club waardoor de opbouw volledig via Engels moest verlopen. Het zorgde in eerste instantie voor een te trage balcirculatie.

opbouw club Brugge

De Brugse variant met Vormer naar rechts, zorgde voor mogelijkheden maar die werden niet benut. De bal tussen de linies (gele rechthoek) kwam te traag of onverzorgd. Als die er toch kwam, stelden de aanvallende spelers teleur op de korte ruimte

Het probeerde af en toe de backs aan te spelen maar die werden meteen onder druk gezet door de taakbewuste flankaanvallers Acheampong en Chipciu.
Nadien probeerde Club met een variant op rechts wel tot voetballen te komen: Vormer zakte er uit naar de buitenkant waar hij aanspeelbaar kwam. Die actie lokte Tielemans ook naar de buitenkant waardoor Club gebruik moest proberen maken van de ruimte tussen de verdedigende linie en het middenveld. Eén van de weinige, bij momenten, verdedigende zwakheden bij Anderlecht (zie ook match tegen KAA Gent & die tegen Zulte Waregem) . Club benutte de ruimte echter onvoldoende: enerzijds door te snel te kiezen voor de lange bal, op andere momenten door te traag de vrije man te vinden tussen de linies. De weinige momenten dat de Bruggelingen er dan wel iemand vrij vonden, lag de handelingssnelheid van de aanvallende spelers vaak te laag met balverlies tot gevolg. Vooral Rotariu ontgoochelde enorm, net als zijn vervanger Limbombe later in de match.

Paars-witte muur
Anderlecht zette zoals eerder meegegeven druk vanuit een medium blok met Thelin en vooral Tielemans waar Club maar in beperkte mate antwoorden op kon vinden. Eens de thuisploeg vorderde op het veld zakte Anderlecht terug in een laag 4-4-1-1 blok met de twee flankaanvallers Acheampong en Chipciu erg laag. Zij schaduwden de aanvallende backs van Club van erg kortbij waardoor er soms zelfs voor korte tijd een 6-2-1-1 ontstond. Tielemans kwam ook lager te spelen naast Dendoncker en voerde zijn defensieve taken 90’ voorbeeldig uit wat in het verleden wel eens anders was. Het bleek dan ook erg efficiënt want de thuisploeg vond voetballend geen gaten in de paars-witte muur. Vormer vond er voor de rust wel één boven de muur: 1-1, niet toevallig ook op een vrije trap in een kansarme eerste 45’.

Ook de tweede helft verliep volgens het te verwachten scenario: Club Brugge dat erg snel uit de startblokken kwam en meteen moest scoren. Een te lange 1-1 gelijk stand, zou meer en meer ruimte opleveren voor de counters van de bezoekers. Efficiëntie zou enorm belangrijk zijn. En zo geschiedde..

Geen afstandsschoten
De thuisploeg vloog er meteen in met een veel snellere balcirculatie dan in de eerste helft. Met snel centraal spel tussen de linies (1 à 2 tijden) kwamen er gaten en was er enorme drang naar voor maar Club benutte de kleine kansjes uiteindelijk niet.

Het had het heel moeilijk met het stugge blok van Anderlecht en probeerde misschien te vaak centraal de openingen te vinden in de rug van de Anderlechtdefensie die amper aanwezig was. Verrassend genoeg koos Club ook niet voor snelle voorzetten in 1 tijd: daar had het met Palacios (matige voorzet) en Vossen (tegen Spajic en Kara) ook niet echt de wapens voor. Ook trappen van rond de 20-meterlijn werd niet gedaan waardoor Club zich te vaak vastcombineerde of met een lob iets probeerde te forceren. Club was dreigend maar tot een dozijn reuzekansen leidde het niet.

Intussen werd Anderlecht enorm gevaarlijk op de counter. De eerste pass na balrecuperatie gaat bij de Brusselaars steevast naar Tielemans of Hanni wanneer die tussen de linies vrij staan. Zij lanceren van daaruit de tegenaanval. Van zodra zij de bal vrij vooruit kunnen aannemen, zijn er meteen lopende mensen op de flank met Chipciu en vooral sneltrein Acheampong. Eén van die talrijke tegenaanvallen leidde ook de penalty in: de Ghanees kreeg de bal meteen mee van spits Teodorczyk, overbrugt met de bal aan de voet 65 meter en wordt dan onnodig onderuit gehaald door Engels. Tielemans faalt echter vanaf de stip. Het momentum leek toen volledig naar de Brugse zijde op te schuiven.

Momentum verdwenen
Het oponthoud van enkele minuten, nadat enkele van de thuisfans projectielen richting de scheidsrechter lanceerden, haalde echter het tempo uit de match. Plots stonden er slechts 20’ meer op de klok: de thuisploeg begon behalve tegen een muur ook nog tegen de tijd te voetballen en uiteraard probeerde Anderlecht waar mogelijk het tempo volwassen uit de match te halen.

Preud’homme gooide nog Wesley & Immers in de strijd als luchtmacht, maar de kwaliteit ontbrak om echt gevaarlijke ballen in de box te droppen. Ook Vormer kon daar op korte tijd als rechtsachter geen verandering in brengen. Weiler versterkte zijn afweergeschut nog met Nuytinck maar die hoefde amper in actie te komen.

Club Brugge ontbrak het volledige seizoen duidelijk kwaliteit en vertrouwen in alle linies, mogelijk gevoed door een minder grote honger, een zwakke seizoensstart en dito Europese campagne.

Anderlecht onderging daarentegen een enorme evolutie naar een hecht blok vol taakgerichte voetballers. Dat het een ‘countertitel’ wordt, zal geen reden vormen om minder te vieren. Al verwachten de fans er volgend seizoen ongetwijfeld opnieuw voetbal volgens de huisstijl.

Meer Belgisch voetbal

Meer buitenlands voetbal

Club Brugge – KAA Gent (1-0): vrije trap beslist tactisch steekspel

Nadat het in de Buffalo’s een tijdlang z’n meerdere moest erkennen, won Club Brugge vorig seizoen z’n laatste vier matchen tegen Gent. Het beloofde opnieuw een felbevochten confrontatie te worden tussen twee van de beste Belgische coaches. En zo geschiedde…

tactiek club brugge gent

Startformaties van Club Brugge en KAA Gent

Met drie nederlagen uit acht competitiematchen en een dramatisch wederoptreden in de Champions League was het vertrouwen duidelijk zoek bij regerend kampioen Club Brugge. Bovendien was het fel gehavend door blessures bij onder andere Izquierdo, Engels, Refaelov en Vanaken. Michel Preud’homme gooide het experiment met de 4-4-2 in de vuilbak na een aantal matte prestaties en koos opnieuw voor z’n 4-3-3 met Butelle, Van Rhijn, Denswil, Poulain, Cools, Simons, Pina, Vormer, Limbombe, Diaby en Wesley.

Gent putte op zijn beurt wel vertrouwen uit het Europees avontuur, maar dat deden de vijf opeenvolgende competitiematchen zonder uitwinst niet. Hein Vanhaezebrouck moest ook noodgedwongen puzzelen door de afwezigheid van onder andere Milicevic, Foket, Dejaegere, Taravel en Matton. De Gentse coach koos niet voor z’n gekende 3-4-3, wel voor de al even succesvolle 3-5-2 met Rinne, Mitrovic, Gershon, Nielsen, Esiti, Neto, Schoofs, Asare, Saief, Coulibaly en Moses.

Steriel balbezit KAA Gent
Na een interessante studieronde trok Gent het initiatief en bijbehorend balbezit al snel naar zich toe al werd het daarbij een serieus handje geholpen door de dramatische cohesie in balverlies van Club.

Opvallend in de Brugse formatie was de keuze voor een middenveld met de punt naar achter, hoogstwaarschijnlijk met de bedoeling om de twee middenvelders van Gent snel het voetbal te beletten. Dat was niet toevallig eén van de kernfactoren in het succesvol neutraliseren van het Gentse combinatiespel vorig seizoen.  Club leek op bepaalde momenten net als toen dan ook te willen kiezen voor een hoge pressing met Vormer die hoog ging storen, in de rol van Vanaken vorig seizoen. Hij kreeg echter amper steun van zijn medemaats waardoor de bezoekers heel makkelijk de bal in eigen rangen konden houden.
Bovendien bezorgden die situaties Club dieper op het veld kopzorgen want met Pina en Vormer werden meestal meteen twee middenvelders uit verband gespeeld.

opbouw pressing

Vormer (zwart) gaat hoog storen op de Gentse verdedigers. De rest van de ploeg sluit niet aan en Club staat met slechts 4 spelers tussen de Gentse baklijn en de middenlijn, tegenover 5 Gentse veldspelers en hun keeper

Dit probleem werd mogelijks mee gecreëerd door zowel Wesley als Diaby die hun taken in de voorwaartse pressing onvoldoende uitvoerden waardoor Vormer zich genoodzaakt voelde om vooruit te lopen en dus meteen heel wat ruimte prijs te geven in z’n rug. Intussen offerde Limbombe zich op om de aanvallende rechtsmidden Saief op te vangen, opnieuw identiek aan de rol van Izquierdo vorig jaar toen Foket de flank op en af draafde.

Club gaat opnieuw hoog storen zonder aansluiting. Gentse middenveld heeft een zee aan tijd en ruimte

Club gaat opnieuw hoog storen zonder aansluiting. Gentse middenveld heeft een zee aan tijd en ruimte

Duo Simon-Schoofs bezorgt Club kopzorgen
De grootste mogelijkheden voor Gent lagen hierdoor op het middenveld. Daar kwam Simons voortdurend in overtalsituaties terecht die in eerste instantie goed werden gecreëerd door Schoofs en Simon. Die eerst koos vaak voor infiltraties in de diepte terwijl zijn collega Simon, nu eens aanvaller dan weer aanvallende middenvelder, net op dat moment afhaakte en de Brugse kapitein voortdurend voor keuzes werd gesteld. De Brugse centrale verdedigers voelden zich tegelijk niet comfortabel om eventueel de verdedigende linie te verlaten om druk te zetten op Simon om niet geïsoleerd in een 1v1 duel te komen met de Nigeriaanse dribbelkont. (afbeeldingen uit match 2v1 Simons)

Simons (zwart) komt centraal tegen Schoofs & Simon te staan (rood). Van Rhijn heeft enkel oog voor Asare.

Simons (zwart) komt centraal tegen Schoofs & Simon te staan (rood). Van Rhijn heeft enkel oog voor Asare.

De chaos bij het Brugse pressen en het goed positiespel van Simon & Schoofs gaven het belangrijkste deel van de eerste periode vorm met vooral Gents balbezit. Eens rond de Brugse baklijn stokte het Gentse aanvalsspel echter waardoor het amper tot uitgespeelde kansen kwam. Vanhaezebrouck gaf na de match ook meteen aan dat zijn spelers “tevreden lijken met een draw” en eiste meer drang naar voor. Kort voor hij de boodschap nog kon meegeven aan zijn elftal scoorde Van Rhijn echter een belangrijke, en o zo mooie, vrije trap. 1-0 voor de thuisploeg aan de rust. Een gevleide voorsprong voor Club dat behalve een aantal counters via Limbombe weinig op de mat bracht.

Bijsturen in de rust
Preud’homme gebruikte de pauze uitstekend om bij te sturen. In de eerste plaats haalde hij, met de voorsprong in het achterhoofd, de bleke Pina naar de kant en koos hij met Claudemir voor een lopende speler die belangrijker kon worden in de balrecuperatie.

Daarnaast opteerde Club nu voor drie centrumverdedigers met Cools die zijn job als linksback opgaf om als rechtercentrale verdediger te fungeren, in een rol als mandekker van Simon. De ruimte die Club op links daardoor weggaf werd ook opgevuld door een soort mandekking van Limbombe op de lopende Saief en Simons die tegelijk Schoofs heel ver schaduwde.

Even belangrijk ook waren de instructies voor de spitsen Diaby en Wesley om hoger en agressiever druk te zetten op de uitvoetballende Gentdefensie. Die veranderingen zorgden bijna voor een kopie van de wedstrijden Club Brugge vs KAA Gent van vorig seizoen waarvan er maar liefst drie, ja hoor, eindigden op 1-0. Van een 1e periode waarin Gent steriel balbezit had evolueerde de partij naar een match met een hoge intensiteit, veel druk op de bal, dozijnen duels en heel veel aandacht naar de scheidsrechter.

De 2 Brugse spitsen zetten na rust agressiever druk op de 3 Gentse verdedigers. Hier wordt bal centraal gespeeld op Gentse middenvelders die kort gedekt worden (en niet zoals Vormer in eerste helft uit positie gaan lopen) en zo Gent het korte voetbal beletten

De 2 Brugse spitsen zetten na rust agressiever druk op de 3 Gentse verdedigers. Hier wordt bal centraal gespeeld op Gentse middenvelders die kort gedekt worden (en niet zoals Vormer in eerste helft uit positie gaan lopen) en zo Gent het korte voetbal beletten

Beide coaches stuurden heel wat bij. Rond het uur zag het tactische bord er zo uit.

Beide coaches stuurden heel wat bij. Rond het uur zag het tactische bord er zo uit.

Vanhaezebrouck besefte dat ingrijpen nodig was. Hij haalde verrassend genoeg Schoofs en Coulibaly naar de kant en gooide z’n pionnen door elkaar. Ndongala werd rechtsmidden, Saief aanvallende middenvelder. Op het middenveld ging Neto ook veel hoger spelen om zo Claudemir verder weg te hebben van de Gentse defensie en zo tijd & ruimte te creëren om makkelijker op te bouwen door de Brugse pressing. Preud’homme gooide er als tegenzet met Bolingoli ook snel een verse kracht op om Limbombe te vervangen met Bolingoli in een rol als echte linksback.

Beide teams en coaches hielden elkaar zo in evenwicht in een intense topper zonder echt goed voetbal. De beste kansen, al waren het er bitter weinig, waren voor de thuisploeg. De Gentenaars moesten zich vooral tevreden stellen met een aantal penaltygevalletjes. Technisch niet de meest hoogstaande wedstrijd maar wel een belangrijke zege voor Club Brugge dat in de 2e helft het succesrecept van de landstitel terug bovenhaalde: veel grinta en hoge druk.

 

Meer Belgisch voetbal

Anderlecht – Club Brugge (3-1): wet van de sterkste

Play-offs of niet, naar topwedstrijden blijven alle fans uitkijken. Zeker de supporters van Anderlecht, paars-wit leek na lang aarzelen zijn draai gevonden te hebben, Club kampte nog steeds met een vertrouwenscrisis.

tactiek Anderlecht Club Brugge

                           Startopstelling Anderlecht – Club Brugge

Hasi koos voor een verkapte 4-3-3 waarin het alle sterktes van zijn kern kon benutten: de snelheid van Ezekiel in combinatie met de kracht van Okaka, en de uitstekende wisselwerking op links tussen Praet en Obradovic. De namen: Proto; Gillet, Kara, Deschacht, Obradovic; Dendoncker, Tielemans, Defour; Praet, Okaka en Ezekiel.

Preud’homme paste zich eens niet aan de tegenstander aan en bracht zijn ploeg ook op de mat in een 4-3-3 met Bruzzese; Meunier, Duarte, Mechele, De Bock; Simons, Claudemir, Vazquez; Dierckx, Gedoz en Pereira.

Aanvallen via de linkerflank
Anderlecht startte furieus aan de wedstrijd, Club zorgde voor te weinig druk voorin. Daardoor kon de thuisploeg in de openingsfase voortdurend Okaka (in de voet) of Ezekiel (in de diepte) aanspelen. Een overtreding op de dieplopende Ezekiel leidde ook de eerste grote kans van de match in: Kara kopte de vrije trap te centraal op doel. Ezekiel stond op papier als rechterflankaanvaller maar was een gesel voor de Brugse defensie, hij dook voortdurend in de hoeken op links en op rechts in de rug van vooral Meunier & Mechele.

De troepen van Hasi verrasten eigenlijk niet in hun aanpak en knutselden aan heel wat aanvallen op de linkerflank, ook de 1-0 werd daar opgebouwd. Balbezit van Anderlecht in de defensie: Praet zakt diep in op links om Meunier uit zijn positie te lokken. Praet krijgt de bal ingespeeld, kaatst en speelt via een simpele pass Meunier uit en stuurt Ezekiel in de diepte. Hij houdt de bal bij en Obradovic komt met een underlap (infiltratie aan de binnenkant) vrij na een knappe pass van Praet. De voorzet van de Servische linksback wordt met wat geluk binnengewerkt door Okaka.

Het eerste doelpunt is meteen de samenvatting van het aanvalsspel van Anderlecht. Het teert op een no-nonsensverdediging die de bal meteen naar voor probeert te krijgen richting de sterke Okaka en snelle Ezekiel. Zij worden vooral gesteund op links door Praet die voortdurend naar binnenkomt en Obradovic die er aan de buitenkant overkomt.

Bij Club ligt de zwakte achterin: Meunier heeft vandaag opnieuw boter op het hoofd bij alle drie de tegendoelpunten, Mechele & Duarte toonden zich dramatisch bij het verdedigen op flankvoorzetten.

Mandekking op het middenveld
Na een snel openingskwartier zakte de thuisploeg iets meer terug en het liet de Brugse verdedigers aan de bal. Want ook uitvoetballen is een zwakte van Duarte en Mechele. Anderlecht zette intussen de centrale middenvelders vast (Dendoncker speelde mandekking op Vazquez; Defour ging heel snel druk vooruit zetten als Claudemir zich wilde inschakelen in de opbouw), waardoor de uitploeg amper een kans bij elkaar kon voetballen. Enkel Simons kreeg wat vrijheid van Tielemans en zocht regelmatig de diepte, een lovenswaardige poging die van inzicht getuigt maar uiteraard niet het sterke punt van Club Brugge.

Hun flankaanvallers maakten intussen geen gebruik van de ruimte die Anderlecht centraal liet door de mandekking, spits ‘Banana’ Pereira zat in de tang bij een heel sterke Kara. Via wat verre inworpen en een aantal vrije trappen kon Club de schijn wel hooghouden, maar eigenlijk voetbalde het amper een kans bij elkaar in de eerste helft.

In het begin van de tweede helft schakelde Anderlecht opnieuw een versnelling hoger. Al snel volgde een tweede goal die opnieuw op links werd opgebouwd: Praet kon heel makkelijk dieplopen in de rug van Meunier en voorzetten richting Ezekiel. De kleine Nigeriaan werd op zijn beurt te makkelijk losgelaten door Mechele en kon makkelijk binnen knikken, 2-0 match gespeeld.

Anderlecht duwde nog even door met een knappe flankwissel richting Praet (jawel, opnieuw op links). Hij kon opnieuw makkelijk naar binnenkomen voorbij Meunier en afwerken via de lat en Bruzzese.

Geen herkenbare speelstijl
Na de 3-0 voerden beide coaches heel wat wissels door, maar veel zoden bracht het niet aan de dijk.
Club Brugge kreeg de controle over de wedstrijd cadeau van Anderlecht dat diep terugzakte. Na de 3-1 wilde de thuisploeg vooral geen aansluitingstreffer weggeven waarin het uiteindelijk ook relatief makkelijk slaagde.

Een echte verrassing was de dominantie van Anderlecht niet. Het speelde niet op topniveau maar de automatismen worden stilaan zichtbaar: de samenwerking Praet-Obradovic, de complementariteit Ezekiel-Okaka en een schijnrechterflank die amper wordt gebruikt.

De gelatenheid bij Club wekte evenmin verbazing. Het kampt met een schrijnend gebrek aan individuele kwaliteit (en vertrouwen!) achterin. Bovendien slaagde Preud’homme er (door de vele blessures?) nog niet in een herkenbare speelstijl te ontwikkelen in balbezit.

Samenvatting RSC Anderlecht – Club Brugge via VTM

 

Meer Belgisch voetbal

 

KAA Gent – Club Brugge (4-1): Club past zich aan en krijgt slaag

Gent verrast met sterke Europese wedstrijden en toont zich wisselvallig in eigen land; Club Brugge kampt daarentegen met een vertrouwenscrisis. Vanuit tactisch oogpunt waren de PO-wedstrijden tussen Gent & Club Brugge vorig seizoen heel interessant, vandaag was het dat opnieuw.

tactiek Gent Club Brugge

Opstellingen KAA Gent – Club Brugge

Hein Vanhaezebrouck hield uiteraard vast aan zijn gekende 3-4-3 met ‘valse wingers’ die Gent vorig jaar kampioen maakte en koos voor volgende elf namen: Sels; Nielsen, Mitrovic, Asare; Kums, Neto, Foket, Moses; Milicevic, Matton en Depoitre.

Michel Preud’homme stuurde deze spelers de wei in: Bruzzese; Meunier, Duarte, Mechele, De Bock, Simons; Vanaken, Vormer; Izquierdo, Pereira, Vossen. Wie de namen ziet, denkt meteen aan de 4-4-2 die Club de voorbije weken op de mat bracht, maar de coach had iets anders in gedachten met een 5-2-3 en Simons in de defensie. Vanaken speelde centraal op het middenveld naast Vormer, Vossen speelde verrassend genoeg als rechterflankaanvaller.

Koppeltjes op het middenveld
De strategie van de bezoekers werd al snel duidelijk. Simons speelde als mandekker op diepe spits Depoitre. Dit liet Mechele en Duarte toe om hét gevaar van de Buffalo’s, ‘de valse wingers’, op te vangen. Zij dekten door naar het middenveld op respectievelijk Milicevic & Matton. Die twee bewogen goed tussen de linies maar hadden steeds een stevige verdediger in de nek en kregen zo in de beginfase geen voet aan de grond.

Op het middenveld werden koppeltjes gevormd: Vanaken ontfermde zich over Renato Neto, Vormer moest motor Kums aan de ketting leggen. Voorin koos Club ook voor pressing met lef: wanneer Sels wilde opbouwen, zetten de drie aanvallers van Blauw-Zwart de Gentse verdedigers vast waardoor Sels steeds voor de lange bal koos.

Het plan werkte, echter slechts een kwartier. Moses Simon koos voor variatie en zette voor vanop rechts die Meunier tot een oerdomme fout verleidde in de zestien, strafschop en 1-0 voor Gent. De eerste helft kabbelde verder: Gent had balbezit, Club verdedigde degelijk waardoor het geen kansrijke eerst helft werd.

Bijsturen aan de rust
Het was voorspelbaar dat Vanhaezebrouck zijn pionnen in de rust zou bijsturen. Als Club zijn mannen met hardnekkige mandekking wil vastzetten, moet er simpelweg meer variatie in het spel komen: Veel meer beweging van de valse wingers, diepgang van de echte wingers (Foket & Simon) en variatie in het vrijlopen bij diepe spits Depoitre. Club op zijn beurt, op achterstand, zou het roer moeten omgooien en in een 4-4-2 of 4-3-3 de thuisploeg proberen vast te zetten.

Bij Club gebeurde er helemaal niks tijdens de rust, bij Gent wel. Eerst en vooral paste het de opbouw van achteruit aan: Foket zakte meer terug wanneer Sels de bal had. Daardoor kwamen vier verdedigers en Sels tegen drie aanvallers van de bezoekers waardoor het uitvoetballen beter lukte en Kums meer in het spel kon betrokken worden.

De thuisploeg speelde ook met meer variatie voorin wat meteen tot de tweede penalty van de middag leidde: Depoitre week uit naar de rechterflank, centraal waren positiewissels, wat uiteindelijk tot de voorzet van Depoitre en een schot richting doel resulteerde. Het afstandsschot ging tegen de hand van Meunier, penalty en 2-0. Boeken toe. De Gentse motor raakt in gang en walst over een onherkenbaar Brugge dat niks aan zijn speelstijl veranderde, eindresultaat: 4-1.

Spelstijl vs geen spelstijl
KAA Gent reikt stilaan terug de hand naar het niveau dat het vorig seizoen in PO I haalde. De seizoensstart verliep wisselvallig, zeker tegen verdedigende ploegen hadden de mannen van Vanhaezebrouck het moeilijk. De laatste weken voetbalt zijn elftal echter goed mee tegen Europese topploegen en ook in eigen land vindt het de oplossing tegen tegenstanders die met vijf man achterin spelen. Het lijdt geen twijfel dat Gent op dit moment nog de beste ploeg van het land is, de play-offs zijn uiteraard nog ver weg.

Club Brugge daarentegen is onherkenbaar. Preud’homme wisselt van spelsysteem als van ondergoed. Vandaag had hij wel een aantal argumenten om te kiezen voor een 5-2-3, de keuze voor Vossen ipv Dierckx was dan weer verkeerd. Erger was de naïviteit om tijdens de rust niet bij te sturen, of is het gelatenheid?

De bespreking van Clement tijdens de rust vatte eigenlijk alles samen: “We zetten Gent goed vast, maar creëren zelf nog te weinig.” Gent bouwde de laatste seizoenen een eigen speelstijl uit, Club heeft die niet en past zich daarom maar wekelijks aan de tegenstander aan.


Voor meer Belgisch voetbal kijk hier!

Samenvatting Stadion