Competitiespecial: Sporting Lokeren, stabiliteit voorop

Een 5e plaats, bekerwinst en naar de Europa League. De top voor Lokeren leek vorig seizoen behaald, maar er is ambitie om nog beter te doen. Op Harbouai na werden alle spelers behouden, Peter Maes bleef aan boord en de voorzitter investeerde zelfs in de verdere uitbouw van de club met een nieuwe tribune.

Typeploeg Lokeren

Typeploeg Lokeren

Maes staat synoniem voor stabiliteit. Het tactische plaatje bij Lokeren verschilt dan ook amper van de voorbije seizoenen, aan de 4-3-3 wordt niet getornd. In doel lijkt Verhulst voor het eerst in jaren de voorkeur te krijgen op WK-doelman Copa. Verhulst toonde zich erg sterk op de lijn in de eerste wedstrijden, is minder spectaculair dan zijn Ivoriaanse concurrent, maar biedt tegelijk iets meer zekerheid.

Geen verdediging die beter op elkaar is ingespeeld dan die van Lokeren. Centraal zijn Scholz en Maric de perfecte match: beiden hebben een goed positiespel, kopkracht én voetballend vermogen. Een afwezigheid van een van hen wordt opgevangen door Mertens. Op de backs zorgen Odoi en Galitsios voor aanvallende intenties. De tweevoetige Odoi heeft de kwaliteit om het overzicht te bewaren in de waarheidszone en een verzorgde laatste pass te geven, zijn Griekse vriend aan de overkant heeft meer een goede, hoge voorzet in de benen. Met Corryn, Henrique en Mertens heeft Lokeren geen overschot aan verdedigende kwaliteit op de bank.

Kapitein Overmeire en Persoons vormen al bijna vijf seizoenen een tandem op het middenveld. Net als in het centrum van de verdediging zijn het twee, naar Belgische subtopnormen, complete middenvelders: voldoende technische bagage, goed positiespel, duelkracht en groot loopvermogen. Het is één van de sleutels van het succes van Lokeren: allemaal goede, complete spelers halen. Geen hokjesdenken: geen ‘loper’ naast een ‘spelmaker’ zetten en het maakt de geoliede machine die Lokeren is, moeilijk te stoppen. Zeker na de ontbolstering van Vanaken die op 10 speelt. Zelden iemand op de Belgische akkers gezien die zo slim vrijloopt, alles ziet en ook steeds de juiste keuze maakt. Hij koppelt techniek aan intelligentie, een uitstekende mentaliteit aan atletisch vermogen in volle ontwikkeling: van een complete speler gesproken. Al houden ze in het Waasland hun hart vast tot het sluiten van de transfermarkt, Vanaken gaf al meermaals aan te willen vertrekken.

Net als achterin mag er overigens weinig gebeuren met de basisspelers. De eerste back-up voor het duo Overmeire-Persoons is zelfs Vanaken die in geval van nood een rijtje achteruit schuift. Met enkel Trompet houdt Maes bitter weinig achter de hand. Ondertussen werd Ngolok reeds aangetrokken, een goede zet van het bestuur.

Kwaliteit op de flanken is er wel voldoende: met Remacle, De Pauw, Kaya en Patosi heeft Maes keuze te over. Momenteel kiest hij voor de diepgang van Remacle en De Pauw. Die laatste oogst lof met zijn techniek en werklust maar irriteert tegelijk met zijn gebrekkige efficiëntie. Mogelijk wordt straks geroteerd met Kaya & Patosi. Centraal in de spits leek topschutter Harbouai een leemte achter te laten, maar met Junior Dutra is er een uitstekend alternatief met meer diepgang en combinatievermogen in zijn spel. Nieuwkomer Leye krijgt de tijd om naar zijn beste vorm te groeien, en past goed in het Lokerse spel. En dan is er nog Abdurahimi die bij zijn debuut een uitstekende indruk naliet.

Tactisch staat Lokeren minimaal op hetzelfde niveau als de voorgaande jaren. Het blok achterin staat als een huis en het combinatievoetbal loopt vaak tot in de zestienmeter van de tegenstander. Dat is misschien een gedwongen keuze door het vertrek van Harbouai waardoor Lokeren wat présence mist in de box. Maar alles bij elkaar lijkt het elftal in vergelijking met vorig jaar allesbehalve verzwakt. Het is echter een groot vraagteken hoe de troepen van Maes omgaan met Europees voetbal. Ervaring met midweekmatchen heeft het team niet, erg veel rotatiemogelijkheden evenmin.

De Vraag: hoe verteert Lokeren het Europese verhaal?
Prognose: 5e plaats

Advertentie

Competitiespecial: Anderlecht, overgangsjaar bestaat niet

Kouyaté, Bruno, Gillet, De Zeeuw, Vargas en Pollet. Een indrukwekkend lijstje spelers dat het Astridpark deze zomer verliet, maar toch is Anderlecht gewoon weer titelfavoriet.

Typeploeg Anderlecht

Typeploeg Anderlecht

Besnik Hasi bouwt verder op de 4-4-2 opstelling die hij vorig seizoen gebruikte. Het keepersprobleem is opgelost wanneer Proto terugkomt uit blessure: Proto in de ploeg, Kaminski wordt uitgeleend. Of Roef volstaat als tweede keeper moet nog blijken, de naam van Jorgacevic deed alvast de ronde om kwantitatief te versterken.

Anderlecht deed erg veel moeite om de ervaring van Van Buyten terug naar België te halen maar dat mislukte. De toptransfer ging niet door maar in principe is het centrale duo Nuytinck & Mbemba sterk genoeg voor de Jupiler Pro League. Andere centrale verdedigers vinden we niet terug op de bank, Heylen wordt in principe nog uitgeleend. Op de backs zijn er met Van den Borre op rechts, Deschacht op links en N’Sakala (die depanneert op beide flanken) voldoende opties. Najar een rij achteruit schuiven is een noodoplossing. Kwaliteit genoeg achterin, al moet er nog een centrale verdediger bij.

Centraal op het middenveld was het lang zoeken voor paars-wit. Tielemans heeft de nodige creativiteit en eindpass maar die kon hij nog niet tentoonspreiden. Er was duidelijk nood aan een voetballende breker, kortom een vervanger voor Kouyaté. Milivojevic zakte iedere wedstrijd dieper door de mand: flauw in de duels, matig positiespel en enorm veel balverlies. Met de komst van Defour lijkt dat probleem van de baan. Jeugdproduct Dendoncker toonde al dat hij de wissel voor de toekomst kan zijn, speelminuten verzamelt hij zeker nog voldoende. De werkkracht van Kljestan heeft waarde, maar op een basisplaats hoeft die niet meteen te rekenen.

Op de flanken posteert Hasi twee verschillende types: op links komt Praet regelmatig naar binnen om de acties daar op te starten, vooral omdat hij vanuit een centrale positie beter rendeert. De beperkte aanvallende impulsen en kwaliteiten van Deschacht zorgen er echter voor dat het gevaar over links in dat geval beperkt blijft. Op rechts blijft Najar wel breed en zorgt hij voor veel diepgang. Met snelheid, techniek, uithoudingsvermogen en een goede voorzet is de Hondurees de perfecte rechtermiddenvelder voor Anderlecht. Met enkel Acheampong zijn er niet veel wisselmogelijkheden met het drukke programma in het achterhoofd. Vico en Wigor lieten tot op heden niet van zich spreken.

In de spits werkt Hasi toe naar een koningskoppel Suarez-Mitrovic. De Argentijn is nog niet volledig wedstrijdfit en wordt rustig gebracht met de Champions League en PO I in het vooruitzicht. Zijn individuele acties en doeltreffendheid beslissen mogelijk mee over de titel. Mitrogoal legde er vorig seizoen dan weer 16 in het mandje en wil dat aantal overtreffen. Hij toonde de ideale targetman te zijn, al moet Anderlecht er in slagen hem onder controle te houden bij grote druk. Dat lukte vorig seizoen niet: 2 rode kaarten tegen Club Brugge en slechts 3 goals in PO I.

Kwaliteit in de basiself heeft Anderlecht genoeg. Toch had het elftal het erg moeilijk tegen Oostende, Westerlo en Moeskroen. De aanvallende automatismen staan nog niet op punt, maar mentale weerbaarheid trok paars-wit de laatste tijd al regelmatig over de streep. Het is wel zeer de vraag of de kern ruim genoeg is om zowel in de Champions League overeind te blijven en niet overbodig punten te laten liggen in België. In dat opzicht zijn de play-offs zeker een voordeel. Als er dan nog een degelijke centrale verdediger en flankmiddenvelder bijkomt, zal Anderlecht straks niet ver van de vierde opeenvolgende titel verwijderd zijn.

De Vraag: kost de Champions League Anderlecht veel punten?
Prognose: 1e