Zeven wedstrijden op rij slaagde Club Brugge er niet in te winnen van KAA Gent. Na de 2-1 nederlaag in de heenwedstrijd van de halve finale van de Cup, wist Club wat te doen: winnen voor opnieuw een ticket in de bekerfinale. Na een heel intense match lukte dat ook, het verhaal van de wedstrijd.
Formaties Club & Gent
Michel Preud’homme had niet af te rekenen met belangrijke geblesseerde of geschorste pionnen en koos voor zijn beste elf met Butelle, Meunier, Engels, Denswil, De Bock, Simons, Vormer, Vanaken, Refaelov, Izquierdo en Diaby.
Ook Hein Vanhaezebrouck had een nagenoeg volledig fitte kern en koos voor zijn gekende 3-4-3 met volgende namen: Sels, Nielsen, Mitrovic, Asare, Kums, R. Neto, Foket, Simon, Dejaegere, Milicevic en Depoitre.
Opvangen Gentse machine
Zoals op Lange Bal al meermaals beschreven raasden de Buffalo’s door de competitie dankzij veel lef en uitgekiende spelpatronen. Een dozijn teams probeerde Gent al op evenveel verschillende manieren aan te pakken, allen vonden ze wel één puzzelstukje in het plan om de machine van Hein te doen stokken.
Na de analyse van Standard-Gent, gaven we ook hier enkele van die key factoren die Gent aan banden konden leggen. Uiteindelijk komen we tot vijf belangrijke thema’s in het masterplan om de huidige kampioen te verslaan:
1) hevige voorwaartse pressing op de drie Gentse verdedigers
2) het opvangen van de wisselwerking tussen de flankmiddenvelders & valse wingers een andere,
3) ruimte beperken voor de infiltrerende Foket
4) efficiënte omschakeling met snelheid in de rug van de Gentse verdedigers
5) individuele kwaliteit van de Gent-spelers en hun vorm van de dag
Hevige pressing
Preud’homme wilde het eerste, de hevige pressing, alleszins uitproberen. Terwijl Club in de vorige confrontaties vaak afwachtend acteerde, moest het deze keer voor de aanval kiezen uit tactisch (zie hierboven) en mentaal oogpunt (winnen moest & met hoge pressing ook het publiek achter zich krijgen). Bij balbezit van de Gentse verdedigers probeerde Club het in de beginfase op volgende manier aan te pakken:
Mitrovic, de meest centrale verdediger, werd aan de bal gelaten. Diaby positioneerde zich zo om druk te kunnen zetten op Nielsen, terwijl Refaelov hetzelfde deed bij Asare. Van zodra de bal naar Asare of Nielsen ging zetten Refaelov/Diaby meteen druk. Linkerflankaanvaller Izquierdo moest zich een hele match opofferen als linksmidden om Foket te neutraliseren. Tegelijk zat het Gentse middenveld vol omdat Vanaken positie koos bij Kums en Vormer bij R. Neto. Wanneer Dejaegere afhaakte vanuit zijn centrale positie tussen de linies, dekte Simons tot slot stevig door om daar het duel te winnen, De Bock deed hetzelfde bij Milicevic. Dit zorgde ervoor dat Gent zo wat de hele match door tot de lange bal werd gedwongen.
Deze, voorzichtige, manier van pressing legde vooral een grote verantwoordelijkheid bij de Brugse defensie. Aangezien heel wat ballen richting Depoitre gaan, die ondersteund wordt door Dejaegere en Milicevic, is het winnen van de duels met hem cruciaal. Engels kweet zich op één fase na de hele wedstrijd uitstekend van die taak. Het kopduel dat Depoitre daar won in de 82ste minuut met een erg grote kans voor Kums als gevolg, kon echter ook gewoon de doodsteek betekenen voor een Brugse finale. Omdat die bal echter niet tussen de palen ging waren de eerste twee voorwaarden om Gent te verslaan al voldaan: namelijk Foket lam leggen via Izquierdo en druk vooruit op de opbouw van achteruit.
Agressieve pressing met Vanaken in beginfase
In het begin van de match probeerde de thuisploeg een agressievere manier van pressing: toen ging Vanaken snel doordekken wanneer Mitrovic de bal kreeg. Kums kwam dan wel vrij in zijn rug maar moest opgevangen worden door Refaelov of eventueel door Simons. Hierdoor kreeg zelfs Mitrovic amper tijd aan de bal en verloor Gent constant de bal de eerste minuten. Nadien nam het echter het initiatief over door de reactievere manier van drukzetten van Club waardoor Gent beter in de match kwam. In de tweede helft herstelde Club dit door meer overtredingen te maken wanneer de Buffalo’s er in eerste instantie voetballend toch doorkwamen waardoor het ritme gebroken werd, een tactiek die ook KV Mechelen al succesvol toepaste dit jaar.
Aanvallend weinig op de mat
De derde ‘key factor’ was het opvangen van de wisselwerking tussen vooral Dejaegere en Simon. Beiden brachten veel minder variatie in hun spel dan op Standard, waardoor de Brugse verdedigers het iets makkelijker hadden. Simon kleefde vooral tegen de zijlijn om de 1v1 aan te gaan met Meunier, Simons hield Dejaegere uit de match op een agressieve maar faire manier. Op rechts liep de wisselwerking moeilijk met Foket die gevolgd werd door Izquierdo, tegelijk speelde De Bock verdedigend een reuzematch tegen Milicevic die te veel in de bal kwam. Verdedigend voldeed Club dus eigenlijk aan alle voorwaarden om Gent te verslaan, Gent had dan wel de bal veel gevaar kon het niet creëren.
Op aanvallend vlak was de uitdaging zo mogelijk nog groter: Gent beletten te voetballen, is nog te doen maar jezelf daardoor aanvallend niet in de voet schieten is minder evident. Op enkele rushes van Meunier en Diaby na bracht Club aanvallend eigenlijk ook bitter weinig op het veld, al hoefde dat niet zo nodig dankzij de efficiënte, snelle treffer van Diaby.
Zondag revanche?
De vijfde, en belangrijke, laatste key factor is het uitschakelen van de individuele kwaliteiten van de Gent-spelers. Depoitre, Kums en Milicevic kampen duidelijk met een vormdipje waardoor zij met een individuele actie deze keer de match niet naar zich toe konden trekken.
Club Brugge toonde enorm veel grinta en kon met de steun van het publiek Gent het voetballen uitstekend beletten. De pressing en het goede verdedigende blok van FCB zorgde voor een heel intense match met veel duels maar zonder veel kansen: Club was zelf te slordig aan de bal en zocht heel snel de nodige diepgang, Gent vond de schaarse openingen niet. Het wordt heel interessant om dezelfde teams zondag opnieuw aan het werk te zien, het wordt alleszins een match met een ander gezicht.
Lange Bal 