Standaard

Geplaatst door

Geplaatst op

26 oktober 2015

Geplaatst onder

Belgisch voetbal

reacties

Een reactie plaatsen

Anderlecht – Club Brugge (3-1): wet van de sterkste

Play-offs of niet, naar topwedstrijden blijven alle fans uitkijken. Zeker de supporters van Anderlecht, paars-wit leek na lang aarzelen zijn draai gevonden te hebben, Club kampte nog steeds met een vertrouwenscrisis.

tactiek Anderlecht Club Brugge

                           Startopstelling Anderlecht – Club Brugge

Hasi koos voor een verkapte 4-3-3 waarin het alle sterktes van zijn kern kon benutten: de snelheid van Ezekiel in combinatie met de kracht van Okaka, en de uitstekende wisselwerking op links tussen Praet en Obradovic. De namen: Proto; Gillet, Kara, Deschacht, Obradovic; Dendoncker, Tielemans, Defour; Praet, Okaka en Ezekiel.

Preud’homme paste zich eens niet aan de tegenstander aan en bracht zijn ploeg ook op de mat in een 4-3-3 met Bruzzese; Meunier, Duarte, Mechele, De Bock; Simons, Claudemir, Vazquez; Dierckx, Gedoz en Pereira.

Aanvallen via de linkerflank
Anderlecht startte furieus aan de wedstrijd, Club zorgde voor te weinig druk voorin. Daardoor kon de thuisploeg in de openingsfase voortdurend Okaka (in de voet) of Ezekiel (in de diepte) aanspelen. Een overtreding op de dieplopende Ezekiel leidde ook de eerste grote kans van de match in: Kara kopte de vrije trap te centraal op doel. Ezekiel stond op papier als rechterflankaanvaller maar was een gesel voor de Brugse defensie, hij dook voortdurend in de hoeken op links en op rechts in de rug van vooral Meunier & Mechele.

De troepen van Hasi verrasten eigenlijk niet in hun aanpak en knutselden aan heel wat aanvallen op de linkerflank, ook de 1-0 werd daar opgebouwd. Balbezit van Anderlecht in de defensie: Praet zakt diep in op links om Meunier uit zijn positie te lokken. Praet krijgt de bal ingespeeld, kaatst en speelt via een simpele pass Meunier uit en stuurt Ezekiel in de diepte. Hij houdt de bal bij en Obradovic komt met een underlap (infiltratie aan de binnenkant) vrij na een knappe pass van Praet. De voorzet van de Servische linksback wordt met wat geluk binnengewerkt door Okaka.

Het eerste doelpunt is meteen de samenvatting van het aanvalsspel van Anderlecht. Het teert op een no-nonsensverdediging die de bal meteen naar voor probeert te krijgen richting de sterke Okaka en snelle Ezekiel. Zij worden vooral gesteund op links door Praet die voortdurend naar binnenkomt en Obradovic die er aan de buitenkant overkomt.

Bij Club ligt de zwakte achterin: Meunier heeft vandaag opnieuw boter op het hoofd bij alle drie de tegendoelpunten, Mechele & Duarte toonden zich dramatisch bij het verdedigen op flankvoorzetten.

Mandekking op het middenveld
Na een snel openingskwartier zakte de thuisploeg iets meer terug en het liet de Brugse verdedigers aan de bal. Want ook uitvoetballen is een zwakte van Duarte en Mechele. Anderlecht zette intussen de centrale middenvelders vast (Dendoncker speelde mandekking op Vazquez; Defour ging heel snel druk vooruit zetten als Claudemir zich wilde inschakelen in de opbouw), waardoor de uitploeg amper een kans bij elkaar kon voetballen. Enkel Simons kreeg wat vrijheid van Tielemans en zocht regelmatig de diepte, een lovenswaardige poging die van inzicht getuigt maar uiteraard niet het sterke punt van Club Brugge.

Hun flankaanvallers maakten intussen geen gebruik van de ruimte die Anderlecht centraal liet door de mandekking, spits ‘Banana’ Pereira zat in de tang bij een heel sterke Kara. Via wat verre inworpen en een aantal vrije trappen kon Club de schijn wel hooghouden, maar eigenlijk voetbalde het amper een kans bij elkaar in de eerste helft.

In het begin van de tweede helft schakelde Anderlecht opnieuw een versnelling hoger. Al snel volgde een tweede goal die opnieuw op links werd opgebouwd: Praet kon heel makkelijk dieplopen in de rug van Meunier en voorzetten richting Ezekiel. De kleine Nigeriaan werd op zijn beurt te makkelijk losgelaten door Mechele en kon makkelijk binnen knikken, 2-0 match gespeeld.

Anderlecht duwde nog even door met een knappe flankwissel richting Praet (jawel, opnieuw op links). Hij kon opnieuw makkelijk naar binnenkomen voorbij Meunier en afwerken via de lat en Bruzzese.

Geen herkenbare speelstijl
Na de 3-0 voerden beide coaches heel wat wissels door, maar veel zoden bracht het niet aan de dijk.
Club Brugge kreeg de controle over de wedstrijd cadeau van Anderlecht dat diep terugzakte. Na de 3-1 wilde de thuisploeg vooral geen aansluitingstreffer weggeven waarin het uiteindelijk ook relatief makkelijk slaagde.

Een echte verrassing was de dominantie van Anderlecht niet. Het speelde niet op topniveau maar de automatismen worden stilaan zichtbaar: de samenwerking Praet-Obradovic, de complementariteit Ezekiel-Okaka en een schijnrechterflank die amper wordt gebruikt.

De gelatenheid bij Club wekte evenmin verbazing. Het kampt met een schrijnend gebrek aan individuele kwaliteit (en vertrouwen!) achterin. Bovendien slaagde Preud’homme er (door de vele blessures?) nog niet in een herkenbare speelstijl te ontwikkelen in balbezit.

Samenvatting RSC Anderlecht – Club Brugge via VTM

 

Meer Belgisch voetbal

 

Standaard

Geplaatst door

Geplaatst op

21 oktober 2015

Geplaatst onder

Buitenlands voetbal

reacties

Een reactie plaatsen

PSG – Real Madrid (0-0): organisatie boven aanvallende automatismen

PSG & Real Madrid hadden allebei al 6 punten voorsprong op hun concurrenten in de poulefase na twee wedstrijden, de onderlinge duels zorgden dus vooral voor een prestigestrijd en een gevecht voor groepswinst.

PSG - Real Madrid

                       Startopstellingen PSG – Real Madrid

Laurent Blanc ging, zoals steeds met PSG, voor een 4-3-3, hij stuurde volgende elf de wei in: Trapp; Aurier, Marquinhos, T. Silva, Maxwell; Motta, Matuidi, Verratti; Ibrahimovic, Cavani en Di Maria.

Rafa Benitez kampte met heel wat (licht) geblesseerden en kiest voor een 4-4-2 met Navas; Ramos, Varane, Marcelo, Danilo; Kroos, Casemiro, Jese, Vazquez; Isco en C. Ronaldo.

Zoals de stadsrivaal
De gehanteerde tactiek van Real Madrid had verrassend genoeg veel gelijkenissen met die van aartsrivaal Atlético Madrid, een platte 4-4-2 geënt op een stevige organisatie en snelle uitbraken richting C. Ronaldo.

PSG werd vooraf door vele analisten gebombardeerd tot topfavoriet. Het probeerde alvast verzorgd voetbal te brengen van achteruit. Real probeerde in eerste instantie te korte opbouw van de Fransen te verhinderen met een hoge pressing met 4-1-3-2 (één centrale middenvelder ging doordekken, de rest van de ploeg bleef in de eigen zone).

De Parijzenaars voetbalden hier relatief eenvoudig door omdat het steeds een middenvelder een rij achteruit liet zakken. Dat was meestal Motta (die tussen de centrale verdedigers kwam) of Verratti (als de centrale verdedigers dicht bij elkaar stonden, kwam de Italiaan naast één van de drie als derde ‘opbouwer) Tegelijk schoven de backs hoog op waardoor het vaak makkelijk de 3v2 situatie achterin kon uitspelen. Dan volgde echter te vaak een lange bal richting de spitsen die op zijn beurt te eenvoudig werd buitengewerkt door Real.

Laag blok
Het zorgde ervoor dat PSG veelal snel balbezit kreeg rond de middenlijn, en daar hadden de bezoekers geen problemen mee. De vier Spaanse verdedigers en vier middenvelders vormden een dubbele muur en hielden de linies verticaal erg kort bij elkaar. Ook in de breedte hielden ze het veld goed klein met flankmiddenvelders Jese en Vazquez die erg diep terug zakten & goed het centrum afsloten. Voor hen kwam Isco iets dichter tegen de middenvelders, terwijl C. Ronaldo zijn verdedigende taken tot het minimum beperkte in de hoop één keer goed tegen te prikken.

Real hield het centrum uitstekend gesloten en liet de flanken openliggen. Van zodra een flankspeler van PSG de bal kreeg, kantelde het blok van Benitez heel snel en goed om meteen een man-meersituatie te creëren in de zone van de bal. Doel: de bal veroveren & snel counteren ofwel de tegenstander terug dwingen en rustig kantelen om druk te zetten op de andere flank. Een tactiek heel erg gelijkend op die waar Simeone & Atlético de titel mee pakten in La Liga.

Technische slordigheden
PSG kon amper barsten brengen in het Spaanse pantser. De meest gebruikte patronen om hier verandering in te brengen waren voornamelijk:
1) het inzakken van Ibrahimovic tussen de linies. Hij kwam vaak vrij tussen de verdediging & het middenveld maar eens hij kon draaien richting het doel van Real, miste de Zweed dieplopende ploegmaats waardoor hij snel omsingeld werd.
2) de gevaarlijkste optie was de wisselwerking tussen Di Maria & Aurier. De Argentijnse rechterflankaanvaller trok vaak naar binnen waardoor Aurier kon oprukken. De rechtsback leverde enkele voorzetten af maar het samenspel met Di Maria was vaak iets te onzorgvuldig net als de laatste pass.

De thuisploeg kende te weinig diepgang van op het middenveld, vooral Matuidi infiltreerde minder dan normaal net als Maxwell. Met de inbreng van Pastore en Lucas Moura hoopte Blanc nog op een individuele flits, maar de organisatie van Real hield stand. Behalve het wankele tactische plaatje (op aanvallend gebied) waren er bij PSG ook simpelweg te veel technische slordigheden in het spel om nu al van een kandidaat Champions League-winnaar te kunnen spreken.

Ook Real speelde misschien te voorzichtig en was duidelijk naar Parijs afgereisd voor een punt. Op zijn Atlético’s schuwde het de risico’s en hoopte het vooral op een flits van C. Ronaldo om toch met de overwinning te gaan lopen.

Al bij al een matige wedstrijd waarin de voornaamste tactische vaststelling was dat de organisatie iets te hoog stond in de pikorde ten opzichte van het lef en de aanvallende automatismen. Geen verliezers op het veld, wel op de tribune en voor de televisie.

Meer buitenlands voetbal?!

Standaard

Geplaatst door

Geplaatst op

9 oktober 2015

Geplaatst onder

Buitenlands voetbal

reacties

Een reactie plaatsen

Winnen tegen wereldkampioen Duitsland? Dat doe je zo!

Na de wereldtitel in juni 2014 won Duitsland van alle officiële wedstrijden die het al speelde. Op twee na dan toch, tweemaal was Ierland de luis in de pels. Gisteren wonnen de Ieren met 1-0. Hierbij 7 tips die we waarschijnlijk rechtstreeks uit de mond van de Ierse bondscoach konden horen, althans hadden we bij de wedstrijdbespreking vooraf aanwezig mogen zijn in de kleedkamer.

tactiek Duitsland Ierland

Opstellingen Ierland – Duitsland

Duitsland timmert na het wegvallen van oa Klose en Lahm al maanden aan een vernieuwd elftal, Joachim Löw koos tegen Ierland opnieuw voor de 4-2-3-1 opstelling. Coach van de thuisploeg, Martin O’Neill, zette zijn elftal in een 4-4-2 met een ruit op het middenveld neer. Met onderstaande instructies stuurde hij zijn ploeg het veld op.

1) Hoge pressing als Neuer opbouwt
Duitsland heeft met Boateng, Hummels en doelman Neuer heel wat spelers die graag uitvoetballen. Wanneer ze weinig onder druk komen, rukt Duitsland snel op richting doel van de tegenstander. Wie durft hoog druk zetten met lef, heeft een grote kans op balverovering. Zeker omdat Der Mannschaft te vaak kiest voor een korte opbouw wanneer een (half)lange opbouw een betere oplossing zou zijn. Lok de Duitsers dus met een beetje ruimte voor een korte opbouw en zet ze dan meteen vast. Ierland zette hoog druk met de twee aanvallers op Boateng & Hummels, één van hen liep ook meteen door als de bal werd teruggespeeld op Neuer. Op het middenveld dekten de Ieren ook door om zowel Kroos als Gundogan niet aan de bal te laten.

2) Inzakken met een goed blok wanneer Duitsland de bal rondspeelt
Wanneer de Duitsers op de helft van de tegenstander geraken, zijn ze levensgevaarlijk in hun combinatiespel en het vinden van de ruimte. Erg gegroepeerd spelen is dus een must, de centrale verdedigers blijven centraal en wijken niet uit naar de flank. Druk zetten op de Duitsers wanneer één van hen de bal krijgt met zijn rug naar het Ierse doel, is een belangrijke richtlijn. En vooral: de bal naar de zijkanten dwingen richting de backs: Ginter & Hector. Als er al zwakke schakels in de Duitse ketting zouden zitten, zijn het de backs.

3) Deel geen cadeaus uit
Balverlies in en rond de eigen baklijn is echt geen optie! De Duitsers beheersen het drukzetten en omschakelen naar balbezit als geen ander. De Ieren wisten dit maar al te goed en kozen, mede door een gebrek aan voetballend vermogen achterin, steevast voor de lange bal van bij keeper Given richting de twee aanvallers.

4) Snel tegenprikken bij balverovering
Probeer bij balrecuperatie de bal meteen in de rug van de Duitse verdediging te spelen. Hummels & Boateng zijn uitstekende verdedigers, maar kennen al eens concentratieverlies. Buit dit uit door snel de bal diep te spelen richting je snelle aanvaller(s). De Ieren namen deze richtlijn goed mee naar de wedstrijd wat leidde tot het doelpunt van invaller Shane Long. Bovendien voetbalt doelman Neuer altijd hoog mee, maar ook hij maakt wel eens een zeldzaam foutje bij het anticiperen op diepteballen of het wegwerken ervan.

5) Lopen, lopen, lopen
Wanneer de bal diep of lang wordt gespeeld, zorg altijd voor aansluiting. Win dus de fysieke veldslag, de duels, en win de noodzakelijke tweede bal. Want 90’ in balverlies voetballen lukt niemand. Lopen en werken is de boodschap en neem natuurlijk ook de tijd wanner het kan door even te blijven liggen, of probeer op adem te komen bij een doeltrap van je eigen keeper.

6) Wees scherp op spelhervattingen
Gebruik je eigen gestalte om de Duitsers te verrassen op hoekschoppen, vrije trappen of met verre inworpen. Krijgen zij een hoekschop? Wees dan attent, want ze proberen die eerst altijd kort en snel te spelen. Indien ze hem voor doel gooien, is korte dekking op Boateng en Müller noodzakelijk.

7) Bid dat de voetbalgoden aan jouw kant staan
Want om te winnen tegen een wereldkampioen heb je meestal wel wat medewerking van het doelhout nodig.

PS: uitgaan van eigen sterkte kan ook, maar zorg dan voor een goede organisatie en jarenlange getrainde automatismen… Anders krijg je dit!

Meer buitenlands voetbal?
Of liever Belgisch voetbal?

Standaard

Geplaatst door

Geplaatst op

4 oktober 2015

Geplaatst onder

Belgisch voetbal

reacties

Een reactie plaatsen

KAA Gent – Club Brugge (4-1): Club past zich aan en krijgt slaag

Gent verrast met sterke Europese wedstrijden en toont zich wisselvallig in eigen land; Club Brugge kampt daarentegen met een vertrouwenscrisis. Vanuit tactisch oogpunt waren de PO-wedstrijden tussen Gent & Club Brugge vorig seizoen heel interessant, vandaag was het dat opnieuw.

tactiek Gent Club Brugge

Opstellingen KAA Gent – Club Brugge

Hein Vanhaezebrouck hield uiteraard vast aan zijn gekende 3-4-3 met ‘valse wingers’ die Gent vorig jaar kampioen maakte en koos voor volgende elf namen: Sels; Nielsen, Mitrovic, Asare; Kums, Neto, Foket, Moses; Milicevic, Matton en Depoitre.

Michel Preud’homme stuurde deze spelers de wei in: Bruzzese; Meunier, Duarte, Mechele, De Bock, Simons; Vanaken, Vormer; Izquierdo, Pereira, Vossen. Wie de namen ziet, denkt meteen aan de 4-4-2 die Club de voorbije weken op de mat bracht, maar de coach had iets anders in gedachten met een 5-2-3 en Simons in de defensie. Vanaken speelde centraal op het middenveld naast Vormer, Vossen speelde verrassend genoeg als rechterflankaanvaller.

Koppeltjes op het middenveld
De strategie van de bezoekers werd al snel duidelijk. Simons speelde als mandekker op diepe spits Depoitre. Dit liet Mechele en Duarte toe om hét gevaar van de Buffalo’s, ‘de valse wingers’, op te vangen. Zij dekten door naar het middenveld op respectievelijk Milicevic & Matton. Die twee bewogen goed tussen de linies maar hadden steeds een stevige verdediger in de nek en kregen zo in de beginfase geen voet aan de grond.

Op het middenveld werden koppeltjes gevormd: Vanaken ontfermde zich over Renato Neto, Vormer moest motor Kums aan de ketting leggen. Voorin koos Club ook voor pressing met lef: wanneer Sels wilde opbouwen, zetten de drie aanvallers van Blauw-Zwart de Gentse verdedigers vast waardoor Sels steeds voor de lange bal koos.

Het plan werkte, echter slechts een kwartier. Moses Simon koos voor variatie en zette voor vanop rechts die Meunier tot een oerdomme fout verleidde in de zestien, strafschop en 1-0 voor Gent. De eerste helft kabbelde verder: Gent had balbezit, Club verdedigde degelijk waardoor het geen kansrijke eerst helft werd.

Bijsturen aan de rust
Het was voorspelbaar dat Vanhaezebrouck zijn pionnen in de rust zou bijsturen. Als Club zijn mannen met hardnekkige mandekking wil vastzetten, moet er simpelweg meer variatie in het spel komen: Veel meer beweging van de valse wingers, diepgang van de echte wingers (Foket & Simon) en variatie in het vrijlopen bij diepe spits Depoitre. Club op zijn beurt, op achterstand, zou het roer moeten omgooien en in een 4-4-2 of 4-3-3 de thuisploeg proberen vast te zetten.

Bij Club gebeurde er helemaal niks tijdens de rust, bij Gent wel. Eerst en vooral paste het de opbouw van achteruit aan: Foket zakte meer terug wanneer Sels de bal had. Daardoor kwamen vier verdedigers en Sels tegen drie aanvallers van de bezoekers waardoor het uitvoetballen beter lukte en Kums meer in het spel kon betrokken worden.

De thuisploeg speelde ook met meer variatie voorin wat meteen tot de tweede penalty van de middag leidde: Depoitre week uit naar de rechterflank, centraal waren positiewissels, wat uiteindelijk tot de voorzet van Depoitre en een schot richting doel resulteerde. Het afstandsschot ging tegen de hand van Meunier, penalty en 2-0. Boeken toe. De Gentse motor raakt in gang en walst over een onherkenbaar Brugge dat niks aan zijn speelstijl veranderde, eindresultaat: 4-1.

Spelstijl vs geen spelstijl
KAA Gent reikt stilaan terug de hand naar het niveau dat het vorig seizoen in PO I haalde. De seizoensstart verliep wisselvallig, zeker tegen verdedigende ploegen hadden de mannen van Vanhaezebrouck het moeilijk. De laatste weken voetbalt zijn elftal echter goed mee tegen Europese topploegen en ook in eigen land vindt het de oplossing tegen tegenstanders die met vijf man achterin spelen. Het lijdt geen twijfel dat Gent op dit moment nog de beste ploeg van het land is, de play-offs zijn uiteraard nog ver weg.

Club Brugge daarentegen is onherkenbaar. Preud’homme wisselt van spelsysteem als van ondergoed. Vandaag had hij wel een aantal argumenten om te kiezen voor een 5-2-3, de keuze voor Vossen ipv Dierckx was dan weer verkeerd. Erger was de naïviteit om tijdens de rust niet bij te sturen, of is het gelatenheid?

De bespreking van Clement tijdens de rust vatte eigenlijk alles samen: “We zetten Gent goed vast, maar creëren zelf nog te weinig.” Gent bouwde de laatste seizoenen een eigen speelstijl uit, Club heeft die niet en past zich daarom maar wekelijks aan de tegenstander aan.


Voor meer Belgisch voetbal kijk hier!

Samenvatting Stadion