Standaard

Geplaatst door

Geplaatst op

3 oktober 2015

Geplaatst onder

Belgisch voetbal

reacties

Een reactie plaatsen

SV Zulte Waregem: PO I – koerse

Het rampseizoen van vorig jaar is vergeten, de ambitie aan de Gaverbeek ligt met een half nieuwe basisploeg in PO I.

tactiek Essevee

Opstelling Zulte Waregem

Dury kiest opnieuw voor een 4-2-3-1 opstelling. In doel blijft Bossut de onbetwistbare nummer één. Zijn doublure Bruzzesse vertrok, Steppe is tweede keeper.

Veel veranderingen in de defensie: D’Haene recupereert nog van een blessure, Colpaert moest vertrekken. Centraal achterin vormen Diallo en Sami een duo. Diallo, Frans jeugdinternational, heeft een groot potentieel. Aan zijn positiespel is nog werk, hij is wel erg snel en uitvoetballend de betere van Sami. Die laatste bracht een pak ervaring uit de Ligue 1 mee, wat samen met zijn duelkracht zijn grootste troef is.  Op links is Verboom vaste waarde, hij zorgt daar voor de aanvallende rushes. Op rechts is D’Ulivo nog niet topfit, Baudry depanneert er. De Fransman is van nature een centrale pion, waardoor hij zich goed kwijt van zijn verdedigende taken, aanvallend hoeft hij het team minder bij te brengen.

Balvastheid voorin
Centraal op het middenveld maakte Aneke een enorme progressie als steunpilaar voor de defensie. Zijn duelkracht, positiespel en voetballend vermogen maakten indruk bij de seizoensstart. Naast hem zorgt Lepoint voor duelkracht, druk vooruit in balverlies en infiltraties in de zestien. De wisselvallige Jorgensen is back-up. Op de 10 experimenteerde Dury al met verschillende namen, Kaya is er het beste uitgekomen. De onvermoeibare middenvelder zorgt voor doorsteekpassjes en verdeelt het spel bij momenten uitstekend. Weinig vinden de ruimte om vrij te lopen zo makkelijk als Kaya, soms inzakkend, soms hoog, maar ook vaak uitwijkend naar de flank om van daaruit een scherpe voorzet te trappen.

De Ridder lijkt het best tot zijn recht te komen als flankaanvaller. Hij toonde al momenten van zijn klasse met dribbels op de korte ruimte, maar is nog iets te wisselvallig. Op links is Mame Thiam titularis, de huurling van Juventus. Hij speelde ook al als rechteraanvaller en als diepe spits maar daar is kapitein Leye onfeilbaar. Leye zorgt voor balvastheid, goals en druk vooruit, wat Essevee afgelopen seizoen miste. Op de flanken zijn er nog heel wat kwalitatieve alternatieven: Dury houdt Storm, Buyl en Cordaro nog achter de hand om zijn aanvallers scherp te houden. Allen kregen ze voornamelijk al speelminuten op de rechterflank ten koste van De Ridder.

SVZW kende een duidelijke kwaliteitsinjectie in het aanvallende compartiment. Met Leye haalde het een broodnodig profiel binnen en met Buyl, Cordaro, Thiam en De Ridder is er scorend vermogen en snelheid achter hem.

Solide defensie
Bij de opbouw achterin is het nog wat zoeken. Sami is een beperkte voetballer en de tegenstanders laten hem maar al te graag aan de bal. Zonder de balvaste Aneke op het middenveld koos Sami de voorbije matchen dan maar erg vaak voor de lange bal op Leye. Als die een goede dag heeft, een uitstekende optie, om de vleugelspelers en creatieve mensen te laten aansluiten. Maar als Leye moeilijker in de match zit, leidden de lange bal nog te vaak tot balverlies. Kaya is een oplossing om het speler dieper op de eigen helft te verdelen, maar dan mist Essevee slagkracht voorin. De terugkeer van Aneke en de automatismen die versoepelen, zorgen straks echter voor een oplossing. De laatste weken zette de ploeg ook al stappen om ook zonder de Engelsman iets zorgvuldiger op te bouwen.

In balbezit is Kaya dus de sleutelfiguur, met slim vrijlopen & infiltraties zorgt hij voor het meeste gevaar aan de Gaverbeek. Ook Thiam, vaak naar binnenkomend met de bal aan de voet, in combinatie met het opkomen van Verboom zorgt voor variatie voorin. Ook de infiltraties van de kopbalsterke Lepoint zijn één van de speerpunten van de ploeg. Net als in de succesjaren teert Zulte Waregem ook opnieuw op een solide defensie en de daaropvolgende snelle tegenaanval met vooral Kaya, Leye en Thiam in de waarheidszone. Ook op spelhervattingen heeft het met Sami en Lepoint twee efficiëntie koppers in de rangen.

Na twee uitstekende seizoenen aan de top in de competitie, betaalde Essevee vorig jaar de prijs met heel wat uitgaande transfers van sterkhouders. Na een moeilijk seizoen herstelde de ploeg zich en haalde het opnieuw voldoende kwaliteit binnen. Er is een duidelijke progressie merkbaar in de speelwijze die ook de nodige punten oplevert, in eigen stadion werd er nog niet verloren dit seizoen. Als het ook tegen de kleinere ploegen (en in een moeilijkere periode) voldoende punten pakt, is SVZW topkandidaat voor het laatste ticket in PO I. Zeker wanneer de comeback van Standard Luik te lang op zich laat wachten,.

Sterkte: kwaliteitsinjectie voorin met Leye, Thiam, De Ridder, Buyl
Zwakte: soms te voorspelbare opbouw (mede door uitvallen van Aneke)
De Vraag: stabiel Essevee naar PO I of een Luikse comeback?

 

 

Francky Dury, copywright: AD

Francky Dury, copywright: AD

Francky Dury
Dury, het boegbeeld van SV Zulte Waregem, brandt opnieuw van ambitie. Na een minder seizoen kijkt hij opnieuw richting PO I. Dury is bezig aan zijn 14e seizoen aan de Gaverbeek, voordien werkte hij tien jaar bij Zultse VV waarmee SV Waregem later fusioneerde. Er volgde enkel een klein intermezzo bij de Belgische Voetbalbond en bij KAA Gent, maar in 2011 kwam Dury terug thuis. Hij gidste Essevee uit de degradatiezone en miste het seizoen nadien de titel op een haar na. Dury won met zijn manschappen 1x de Beker van België en werd zelf 2x verkozen tot Trainer van het Jaar. Hij heeft nog een contract tot 2023 aan de Gaverbeek.

 

 

Kijk hier voor de analyses van de andere Belgische teams!

Standaard

Geplaatst door

Geplaatst op

29 september 2015

Geplaatst onder

Belgisch voetbal

reacties

2 reacties

Club Brugge: voorbereiden op PO I

Ondanks de bekerwinst en een knappe Europese campagne draaide vorig seizoen uit op een Brugse ontgoocheling. Het dominante voetbal uit de reguliere competitie smolt weg na Nieuwjaar waardoor Club opnieuw naast de titel greep. Het bestuur spaarde kosten noch moeite om een herhaling van dat scenario te vermijden.

Opstelling Club Brugge in 4-4-2

        Opstelling Club Brugge in 4-4-2

4-3-3, 4-4-2, 5-3-2; het passeerde dit jaar allemaal al de revue op Jan Breydel. De koopwoede van de Brugse top eind deze zomer zadelde Michel Preud’homme op met een puzzel waarvan de stukjes nog niet in elkaar passen.

Kopkracht
Het vertrek van Ryan was de enige domper deze transferperiode voor Blauw-Zwart. Bolat werd gehaald om de leemte op te vullen, met Bruzzese in zijn zog als tweede doelman. Het gebrek aan matchritme speelde Bolat echter parten met enkele twijfelachtige optredens als gevolg. Bruzzese, de laatste acht jaar nergens eerste keuze, lijkt daarom de komende matchen op te treden als nieuwe nummer 1. Bolat wordt klaargestoomd voor later op het seizoen.

Preud’homme heeft intussen gekozen voor een viermansdefensie. Centraal is Engels de eerste keuze, maar hij sukkelt al goed een jaar met blessures. Het duo Mechele – Duarte heeft duelkracht en kopkracht voldoende, uitvoetballen & wendbaarheid is een groter probleem. Op de backposities kan Club opnieuw rekenen op Meunier die een erg belangrijke schakel is in het systeem. Cools toonde potentieel als rechtsback voor de toekomst, De fauw lijkt nu nog hoger te staan in de pikorde. De Bock wisselt hoogtes & laagtes af op de linksback, een echte concurrent heeft hij niet aan Bolingoli.

3-mansmiddenveld / 2-spitsensysteem
Op het middenveld is de invulling een pak moeilijker. Met Vanaken werd voor positie 10 de opvolger van Vazquez gehaald, maar de Spanjaard wekte nauwelijks interesse op in Europa of daarbuiten. Simons en Vormer zijn dan weer belangrijk in de balrecuperatie en kunnen moeilijk naast de ploeg. Vanwege het profiel van de spitsen, koos Preud’homme echter voor een viermansmiddenveld met Vanaken van op de rechterflank. Dierckx zorgt met snelheid en snijdende runs naar binnen voor de nodige diepgang van op links. Claudemir is back-up als verdedigende middenvelder, met Gedoz, Refaelov (te vermoeid in de eindfase van de competitie vorig jaar) en Izquierdo heeft de coach nog voldoende troeven achter de hand voor op de vleugels.

Terwijl de middenvelders in de kern best aarden in een 3-mansmiddenveld, passen de aanvallers best in een 2-mansvoorhoede; een opmerkelijke transferpolitiek in Jan Breydel. Met Vossen haalde het natuurlijk wel een garantie op goals binnen. Maar een echt aanspeelpunt als diepe spits is hij niet, een dieplopende bliksemflits evenmin. Daarom kiest Preud’homme voor steun naast hem, momenteel met Pereira. Die is balvast en kopbalsterk, de snelle goaltjesdief Diaby zit onverwacht op de bank.

Opbouw van achteruit
De opbouw van bij doelman Bruzzese loopt stroef in vergelijking met de voorbije seizoenen, nu zonder Ryan en Engels. Daarom wordt vaak voor de lange bal gekozen. Als de bal dan toch bij de centrale verdedigers geraakt, is het volgende patroon meestal op de rechterflank merkbaar (zie tekening): rechtsback Meunier schuift erg hoog door en rechtsmidden Vanaken komt naar binnen waar hij tussen de linies speelt, eigenlijk op de positie 10. Vormer reageert op de vrijgekomen ruimte en vraagt de bal op de positie van de rechtsback om de opbouw van daaruit te starten. Een eenvoudige manier om het opbouwende werk niet aan de centrale verdedigers over te laten.

Opbouw Club Brugge

     Club Brugge bij de opbouw van achteruit via de rechterflank

Als Vanaken tussen de linies aanspeelbaar is, wordt hij gezocht met eventueel Meunier als vervolg (gele lijnen). Wanneer voorgaande opties niet lukken, volgt nog snel de lange bal richting de kopbalsterke Pereira (blauwe lijn). Slimme tegenstanders met voldoende duelkracht achterin kunnen daardoor heel gericht druk gaan zetten om Club uiteindelijk tot een makkelijk te veroveren lange bal te dwingen.

Te weinig diepgang
Het gros van de kansen kan Club versieren met een aanvallende rush van Meunier die voor de nodige diepgang zorgt. De Bruggelingen zijn in de box nu eenmaal razend gevaarlijk met Pereira, Vossen, Dierckx/Izquierdo en ook nog Vormer. Het probleem is om rond de zestien te geraken. Dierckx zorgt voor de nodige diepgang van op de flank, maar Club is te afhankelijk van hem en Meunier. Zonder de snelheid van Diaby mist het elftal diepgang: zeker omdat Vossen vaak afhaakt en Pereira voornamelijk lange ballen probeert bij te houden of te deviëren. Een creatieve Vazquez (van op links in 4-4-2, of op 10 in 4-3-3) kan zorgen voor een oplossing, maar de Spanjaard wandelde de laatste weken zijn eigen ruiten wat in. Ook Izquierdo komt de komende weken ongetwijfeld wat meer aan bod.

Op spelhervattingen kan het ook voldoende gevaar creëren met Vazquez of Vormer achter de bal en met Pereira, Duarte, Vossen, Mechele in de zestien. De intussen alom gekende aftrap met een lange bal richting de linkerflank, mag wel snel onderaan in de koelkast.

Druk zetten
Terwijl Preud’homme zijn tegenstander in het verleden kapot analyseerde en zijn eigen team zich steeds liet aanpassen (zoals tegen KAA Gent in PO I…), lijkt hij daar nu van af te stappen. Druk vooruit bij balverlies is het codewoord.

Club laat de centrale verdedigers van de tegenstander aan de bal waarna de twee spitsen druk zetten op hen, de flankmiddenvelders bekommeren zich intussen op de backs van de tegenpartij. De man-mindersituatie op het middenveld wordt opgelost met Vormer die doordekt op een inzakkende centrale middenvelder, Simons dekt de gevaarlijkste middenvelder aan de kant van de bal. De derde middenvelder van de tegenstander, die in principe niet bereikbaar is, wordt vrijgelaten of opgevangen door een centrale verdediger (Mechele of Duarte) als hij heel hoog zou spelen. Een hoge pressing zoals het publiek het wel, lijkt zeker de juiste keuze.

Club Brugge heeft voldoende kwaliteit in huis om mee te dingen naar de titel. Desondanks kreeg Preud’homme geen cadeau van zijn bestuur met een minder goed uitgebalanceerde kern. Het heeft wel veel variatie in de kern, maar de coach heeft nog werk om van dat alles een duidelijk uitgekiend spelsysteem op poten te zetten. Als hij daar tegen Nieuwjaar in slaagt, belooft het een razendspannende titelstrijd te worden.

Sterkte: veel kwaliteit voorin, spelers met verschillende profielen
Zwakte: gebrek aan voetballend vermogen achterin zonder Ryan & Engels
De Vraag: 4-4-2 of 4-3-3?
Prognose na 30 matchen: 2e

Michel Preud'homme

                      Michel Preud’homme

Coach – Michel Preud’homme

De 56-jarige Preud’homme keepte zijn hele carrière bij Standard, KV Mechelen en Benfica. Als één van de beste doelmannen ter wereld won hij met KV Mechelen zelfs de UEFA Cup in ’88. Ook als trainer kan ‘Sjelle‘ een rijkgevuld palmares voorleggen met 3 bekers, 2 titels en 1 supercup. Het vak als coach leerde de Waal bij Standard waar hij twee periodes aan de slag was en de tweede, met een eerste titel in 25 jaar, de succesvolste was. De Buffalo’s loodste hij nadien naar een tweede plaats in de competitie en bekerwinst om vervolgens naar Nederland te verkassen. Daar won hij opnieuw de beker en de supercup met FC Twente. Ook in Saoudi-Arabië vulde Preud’homme zijn trofeeënkast verder aan om dan in 2013 bij Club Brugge aan de slag te gaan. In het Venetië van het Noorden probeert hij zijn passage bij Standard (voor het eerst sinds lang de hoofdprijs pakken) in zijn derde seizoen te herhalen. Vorig jaar won Club al de beker, de titel is nu het enige wat telt.

Kijk hier voor de analyses van de andere Belgische teams!

Club Brugge in competitiespecial 2014 – 2015

Standaard

Geplaatst door

Geplaatst op

27 september 2015

Geplaatst onder

Belgisch voetbal

reacties

Een reactie plaatsen

Waasland-Beveren: omschakelen met Gano & Langil

Het jaarlijkse komen & gaan op de Freethiel werd deze zomer doorgetrokken met pakweg 20 inkomende en 20 uitgaande transfers. Van een echte vuurdoop op het hoogste niveau gesproken voor Stijn Vreven. Momenteel slaagt hij echter met glans in het opzet een probleemloos seizoen te beleven.

Tactiek Waasland-Beveren

                              Tactisch concept Waasland-Beveren

De coach kiest voor een platte 4-4-2.
Doelmannen Coosemans en Steppe zochten andere oorden op, met Henkinet haalde Waasland-Beveren een talentvolle keeper in de plaats.

Aalvlugge Langil
Het centrale duo in de verdediging werd in de beginfase van het seizoen gevormd door Buatu en Coulibaly. Nu lijkt de nieuwe Fin Morren dicht bij een basisplaats te staan. De vaste backs zijn Jans (op rechts) en Demir (op links). Vooral Demir pikt zijn momenten uit om aanvallend zijn steentje bij te dragen, meestal om Langil te helpen een 1v1 situatie te creëren.

Het hart van het middenveld bestaat uit Maric en Moulin, twee gelijkaardige types. Zij blijven meestal voor de defensie en proberen op te bouwen indien mogelijk. Als dat niet lukt, gaan ze vol in de duels om de tweede bal te veroveren. Op de flanken zijn het loop- en doorzettingsvermogen van Myny (op rechts) en de flitsende dribbels en dieplopen van de aalvlugge Langil intussen bekend in de hele Jupiler Pro League.

Het aanvalsduo Gano (duelkracht, snelheid, veel druk op de bal) & Emond (vaak in de bal, loerend op de goal, torinstinct) werd in de laatste uren van de transfermarkt uit elkaar getrokken omdat die laatste vertrok naar Standard Luik. Met Vanzo, een jonge spits, boet het tweespitsensysteem toch aan veel gevaar in. De nieuwe spits Nabab kon zich nog niet profileren.

Kwetsbaar op flankvoorzetten
In balverlies kiest Waasland er steevast voor om terug te zakken tot op de eigen helft. De twee spitsen komen mee terug tot een tiental meter voor het viermansmiddenveld om een stevig blok te vormen. Kort daarachter sluit de defensie aan om de ruimte tussen de linies te beperken. Wanneer de twee aanvallers toch besluiten om snel druk te zetten, worden de ruimtes op het middenveld en voor de verdediging echter vaak te groot wat een geschenk kan zijn voor een intelligente 10 van de tegenstander.  Maar het grootste probleem kent het elftal met flankvoorzetten. Die komen te makkelijk en centraal wordt de mandekking vaak slecht uitgevoerd. Waasland slikte dan ook al heel wat goals van op één van die voorzetten, ook op  spelhervattingen is de ploeg momenteel nog te kwetsbaar.

De keuze om diep terug te zakken is wel volledig logisch, aangezien de grote kracht van Waasland-Beveren in de omschakeling naar balbezit ligt. Na balverovering probeert de ploeg van Vreven steevast diep te spelen om de snelheid van Gano (die in de hoeken duikt, voornamelijk op de rechterkant) en Langil (op links) optimaal te gebruiken. In de counter krijgen zij ondersteuning van Myny en tweede spits Vanzo. Beiden komen vaak mee voor doel om de voorzet in de counter binnen te werken.

Enthousiasme
In balbezit kiest Waasland-Beveren niet voor een geduldige, korte opbouw. De sterkte ligt voorin bij de snelheid en kracht van Gano. Zijn ploegmaats in de verdediging kiezen dan ook vaak voor de lange bal richting de spits wanneer ze er achterin voetballend niet uitkomen.  Ook doelman Henkinet schuwt de risico’s in de opbouw en kiest vaak voor een gerichte lange bal naar Gano. In de tweede fase van de opbouw zoekt de ploeg vaak Langil, die goed inzakt om aanspeelbaar te worden. Hij vindt de vrije ruimte meestal tussen de rechtsback en rechteraanvaller van de tegenstander. Vanaf het middenveld kan Langil zijn intussen bekende dribbels inzetten richting de back van de tegenstander.

Vreven legt veel nadruk op enthousiasme, een stevig blok in balverlies en snel omschakelen in de diepte bij balrecuperatie. Het eerste en derde aandachtspunt vult zijn kern voortreffelijk in, aan het verdedigende verhaal is nog werk: met 23 tegengoals in 9 wedstrijden, slikken de Waaslanders het meest doelpunten van alle eersteklassers. Behalve het vertrek van Emond stelt Vreven al bijna het hele seizoen dezelfde elf spelers op, dan zou de verdedigende organisatie toch al iets beter op punt mogen staan. Er zijn zeker voetballende mogelijkheden op de Freethiel, desondanks lijkt de ploeg veel te afhankelijk van de flitsen van Gano en Langil.

Sterkte: op de counter
Zwakte: slikken te makkelijk doelpunten
De Vraag: wat als Langil & Gano uit vorm geraken?
Prognose na 30 matchen: 12e plaats

Stijn Vreven trainer

Stijn Vreven in actie. Bron: voetbalbelgie

Coach – Stijn Vreven
Vreven stond als rechtsback symbool voor inzet en verdedigen met hart & ziel. In België kende hij zijn beste tijd bij KV Mechelen en KAA Gent. In Nederland werd hij populair bij Vitesse, Utrecht en ADO Den Haag. Als coach startte Vreven op zijn 37e bij Esperanza Neerpelt in 1e provinciale, waarmee hij meteen promoveert naar de nationale reeksen. Hij vertrekt meteen naar Dessel Sport in tweede klasse en na een jaar haalt Lommel Vreven weg om de Limburgers terug naar het hoogste niveau te loodsen. Met een knappe vijfde en tweede plaats lukte dat niet, desondanks kwam er interesse uit het Waasland om Vreven een kans te geven als coach in eerste klasse.

Kijk hier voor de analyses van de andere Belgische teams!

Standaard

Geplaatst door

Geplaatst op

20 september 2015

Geplaatst onder

Belgisch voetbal

reacties

Een reactie plaatsen

KAA Gent – Standard (4-1): verdedigende fouten nekken Standard

KAA Gent Standard

                      Beginformaties van KAA Gent en Standard Luik

Voor Yannick Ferrera was het met Standard Luik de tweede ‘voorbereidingswedstrijd’, al zouden punten meer dan welkom zijn voor de Rouches. Gent tankte vertrouwen in de Champions League en wilde de titelmatch van vorig jaar graag herhalen.

Vanhaezebrouck koos opnieuw voor zijn gekende 3-4-3 opstelling. De namen: Sels; Nielsen, Mitrovic, Asare; Foket, Kums, Neto, Soumahoro; Milicevic, Depoitre en Raman.

Ferrera verraste met een 5-3-2 met volgende elf spelers: Thuram; Dussaut, Fioré, Van Damme, Arslanagic, Andrade; Yattabara, Trebel, Dossevi; Emond en Knockaert. Achterin miste hij met Teixeira en Scholz veel kwaliteit, in de plaats kwamen met vijf verdedigers kwaliteit. Het zou Standard zuur opbreken.

Laag blok
De nieuwbakken Luikse coach kent de sterkte van Gent: Milicevic & Raman hun infiltraties en beweging tussen de linies opvangen, Foket niet laten oprukken langs de flank, motor Kums kort dekken en ook nog eens de balvaste Depoitre aan de ketting leggen ; dat was het plan. Daarvoor paste Ferrera zijn veldbezetting aan en koos voor een laag blok op de eigen helft om de ruimte in de rug van KAA Gent aan te vallen met Emond, Knockaert en Dossevi.

Het plan wierp al snel zijn vruchten af toen Knockaert op de tegenaanval na een rush van 53 meter de 0-1 op het bord trapte. Standard gaf achterin niks weg en Gent vond geen oplossing tegen de vijfmansdefensie. Fioré had Depoitre in de tang, verdediger Andrade ving Foket makkelijk op. Milicevic & Raman werden kort gedekt door Arslanagic en Van Damme. Als de twee ‘valse wingers’ te diep terugzakten, nam het Luikse middenveld die taken uitstekend over. Op het middenveld kregen Kums en Neto weinig tijd aan de bal, want zowel Trebel als Dossevi dekten heel snel vooruit door toen één van hen de bal kreeg aangespeeld.

Standard kon meermaals gevaarlijk zijn met de snelle Knockaert, de slim bewegende Emond. Zij werden in hun drang naar diepgang gesteund door de centrale middenvelders Trebel en Dossevi die de counters goed hielpen opbouwen.

Veel hoekschoppen
De thuisploeg had het moeilijk om te dreigen. Zowel Milicevic & Raman waren onzichtbaar en kwamen te stereotiep naar de bal toe waardoor ze nooit uit de dekking van de Standarddefensie geraakten. Er was geen evenwicht in het vrijlopen: weinig spelers liepen diep, er werd alleen in de bal gekomen: veel balbezit voor Gent maar weinig gevaar was het gevolg. Enkel Soumahoro kon op de linkerflank voor dreiging zorgen in de talrijke 1-tegen-1-situaties met Dussaut, waar het wel veel hoekschoppen uit puurde.

De 1-1 kwam er dan toch door slim lopen van Milicevic in dezelfde zone als Raman. Standard verloor even de organisatie waarna er (weliswaar vanuit buitenspel) kon gescoord worden door Gent.

Niet veel later was er een nieuwe situatie waarin bij Gent te veel spelers in de bal kwamen, waarop krachtpatser Depoitre slim reageerde met een loopactie in de diepte. Arslanagic, zoals al eerder aangegeven nog te zwak voor een PO I-ploeg, trok domweg aan de noodrem en mocht douchen met rood. Tot overmaat van ramp trapte Milicevic dezelfde vrije trap nog tegen de touwen, 2-1 en Standard met vieze papieren de rust in.

Lopende mensen
De Rouches stoomden echter met veel lef de kleedkamer uit. Ferrera herschikte zijn pionnen tot een 4-2-3 en wilde snelle pressing. Emond werd de centrale spits met Knockaert en Dossevi op de flanken. Centraal zorgden Trebel en Yattabaré nog steeds voor felle druk op het duo Kums-Neto. Achterin moest er nu vaak man op man worden gespeeld tegen de lopende mensen van Gent met alle risico’s vandien. Dussaut speelde op rechts, Fioré & Van Damme centraal en Andrade op links.

De bezoekers kregen meteen een aantal kleine kansjes maar in de 62ste minuut lijkt de beslissing gemaakt als Matton een afvallende bal uit een hoekschop droog binnenknalt. Wanneer twee minuten later Dussaut nog met een lichte rood wordt weggestuurd, gooit Standard de handdoek.

Ferrera schakelt om naar een 4-3-1 en wisselt enkele sterkhouders. Gent krijgt de tijd om rustig de bal rond te spelen. Met Kums die meer vrijheid krijgt, Foket die naar hartelust kan oprukken en Moses Simon die geprikkeld invalt, hebben de Buffalo’s nog talrijke mogelijkheden om de score op te drijven. Uiteindelijk is het Matton die de 4-1 eindstand op het scorebord zet.

Voorlaatste plaats
Gent bevestigde in de tweede helft het goede Champions Leaguevoetbal en schudt het doelpuntenprobleem van zich af met vier goals. Toch blijven ze het moeilijk hebben om tegen een laag, stevig blok (vandaag Standard met 5 achterin) kansen te creëren en de ruimte in de rug van de eigen verdediging makkelijk te controleren. Op dat vlak lijkt Europees voetbal voor deze kern een verademing, omdat de topploegen daar wél van eigen sterkte uitgaan en de Buffalo’s de ruimte geven om hun eigen voetbal te brengen.

Ferrera kan zijn ploeg straks ondanks de nederlaag wat lichtpunten aanbieden. Er stond een stevig blok, een uitstekende mentaliteit en de Luikenaars de kampioen 40’ aan het wankelen brengen. Het gebrek aan kwaliteit achterin was eens te meer de katalysator van een zware nederlaag, het is wachten op de terugkeer van het duo Teixeira, Scholz. In tussentijd pakken de Rouches maar beter punten want het staat momenteel op de voorlaatste plaats geparkeerd.

Samenvatting KAA Gent – Standard