Manchester City – Chelsea (1-3): Chelsea countert zich naar winst

Na een moeizame start in de Premier League pakte Chelsea na 7 opeenvolgende overwinningen de koppositie in handen. Thuisploeg Manchester City acteerde daarentegen eerder wisselvallig dit seizoen, al had het gros van de wedstrijden wel een duidelijke rode draad: namelijk die van spektakel.

Dat Chelsea bijna een jaar na het vertrek van Mourinho een volledig ander gezicht zou krijgen, werd deze zomer duidelijk bij de aanstelling van de Italiaanse trainer Antonio Conté. Onder zijn leiding ontwikkelden de Chelsea-spelers zich razendsnel in de voorbereiding. Vooral in balverlies legde Conté meteen zijn accenten, in balbezit lag er daarentegen nog heel wat werk op de plank na een erg korte voorbereidingsfase gezien het EK. Dat kon je al lezen in onze vorige analyse van Chelsea FC.

Startopstellingen van City & Chelsea, beiden in 3-4-3

                 Startopstellingen van City & Chelsea, beiden in 3-4-3

Geblesseerde Matic
Waar Chelsea in de beginfase van de Premier League de nodige punten pakte, kende het een mindere periode in september. De problemen in balbezit, die we al schetsten, bleven aanwezig. Evenals de verdedigende stabiliteit die wankelde door de mindere prestaties van ouderdomsdekens Ivanovic en Terry. Met de komst van David Luiz en een aantal nederlagen tegen concurrenten Arsenal & Liverpool schakelde Conté over op een 3-4-3 systeem wat specifieke overeenkomsten vertoont met de manier waarop KAA Gent probeert te voetballen, althans in balbezit. Met 7 opeenvolgende overwinningen hees Chelsea zich na die omschakeling vliegensvlug richting de koppositie in de Engelse competitie.

Geen reden dus voor Conté om wijzigingen te doen op bezoek bij City. Hij hield vast aan zijn 3-4-3 maar moest wel noodgedwongen de geblesseerde Matic vervangen door Fabregas. De elf namen: Courtois, Azpilicueta, Luiz, Cahill, Moses, Alonso, Kanté, Fabregas, Pedro, Hazard, Costa.

Guardiola daarentegen draait zijn hand niet om voor een tactische ingreep meer of minder, hij schakelde speciaal voor de confrontatie met Chelsea ook om naar een 3-4-3 met Bravo, Otamendi, Stones, Kolarov, Navas, Sane, Gundogan, Fernandinho, De Bruyne, Silva en Aguero in de basis.

tactiek Chelsea

Chelsea met gekend patroon op links. Hazard aan de bal en zijn individuele actie wordt ondersteund door de lopende Alonso op de buitenkant en Costa centraal

Initiatief bij Chelsea 
In een heftige openingsfase startte Chelsea het best. Het creëerde meteen een tweetal halve kansjes op de linkerflank volgens het gekende succespatroon: Hazard die wordt aangespeeld tussen de linies en probeert te versnellen richting doel. Terwijl The Citizens hem moeten verdedigen zorgt Alonso op de linkerflank voor een loopactie in de diepte terwijl ook Costa slim beweegt. Ofwel loopt de Braziliaanse spits in de diepte om ruimte te creëren zodat Hazard z’n individuele actie kan voortzetten, in het andere geval vraagt hij de één-twee om Hazard te laten trappen op doel. Verder in de match zou Chelsea ook het merendeel van het gevaar over links creëren.

Daarna raakte de wedstrijd eventjes in het slop, beide teams raakten af en toe in de problemen door de tactische keuze om beide formaties aan elkaar te spiegelen. Wanneer ploegen in hetzelfde systeem spelen, zeker als het maar met 1 echte flankspeler is, is het simplistisch voorgesteld dan ook vaak een echt 1v1 duel tussen twee spelers van de beide teams die elkaar voortdurend tegenkomen. Het zorgt er meestal voor dat er snel druk is op de bal waardoor er vooral duels uitgevochten wordt en verzorgd combinatievoetbal moeilijk wordt. De technische vaardigheden in het Etihad Stadium waren gelukkig zo groot dat we ondanks ‘de spiegeling’ wel nog vaak aantrekkelijk voetbal kregen voorgeschoteld.

opbouw tactiek

Man City probeert op te bouwen maar krijgt hoge pressing bij de doeltrap van Chelsea. Costa kiest positie tussen Stones en de doelman, terwijl elders op het veld wordt doorgedekt. Chelsea geeft echter ruimte weg in de rug die net niet wordt benut door City

5-4-1 bij de bezoekers
Uiteindelijk trok Manchester City toch het laken naar zich toe. Na het openingskwartier eigende het zich het merendeel van het balbezit toe (60.6%) en probeerde het meer dan Chelsea van achteruit op te bouwen. In de eigen opbouwfase kreeg het wel snel druk van de bezoekers dat bij een doeltrap meteen hoog ging pressen. Bij één van de eerste pogingen leidde dat echter meteen tot een diepe pass in de rug van hun verdediging waardoor de bezoekers zich in het verder verloop van de match verder lieten terugzakken, zeker ook ingegeven door de stand.

Net als in de voorbereiding koos Chelsea afwisselend voor een medium en laag blok in een 5-4-1 waarbij de twee flankmiddenvelders eigenlijk verdedigers worden en waarbij de ‘inside wingers’ Hazard & Pedro als flankmiddenvelders acteerden bij balverlies. Het zorgde voor een heel gesloten centrum waardoor City zich genoodzaakt zag het over een andere boeg, namelijk de flanken, te gooien.

Alles over rechts bij City
The Citizens mikten wel vooral op de rechterflank. Daar probeerden vaak zowel De Bruyne als Silva voor man-meersituaties te zorgen door hun centrale posities te verlaten. Daardoor kon het op 3 manieren verschillende keren voor gevaar zorgen:
1. In het begin werden de infiltrerende Silva en De Bruyne vaak in een 1v1 situatie gebracht met Cahill die niet de meest wendbare is

Toen Chelsea ook Alonso veel verder liet terugzakken en het verdedigender aanpakte, was de tweede situatie vooral gevaarlijk bij:

De Bruyne cross

Navas staat hoog waardoor Alonso achteruit moet. De Bruyne staat goed gepositioneerd om voor te zetten aan de buitenkant van Hazard. Aguero en Silva infiltreren voor doel

2.De Bruyne die nog breder positie ging kiezen en niet infiltreerde maar probeerde om in een positie te komen om de bal voor te zetten. Dit deed hij niet toevallig aan de buitenkant van Hazard of Pedro, beiden als aanvallers geen heel grote voorstander van het verdedigende werk. Omdat Navas hoog positie koos, moest Alonso natuurlijk achteruit waardoor Hazard en Pedro wel actief moesten meeverdedigen. Omdat zowel Silva als De Bruyne in die situaties al meer op rechts zaten, vertrok Aguero meer van links waardoor hij altijd gevaarlijk kon insnijden in de rug van de centrale verdedigers van Chelsea. Zo’n voorzet van op rechts, zij het dan wel van Navas, leidde overigens ook tot de 1-0 voorsprong voor de thuisploeg op slag van rust.

3. De derde mogelijkheid volgt een ander belangrijk principe van Guardiola: de tegenstander naar één vleugel krijgen om dan snel te wisselen van kant en ze daar pijn te doen. Door de meerderheidssituaties op rechts lag er uiteraard ruimte op links die City tweemaal gevaarlijk gebruikte met een dieptepass op de lopende Sané. Al kwam dit patroon over de hele match bekeken iets te weinig in het stuk voor en werd Sane ook relatief vroeg naar de kant gehaald.

De ommekeer
De tweede helft begon enigszins gelijklopend aan de eerste met Chelsea dat het initiatief nam, logisch gezien de achterstand. Het probeerde nu echter wel iets meer op te bouwen, waar het in de eerste helft minder risico nam. Dat resulteerde al snel in de gelijkmaker. Een verrassend onsamenhangend moment van drukzetten bij City leidt een lange pass in, in de rug van de thuisploeg. Daar wint Costa het duel tegen Otamendi (veel 1v1 duels als beide teams hun formatie spiegelen, weet je wel), die knap binnentrapt. Net voordien had City echter wel dé kansen op de 2-0, de 1-1 zorgde niet verrassend dus voor een heuse ommekeer.

De tweede helft verliep na de gelijkmaker zo goed als parellel aan de eerste met City dat opnieuw het heft in handen nam en gevaarlijk probeerde te zijn over de rechterkant. Over de hele match bekeken, liepen overigens maar liefst 47.6% van de City-aanvallen over rechts, slechts 30.5% over links en de overige 21.9% door het midden.

Chelsea zakte op zijn beurt terug in hun gekende 5-4-1 blok en counterde zich dodelijk efficiënt naar 1-2. Een gelijkaardige fase als bij de 1-1 waarbij Costa ongemeen makkelijk Otamendi opzij zet en de ingevallen Willian op snelheid bedient; 1-2.

Spektakel en punten
Guardiola nam in de slotfase nog extra risico’s met de inbreng van Iheanacho als tweede spits. Silva nam de linkerflank voor z’n rekening, de Bruyne de rechter en Yaya Touré speelde nog centraal. Echt veel voorzetten kwamen er echter niet meer uit en al snel bracht Hazard zekerheid met opnieuw een snel uitgespeelde counter. 1-3 boeken toe. De toegevoegde tijd werd nog ontsierd door twee rode kaarten voor de gefrustreerde Fernandinho en Aguero maar dat veranderde niks meer aan de score.

De match verliep eigenlijk naar het beeld van het seizoen: City met het initiatief en spektakel, Chelsea met de punten. Beide coaches zetten het team al duidelijk naar hun hand, Conté misschien nog net dat tikkeltje meer omdat Chelsea ook iets meer vanuit de reactie voetbalt wat uiteraard makkelijker is aan te leren. Zijn team blijft desondanks een grote titelkandidaat zeker gezien de afwezigheid op het Europese toneel en de relatief lage wedstrijdbelasting…

Klassement na 14 matchen
1. Chelsea  34 ptn
2. Arsenal 31 ptn
3. Liverpool 30 ptn
4. Manchester City 30 ptn
5. Tottenham 27 ptn

Topmatchen in december 2016
Zondag 11/12 om 15.15: Man United – Tottenham
Zondag 18/12 om 17.00: Man City – Arsenal
Maandag 19/12 om 21.00: Everton – Liverpool
Zaterdag 31/12 om 18.30: Liverpool – Man City

Manchester City: Guardiolaanse opbouw van achteruit

“De fans moeten genieten. Ik wil tonen dat we met mijn speelstijl ook in Engeland succes kunnen boeken”, aldus Pep Guardiola de nieuwbakken coach van Manchester City. Al snel bleek dat die nieuwe speelstijl voor vele spelers een stap in het onbekende is, ver buiten de comfortzone. We schetsen voor het eerst de contouren in balbezit: Man City 2.0.

‘Geduldige opbouw van achteruit’, ze hoorden het waarschijnlijk donderen in Keulen de spelers van City toen ze op het veld verschenen bij de eerste trainingen van Guardiola. Het o zo geliefde combinatiespel van de Catalaanse coach start nu eenmaal bij de doelman die dus ook heel wat voetballende kwaliteiten in huis moet hebben. Van bij de eerste oefensessies werden Joe Hart, Willy Caballero en co dan ook meteen gedropt in de rondo’s om hun voetballend vermogen op te krikken.

Uit de comfortzone
Maar de wedstrijdsituatie bleek toch een stukje moeilijker. Zowel Caballero en Hart struikelden vaak letterlijk en figuurlijk over de meevoetballende opdrachten die ze van de bank meekregen, vooral tegen Dortmund en Arsenal werd dit pijnlijk duidelijk. In de wandelgangen circuleerde dan ook al snel het gerucht dat Guardiola er kost wat kost een nieuwe keeper bij wilde, eentje die zich deze keer ook comfortabel voelde met de bal aan de voet.

In tussentijd lijkt Caballero nog de voorkeur te krijgen, mogelijk ook omdat Hart later aansloot na het EK in juni. En de 34-jarige Argentijn maakt op zijn oude dag nog duidelijk vooruitgang. Waar hij tegen Dortmund nog iedere bal blind wegkeilde eens hij onder druk kwam, voetbalde hij tegen Steaua Boekarest al verschillende keren goed uit zoals z’n coach het graag ziet. Of Caballero dat ook kan tegen de topploegen is nog een vraagteken, maar progressie is er zeker.

 

Kolarov als noodoplossing in de as

Ook voor de verdedigers ligt de lat hoog als het gaat om uitvoetballen. Vorig seizoen was verzorgd opbouwen van achteruit onder Manuel Pellegrini geen hoofdzaak, zeker niet wanneer Vincent Kompany weer eens geblesseerd moest toekijken van aan de zijkant. Dan kwam het opbouwende werk op de schouders van Eliaquim Mangala, Nicolas Otamendi en Martin Demichelis te liggen. Alledrie moesten ze te ver uit hun comfortzone komen wat vooral tot snel dieptespel en lange ballen zonder veel overleg leidde. Demichelis werd in het tussenseizoen ondertussen al bedankt voor bewezen diensten.

In de voorbereiding daaropvolgend koos Guardiola vaak voor het centrale duo Otamendi en Aleksandar Kolarov. Die laatste, een linksback van nautre, werd meer dan eens omgetoverd tot noodoplossing centraal achterin om meer voetballend vermogen aan de defensie toe te voegen. Ook verdedigende middenvelder Fernando kwam wel eens achterin te spelen maar een echt succes werd dat dan weer niet, zijn rol bij City lijkt stilaan uitgespeeld.

Het sprak voor zich dat er een goed meevoetballende centrale verdediger aan de selectie moest worden toegevoegd. Nadat The Citizens achter het net visten voor Mats Hummels en Leanordo Bonucci, stond het in de sterren geschreven dat John Stones erbij moest komen. Intussen is de 22-jarige Engelsman ook al overgekomen van Everton voor een bedrag van ruim €55.000.000.

Stramien in opbouw
Guardiola is een duidelijke voorstander van een korte, doch georganiseerde opbouw.

opbouw Guardiola

Keeper Caballero in balbezit. Hij wordt gesteund door 2 centrale verdedigers die laag staan, 2 hoge flankverdedigers en 1 middenvelder voor de defensie

In de eerste fase van de opbouw zijn het altijd de twee centrale verdedigers die ver uitzakken (soms zelfs naast de doelman) en in samenwerking met de doelman het spel op gang proberen te brengen.
Intussen maken de vleugelverdedigers het veld groot door breed te blijven en veel hoger te staan dan de centrale verdedigers. Op die manier worden de afstanden groot gemaakt voor teams die proberen Man City snel onder druk te zetten.

Door de bal snel van voet tot voet te laten gaan proberen The Citizens openingen te creëren bij de drukzettende ploeg en die ook snel uit verband te spelen om zo snel tot een gevaarlijke aanval te komen.
Centrale rol vleugelverdedigers

opbouw Guardiola

De loopacties die de spelers van City maakten tegen Steaua Boekarest (rode lijnen) in de tweede fase van de opbouw en de mogelijkheden (zwarte stippellijnen) die het biedt voor de aanvallers en middenvelders

In de tweede fase van de opbouw, hoger op het veld wanneer de doelman niet meer betrokken wordt, is een opvallende nieuwigheid vast te stellen. Daar heeft Guardiola namelijk een speciale rol voor zijn vleugelbacks gecreëerd.

Wanneer Man City de middenlijn nadert, en de tegenstander iets lager gepositioneerd staat, kiest de enige verdedigende middenvelder Fernandinho er vaak voor om terug te zakken tot bij de centrale verdedigers. Bij de meeste teams gaan de backs dan erg hoog en breed, bij Guardiola worden deze verplicht om centraal te infiltreren en daar zo eigenlijk een rol als verdedigende middenvelder in te vullen.

Tegelijk zakken de twee flankaanvallers wat dieper, maar wel breed, terug om de tegenstander in verwarring te brengen. Intussen bewegen de twee aanvallende middenvelders en de diepe spits tussen de linies of in de ruimte in de rug van de verdediging om daar onrust te stoken.

Deze tactiek heeft een aantal voordelen:
– de flankaanvaller heeft vaak ruimte als hij zich laat uitzakken om een 1v1 situatie aan te gaan van dieper in het veld
– er zijn voortdurend infiltraties centraal van de diepe spits of aanvallende middenvelders waardoor er vaak een overtalsituatie is
– bovendien kunnen de naar binnen gekomen backs profiteren van de verwarring bij de tegenstander

Tegen Steaua Boekarest leidde dit onder andere de tweede strafschop in waar de ene back vanuit een centrale positie (Zabaleta) de assist geeft op de andere infiltrerende back in de diepte (Kolarov) die foutief wordt afgestopt. Ook het laatste doelpunt was een mooi voorbeeld van deze strategie.

Toch zijn er ook een aantal nadelen verbonden aan deze strategie:

– op de flank is het team erg afhankelijk van de 1v1 acties, er is namelijk nooit een back die overlapt
– het vergt enorm veel energie van middenvelders en aanvallers om voortdurend te infiltreren (bv voor David Silva)
– bij balverlies kan er veel ruimte ontstaan in de rug van de Citydefensie die uitgebuit kan worden door snelle aanvallers

Eén ding staat vast: op amper 6 weken en 5 wedstrijden tijd heeft Guardiola al iets neergezet bij City wat de Premier League een pak attractiever zal maken. Uiteraard volgen we de evolutie van zijn team van dichtbij verder op, hopelijk jullie ook!


Gespeelde wedstrijden Manchester City

Steaua Boekarest  – Man City 0-5
Man City – Sunderland 2-1

Vriendschappelijk
Arsenal – Man City 3-2
Dortmund – Man City 1-1
B. München – Man City 1-0


Volgende wedstrijden Manchester City

Zat 20/8 om 13.30           Stoke City – Man City
Woe 24/8 om 20.45        Man City – Steaua Boekarest
Zon 28/8 om 17.00          Man City – West Ham United
Zat 10/9 om 13.30           Man United – Man City

Meer buitenlands voetbal

Of toch maar Belgisch voetbal?

(The) Who?

Om jullie verder voor te bereiden op het EK dat binnen precies acht dagen van start gaat, lijsten we ‘The Who?’ op. Een verzameling van 15 jonge debutanten en nobele onbekenden die straks misschien voor het eerst hoge toppen scheren op internationaal niveau!

1) Roman Bürki (Zwitserland)
De 25-jarige doelman is voorlopig nog een onbekende voor het grote publiek. Bürki kwam vorige zomer over van Freiburg en ontpopte zich bij Dortmund tot één van de beste keepers uit de Bundesliga. Keepte er 42 wedstrijden en hield daarin 19 keer de netten schoon. Is meevoetballend sterk en heeft goede reflexen maar lijkt op het EK slechts doublure te zijn van de meer ervaren Yann Sommer.
Marktwaarde €6.000.000 – Borussia Dortmund

Joshua Kimmich met z'n leermeester Pep Guardiola.

Joshua Kimmich met z’n leermeester Pep Guardiola.

2) Joshua Kimmich (Duitsland)
Twee seizoenen geleden nog verdedigende middenvelder in de Duitse derde klasse bij Red Bull Leipzig, straks in de selectie voor het EK. Pep Guardiola haalde, de nu 21-jarige, Kimmich vorige zomer naar München waar de lefgozer zich snel naar een basisplaats knokte. Ondanks zijn kleine gestalte (slechts 1.76m) speelde Kimmich voornamelijk centraal achterin waar hij uitvoetballend een grote meerwaarde leverde aan het Beierse spel.
Marktwaarde €10.000.000 – Bayern München

3) Samuel Umtiti (Frankrijk)
22-jarige centrale verdediger die is opgeleid bij Olympique Lyon. Heeft kracht en snelheid in overvloed en is uitvoetballend meer dan oké. Ondanks zijn 1.81m komt hij ook in de lucht niet al te vaak in de problemen dankzij z’n immense sprongkracht. In laatste instantie bij de kern gehaald door de afwezigheid van Varane.
Marktwaarde €12.000.000 – Olympique Lyon

4) Kevin Wimmer (Oostenrijk)
De Oostenrijkse centrale verdediger was dit seizoen back-up van het duo Alderweireld-Vertonghen bij de Spurs. De 23-jarige speelde bijvoorbeeld in de dubbele confrontatie met Dortmund in de Europa League en startte alles samen zo’n 20 wedstrijden dit seizoen. Zijn uitstekend voetballend vermogen, concentratie, lengte (1.87m) en positiespel zijn Wimmers belangrijkste troeven. Moet bij de nationale ploeg echter voorlopig nog de duimen leggen voor het duo Dragovic – Hinteregger.
Marktwaarde €6.500.000 –Tottenham Hotspur

5) Elseid Hysaj (Albanië)
De 22-jarige rechtsback is al twee jaar basisspeler bij Napoli waar hij dit seizoen 43 wedstrijden speelde. Voordien kwam hij uit voor Empoli in de Serie B. Hysaj is een belangrijke pion in de Albanese defensie waar hij afhankelijk van de tactische keuzes van zijn coach zich ook aanvallend kan uitleven.
Marktwaarde €9.000.000 –Napoli

6) N’Golo Kanté (Frankrijk)
Bij aanvang van het seizoen een nobele onbekende maar voetbalde zich dit seizoen met Leicester in het langetermijngeheugen van iedere Britse voetbalfan. 25-jarige verdedigende middenvelder met als voornaamste kenmerken: loopwonder, technisch sterk, versnellingen met bal aan de voet, leest het spel uitstekend en grossiert zo in balrecuperaties. Twee jaar geleden nog in de Franse tweede klasse maar nu na het wegvallen van ook Lass Diarra zo goed als zeker van een basisstek bij Les Bleus.
Marktwaarde €10.000.000 – Leicester City

7) Renato Sanches (Portugal)
18-jarige sensatie bij Benfica. Startte het seizoen in de B-kern, was al snel onmisbaar bij de grote jongens en werd voornamelijk uitgespeeld als middenvelder. Brengt snelheid in het spel met flitsende acties en crosspasses, scoorde 6 goals, maar moet nog groeien in zijn rol als aangever (slechts 1 assist). Liet zich (te vroeg?) verleiden tot een overstap naar Bayern München waar hij volgend seizoen waarschijnlijk minder aan spelen zal toekomen.
Marktwaarde €10.000.000 – Benfica

8) Eric Dier (Engeland)
Verdedigende middenvelder onder Mauro Pochettino bij de Spurs. In zijn tweede seizoen in de Premier League groeide de 22-jarige Dier uit tot één van de sensaties. Met zijn balrecuperaties, voetballend vermogen en kopbalsterkte al snel een onmisbare schakel op het middenveld. Bij tegenslag laat hij zich al eens negatief opmerken en verliest hij de controle, getuige de ‘vechtmatch’ tegen Chelsea waarin The Spurs de titel officieel verloren. Levert nu ook strijd, zij het om een basisplaats op het EK straks.
Marktwaarde €15.000.000 – Tottenham Hotspur

9) Julian Weigl (Duitsland)
Ontpopte zich dit seizoen tot het creatieve brein van het aanvalsspel bij Borussia Dortmund. De 20-jarige spelmaker verdeelt op het middenveld, speelt zowel kort als lang uitstekend in en draait sierlijk eenvoudig weg eens hij onder druk komt. Moet nog verder groeien, zeker tegen fysiek sterke tegenstanders is hij vaak nog wat zoekende.
Marktwaarde €12.000.000 – Borussia Dortmund

10) Oguzhan Özyakup (Turkije)
23-jarige centrale, aanvallende middenvelder van Besiktas. Geboren in Nederland, opgeleid bij AZ en Arsenal. Blinkt uit dankzij zijn vista, eerste aanname en creativiteit. Zorgde voor 10 goals en 8 assists dit seizoen en kan zeker rekenen op speelminuten bij de Turken.
Marktwaarde €9.500.000 – Besiktas

11) Dele Alli (Engeland)
De verrassing van het jaar in Engeland. De 20-jarige Alli, vorig jaar nog in derde klasse, verbaasde vriend en vijand met zijn kwaliteiten op de nummer 10 positie. Met zijn techniek, infiltraties en loopvermogen zorgde Alli voor 10 goals en 11 assists in zijn eerste seizoen op het hoogste niveau. Terecht verkozen tot belofte van het jaar in de Premier League. Komt sowieso aan spelen toe op het komende EK, is het niet als titularis dan zeker als wisselspeler.
Marktwaarde €12.000.000 – Tottenham Hotspur

12) Arkadiusz Milik (Polen)
Werkte dit seizoen zijn tweede seizoen bij Ajax af en scoorde in die periode al 47x voor de Amsterdammers! Daarnaast bracht hij ook nog eens 22 goals aan voor ploegmaats. De 22-jarige Milik blinkt uit dankzij z’n Torinstinct, kopbalsterkte en techniek. Hij vormt bij de Polen in principe een vaste tweemansvoorhoede met Robert Lewandowski.
Marktwaarde €10.000.000 – Ajax

13) Hakan Calhanoglu (Turkije)
Wat weet je over Hakan Calhanoglu? Uitstekende balaanname, scherpe voorzetten en een goede vista. De Turk valt echter nog meer op dankzij zijn schitterende traptechniek die hij iedere vrije trap opnieuw probeert te etaleren. Goed voor 8 goals en 11 assists bij Leverkusen dit seizoen. De 22-jarige allround middenvelder/aanvaller lijkt zeker van een basisplaats bij bondscoach Fatih Terim.
Marktwaarde €18.000.000 – Bayer Leverkusen

14) Marcus Rashford (Engeland)
Met een uitstekende dribbel, snelheid en scorend vermogen speelde Rashford zich vanuit het niks in de EK-selectie van Engeland. Het 18-jarige jeugdproduct van Manchester United presenteerde zich dit seizoen voor het eerst aan het grote publiek met 8 goals in 21 wedstrijden. Moet zich waarschijnlijk wel verzoenen met een rol als supersub bij The Three Lions.
Marktwaarde €3.000.000 – Manchester United

15) Breel Embolo (Zwitserland)
19 jaar, 1.85m groot en centrumspits: Breel Embolo. De jonge Zwitser doorliep zijn hele jeugdopleiding bij FC Basel en debuteerde al op zijn 17e in de Europa League. Met 30 goals en 22 assists was de youngster de voorbije twee seizoenen één van de productiefste spelers uit het land, vandaar ook zijn EK-selectie. Om een plaats als basisspeler op te eisen is het nog (te) vroeg, maar speelminuten krijgt Embolo waarschijnlijk wel. Intussen zou Tottenham Hotspur grote interesse tonen, afwachten of Embolo de oversteek op jonge leeftijd al waagt.
Marktwaarde €20.000.000 – FC Basel

 

Still to come…

-> Uitgebreide voorbeschouwing België – Italië: La Squadra Azzurra doorgelicht

Meer internationaal voetbal