Heiligschennis

‘Liverpool FC’ en ‘geschiedenis’, het kunnen zomaar synoniemen zijn in een voetbalwoordenboek. Toch liggen de grote Europese dagen van The Reds al een tijd achter ons. Gisteren konden de Engelsen niet winnen van FC Basel (1-1) met een snel einde van het Champions League-avontuur als gevolg, en dat voor een ooit zo gevreesde grootmacht.

The Kop hunkert naar een nieuwe prijs.

The Kop hunkert naar een nieuwe prijs. (bron: http://car-memes.com/red-and-white-kop-liverpool-fc-forum/2/)

“In Engeland zijn het allemaal cinemasupporters. De Kop van Liverpool, daar schiet niks meer van over”, liet Nicolas Lombaerts zich onlangs ontvallen in Het Nieuwsblad. Gisteren leek de Belg alvast gelijk te krijgen. De fanatieke Liverpoolfans keken lijdzaam toe hoe het Zwitserse Basel de wet dicteerde op de heilige mat van Anfield. Het leidde tot een cocktail van apathie en gemor in de tribunes. Waar liep het fout?

De knappe tweede plaats in de Premier League vorig seizoen was snel vergeten op 11 juli 2014. Toen kondigde FC Barcelona de transfer aan van Luis Suarez. De Uruguayaanse metronoom was bij de Engelse vicekampioen de figuur waar alles om draaide, niet verwonderlijk met 31 goals & 21 assists in 33 competitiewedstrijden. Zijn vertrek leverde een mooi transferbudget op maar dat werd weinig zorgvuldig geïnvesteerd…

Hoge pressing, een razendsnelle omschakeling met lopende spelers en een vlotte balcirculatie met veel positiewissels. Dat was het succesrecept van Liverpool vorig seizoen. In dat opzicht leek een transfer van Mario Balotelli al enigszins verrassend: balvast en kopbalsterk dat zeker. Maar tegelijk wispelturig, soms wat lui, en minder sterk in het bespelen van de ruimte in de rug van de verdediging. Al even bizar bleek de aankoop van Rickie Lambert, een te statische aanvaller in het moderne voetbal. Het type spits dat nog het best aanleunt bij Suarez leende Liverpool zelfs meteen terug uit, het gaat uiteraard om de beweeglijke Divock Origi.

Naast twee nieuwe spitsen die moeite hadden met het spelsysteem, kreeg coach Brendan Rodgers ook af te rekenen met langdurige blessures van Daniel Sturridge (vorig seizoen 22 goals & 9 assists in 29 competitiewedstrijden) en Adam Lallana. Het mag duidelijk zijn dat Liverpool op aanvallend vlak heel wat individuele kwaliteit verloor.

Ook het defensieve compartiment onderging veranderingen. Dejan Lovren slaagde er (nog) niet in het vertrek van Daniel Agger op te vangen. Hij is kopbalsterk, maar staat positioneel vaak fout en toont zich onzeker in balbezit. Toch houdt Rodgers koppig vast aan een verzorgde balcirculatie van achteruit: in een ploeg met technisch beperkte centrale verdedigers, een doelman op zoek naar vertrouwen en weinig positiewissels voorin, lijdt dat uiteraard tot kostbaar balverlies dicht bij eigen doel.

Liverpool kampt met een vertrouwenscrisis. De resultaten blijven uit, maar ook het voetbal oogt niet. Steven Gerrard en de zijnen hollen te vaak achter de feiten aan. Om het snelle voetbal van vorig jaar op de mat te brengen, lijkt Rodgers niet de (fitte) spelers te hebben: de pressing is verdwenen, de balcirculatie gebeurt op een slakkengangetje en het gebrek aan snelheid zorgt voor een moeilijke omschakeling. Back to basics lijkt het advies voor Rodgers: het verdedigende compartiment op orde krijgen, de pressing verbeteren en zorgen voor een goede bezetting voor doel. Dan kan Liverpool de schade beperken. Al is er in een Engelse decembermaand (8 wedstrijden op 27 dagen) natuurlijk weinig tijd om automatismen in te slijpen. Toch dringt een vernieuwde strategie zich op, want uitgeschakeld in de Champions League en met een voorlopige 9e plaats in de competitie stijgt de druk op Rodgers.

Een ontslag zou alleszins een foute beslissing zijn. Sinds het vertrek van de succesvolle Rafa Benitez is de Noord-Ier de meest complete trainer op Anfield, maar in de bestuurskamer wordt vooral gekeken naar het gebrek aan resultaten en het opgesoupeerde transferbudget.

Toch eindigen met een positieve noot: Liverpool is Europees nog niet helemaal uitgespeeld, het is enkel gedegradeerd tot een voorjaar in de Europa League. Die competitie wonnen The Reds overigens al driemaal. Als er wat geschoven wordt met de pionnen, kan dus misschien toch nog geschiedenis geschreven worden dit jaar. De Kop snakt alleszins naar de traditie die in ere wordt hersteld…

Het nieuwe Manchester United

De trainersovergang van het jaar is ongetwijfeld die van Louis Van Gaal naar Manchester United. De Nederlander legt momenteel de funderingen om United opnieuw van succes te laten proeven, om het Theathre of Dreams opnieuw aan het dansen te krijgen. Hoe ver staat hij in dat proces?

Terwijl een deel van de kern van Manchester United al opnieuw aan het trainen was in Engeland, zat Van Gaal nog op de bank bij Nederland. Vanuit Brazilië nam hij de touwtjes wel strak in handen. Eén van zijn assistenten leidde de trainingen al maar pas op 16 juli, exact één maand voor de start van de Premier League, stond Van Gaal voor het eerst zelf op het veld in Manchester. De ploeg moest snel gevormd worden, de International Champions Cup Tour in de VS zou een eerste waardemeter zijn voor Manchester United.

Mogelijke basisploeg Man U

Mogelijke basisploeg Man U

En die tour mocht een succes genoemd worden: Man U – LA Galaxy 7-0, Man U – AS Roma 3-2, Man U – Inter 0-0, Man U – Real Madrid 3-1 en Man U – Liverpool 3-1. Aan resultaten geen gebrek. De tornooizege zorgde voor een vertrouwensboost en intussen weet Van Gaal ook al met welke spelers hij verder wil. Van een leuke voorbereiding gesproken… Maar hoe zou de basisopstelling van de Mancunians er momenteel uitzien?

In doel is David De Gea een zekerheid. Op basis van de gespeelde oefenwedstrijden lijken voor hem volgende centrumverdedigers hun kans te krijgen: Jonny Evans, Chris Smalling en Phil Jones. Luke Shaw (op links) en Juan Antonio Valencia (op rechts) liggen in de bovenste schuif als vleugelbacks, op het middenveld leverde het duo Hector Herrera en Darren Fletcher dan weer de beste resultaten op. Michael Carrick krijgt later in het seizoen ongetwijfeld zijn kans in de as, maar hij is out met een enkelblessure tot midden oktober. Op de 10 liet Juan Mata al een uitstekende indruk na. In de spits start Van Gaal waarschijnlijk met het duo Wayne Rooney en Danny Welbeck, al deed ook Javier Hernandez het degelijk. Eén van hen gaat er echter onherroepelijk uit wanneer Robin Van Persie eind augustus speelklaar is.

Wat loopt goed? Rond Old Trafford zweefde lange tijd een gevoel van onoverwinnelijkheid. Een gevoel gevoed door uitstekende prestaties onder Sir Alex Ferguson en de vele treffers in de dying seconds (de toegevoegde tijd). Onder David Moyes kreeg het vertrouwen van de spelers een deuk en ook de fans reageerden kritischer. Het palmares en de recente resultaten van Van Gaal zorgen echter voor een frisse wind en hernieuwd zelfvertrouwen van de spelers en fans. De basis, een uitstekende teamgeest, lijkt gelegd. En ook het spelsysteem en bijbehorende strategie werden duidelijk toegelicht en getraind.

Maar er zijn ook vraagtekens. Na 4 weken voorbereiding is het werk uiteraard niet af, dat is het nooit. Eerst en vooral moet de coach duidelijkheid scheppen over versterkingen en spelers die de club zullen moeten verlaten (Fellaini, Nani). Van Gaal liet weten dat overbodige spelers dit waarschijnlijk deze week al te horen zullen krijgen.

En ook op het veld is er nog werk. De drie centrale verdedigers die in de ploeg staan zijn andere types dan bij het Nederlandse elftal: ze zijn dan wel sterker in de duels en hebben meer kopkracht, voetbaltechnisch staan ze lang niet op het niveau van het trio van Oranje. Tegen teams die de opbouw van Manchester United onder druk durven zetten (zoals Liverpool deze week), heeft United het momenteel nog moeilijk. Te vaak wordt in die situaties nog gekozen voor een verloren lange bal, want ook doelman David De Gea is voetballend niet top. Het zal er waarschijnlijk voor zorgen dat Manchester United de eerste weken iets realistischer, minder voor de voetballende oplossing van achteruit zal kiezen.

Op het middenveld en in de aanval lijkt Van Gaal zijn pionnen neergezet te hebben, dus dat zit wel snor. Er zijn echter nog wat vragen over de breedte van de kern: de Engelse clubs hebben traditiegetrouw een eivol wedstrijdschema wat vraagt om rotatie. De bank zit echter niet volgepropt met kwaliteit: zeker in de achterste linie is de spoeling dun. Het zal Van Gaal dan ook worst wezen dat United geen Europees voetbal speelt dit jaar, alles op de titel. Al denken Manchester City en Chelsea daar waarschijnlijk anders over..

Manchester United opent de Premier League met een thuiswedstrijd tegen Swansea City op zaterdag 16 augustus om 13u45.