KAA Gent – Club Brugge (4-1): Club past zich aan en krijgt slaag

Gent verrast met sterke Europese wedstrijden en toont zich wisselvallig in eigen land; Club Brugge kampt daarentegen met een vertrouwenscrisis. Vanuit tactisch oogpunt waren de PO-wedstrijden tussen Gent & Club Brugge vorig seizoen heel interessant, vandaag was het dat opnieuw.

tactiek Gent Club Brugge

Opstellingen KAA Gent – Club Brugge

Hein Vanhaezebrouck hield uiteraard vast aan zijn gekende 3-4-3 met ‘valse wingers’ die Gent vorig jaar kampioen maakte en koos voor volgende elf namen: Sels; Nielsen, Mitrovic, Asare; Kums, Neto, Foket, Moses; Milicevic, Matton en Depoitre.

Michel Preud’homme stuurde deze spelers de wei in: Bruzzese; Meunier, Duarte, Mechele, De Bock, Simons; Vanaken, Vormer; Izquierdo, Pereira, Vossen. Wie de namen ziet, denkt meteen aan de 4-4-2 die Club de voorbije weken op de mat bracht, maar de coach had iets anders in gedachten met een 5-2-3 en Simons in de defensie. Vanaken speelde centraal op het middenveld naast Vormer, Vossen speelde verrassend genoeg als rechterflankaanvaller.

Koppeltjes op het middenveld
De strategie van de bezoekers werd al snel duidelijk. Simons speelde als mandekker op diepe spits Depoitre. Dit liet Mechele en Duarte toe om hét gevaar van de Buffalo’s, ‘de valse wingers’, op te vangen. Zij dekten door naar het middenveld op respectievelijk Milicevic & Matton. Die twee bewogen goed tussen de linies maar hadden steeds een stevige verdediger in de nek en kregen zo in de beginfase geen voet aan de grond.

Op het middenveld werden koppeltjes gevormd: Vanaken ontfermde zich over Renato Neto, Vormer moest motor Kums aan de ketting leggen. Voorin koos Club ook voor pressing met lef: wanneer Sels wilde opbouwen, zetten de drie aanvallers van Blauw-Zwart de Gentse verdedigers vast waardoor Sels steeds voor de lange bal koos.

Het plan werkte, echter slechts een kwartier. Moses Simon koos voor variatie en zette voor vanop rechts die Meunier tot een oerdomme fout verleidde in de zestien, strafschop en 1-0 voor Gent. De eerste helft kabbelde verder: Gent had balbezit, Club verdedigde degelijk waardoor het geen kansrijke eerst helft werd.

Bijsturen aan de rust
Het was voorspelbaar dat Vanhaezebrouck zijn pionnen in de rust zou bijsturen. Als Club zijn mannen met hardnekkige mandekking wil vastzetten, moet er simpelweg meer variatie in het spel komen: Veel meer beweging van de valse wingers, diepgang van de echte wingers (Foket & Simon) en variatie in het vrijlopen bij diepe spits Depoitre. Club op zijn beurt, op achterstand, zou het roer moeten omgooien en in een 4-4-2 of 4-3-3 de thuisploeg proberen vast te zetten.

Bij Club gebeurde er helemaal niks tijdens de rust, bij Gent wel. Eerst en vooral paste het de opbouw van achteruit aan: Foket zakte meer terug wanneer Sels de bal had. Daardoor kwamen vier verdedigers en Sels tegen drie aanvallers van de bezoekers waardoor het uitvoetballen beter lukte en Kums meer in het spel kon betrokken worden.

De thuisploeg speelde ook met meer variatie voorin wat meteen tot de tweede penalty van de middag leidde: Depoitre week uit naar de rechterflank, centraal waren positiewissels, wat uiteindelijk tot de voorzet van Depoitre en een schot richting doel resulteerde. Het afstandsschot ging tegen de hand van Meunier, penalty en 2-0. Boeken toe. De Gentse motor raakt in gang en walst over een onherkenbaar Brugge dat niks aan zijn speelstijl veranderde, eindresultaat: 4-1.

Spelstijl vs geen spelstijl
KAA Gent reikt stilaan terug de hand naar het niveau dat het vorig seizoen in PO I haalde. De seizoensstart verliep wisselvallig, zeker tegen verdedigende ploegen hadden de mannen van Vanhaezebrouck het moeilijk. De laatste weken voetbalt zijn elftal echter goed mee tegen Europese topploegen en ook in eigen land vindt het de oplossing tegen tegenstanders die met vijf man achterin spelen. Het lijdt geen twijfel dat Gent op dit moment nog de beste ploeg van het land is, de play-offs zijn uiteraard nog ver weg.

Club Brugge daarentegen is onherkenbaar. Preud’homme wisselt van spelsysteem als van ondergoed. Vandaag had hij wel een aantal argumenten om te kiezen voor een 5-2-3, de keuze voor Vossen ipv Dierckx was dan weer verkeerd. Erger was de naïviteit om tijdens de rust niet bij te sturen, of is het gelatenheid?

De bespreking van Clement tijdens de rust vatte eigenlijk alles samen: “We zetten Gent goed vast, maar creëren zelf nog te weinig.” Gent bouwde de laatste seizoenen een eigen speelstijl uit, Club heeft die niet en past zich daarom maar wekelijks aan de tegenstander aan.


Voor meer Belgisch voetbal kijk hier!

Samenvatting Stadion

KAA Gent: automatismen behouden

Gent raakt stilaan uitgevierd na een onverhoopte eerste titel in de geschiedenis. Vanhaezebrouck houdt vast aan het succesrecept uit PO I van vorig seizoen en gaat straks met zijn elftal voor het eerst de Champions League in.

Basisformatie KAA Gent

Basisformatie KAA Gent

De titel van vorig jaar was geen grote verrassing: Anderlecht & Club faalden dan wel, Gent was als collectief de verdiende kampioen. De Buffalo’s gaan dit jaar verder in de 3-4-3 die hen het kampioenschap opleverde.

Driemansverdediging
In doel blijft Sels de onbetwistbare nummer één, hij maakte vorig seizoen een enorme progressie met uitstekende play-offs als hoogtepunt. Sels kwijt zich uitstekend van zijn taak tijdens de opbouw en maakt meestal de juiste keuze tussen kort inspelen of een vleugelspeler te zoeken met de lange bal.

De driemansverdediging van Gent wordt momenteel ingevuld door volgende namen: Asare op links, Nielsen centraal, de nieuwe Zweed Johansson op rechts. Allen spelen ze een belangrijke rol bij de opbouw van achteruit. Johansson moet zich duidelijk nog wat aanpassen: hij krijgt regelmatig de vrijheid om in te dribbelen van achteruit, maar het uitvoetballen blijkt zijn zwakke punt. Gershon, momenteel nog out van een blessure, zal straks knokken voor een basisplaats. Deze week voegde Vanhaezebrouck met Mitrovic namelijk nog een uitstekende verdediger toe aan zijn selectie, drummen voor de plaatsjes achterin dus. Johansson lijkt dan ook maar een tijdelijke oplossing op rechts.

Kapitein Kums is de motor van het middenveld. Hij bepaalt het ritme van de opbouw, kiest het moment van diepspelen en wisselt de bal van speelkant. Naast hem koos de coach vorig seizoen voor verschillende types, nu lijkt Renato Neto de voorkeur te krijgen. De Braziliaan zorgt voor duelkracht en présence in en rond de zestienmeter. Op de rechterflank is Foket vaste waarde: hij zorgt 90′ lang voor gevaar met infiltraties, meestal zonder bal. Op links is er een minder uitgesproken basisspeler: zowel Dejaegere, Moses, Saief, Soumahoro en Asare speelden al op die positie.

Diepe spits Depoitre blijft uiteraard een certitude voorin. Zijn goals (13 vorig seizoen) en balvastheid bleken het afgelopen jaar onmisbaar. Met Kalifa Coulibaly werd bij Charleroi een gelijkaardig type weggehaald om een eventuele blessure of schorsing op te vangen. De twee posities van ‘hangende vleugelspitsen’, rond Depoitre, worden ingevuld door Milicevic en Dejaegere. Ook Matton en Raman (na zijn snookeravontuur wat uit de gratie) hebben voldoende voetbalinzicht, snelheid en techniek om op deze positie te kunnen spelen.

Samenspel in vrijlopen
Het succes van Gent lag vorig jaar voor een groot deel bij het uitstekende positiespel van de troepen van Vanhaezebrouck. Ook nu wordt er indien mogelijk kort opgebouwd via Sels naar de verdedigers van waaruit Kums wordt gezocht.

In de tweede fase van de opbouw draait alles rond het samenspel in het vrijlopen voorin. De hangende flankaanvaller en de flankmiddenvelder bewegen juist tov elkaar om de verdedigers van de tegenstanders uit positie te krijgen, dit door steeds iemand naar de bal te laten komen & iemand weg van de bal (in de diepte). Bij voorkeur wordt de hangende flankaanvaller centraal ingespeeld van waaruit hij kan doordraaien richting doel van de tegenstander. Als dat niet lukt, wordt via een combinatie de flankmiddenvelder (meestal Foket) vrijgespeeld die de voorzet naar Depoitre kan brengen.

Dat positiespel en vrijlopen vergt enorm veel inzicht, evenals stelt het hoge eisen aan de techniek en het niveau van passing. Met Milicevic, Raman, Matton, Dejaegere bracht de coach de perfecte spelers samen om dit voetbal te brengen.

Indien bovenstaande opbouw niet lukt trachten de Buffalo’s snel van kant te wisselen. Meestal is het Kums die een heel strakke crossbal trapt in de rug van de tegenstander richting de zijkant van de baklijn waar een lopende flankaanvaller/flankmiddenvelder wordt gezocht.

KAA Gent kende dit seizoen wel al wat moeilijkheden met een probleem dat zich ook vorig seizoen stelde: een te lage efficiëntie voor doel. Dit jaar krijgt het ongetwijfeld ook meer tegenstanders voor zich die een blok vormen voor de baklijn en met weinig aanvallende intenties het terrein op komen. KV Kortrijk toonde dat Gent dan wel af te stoppen is, ook al is hun positiespel goed. Een aanvalsduo Coulibaly-Depoitre en een bombardement van de zestienmeter van de tegenstander lijkt in dat geval een valabele uitgangsweg.

Hoge verdedigingslijn
In defensief opzicht blijft hoge pressing het codewoord. De tegenstanders worden hoog opgevangen, indien dat niet lukt, zakken de flankmiddenvelders diep genoeg terug om steun te geven aan de drie verdedigers.

Gent verloor geen sterkhouders, het bestuur moest eigenlijk amper een bod weigeren. Nogmaals een bewijs dat alles draait rond het collectief, enkel Milicevic lijkt op korte termijn een stap hogerop te kunnen. De automatismen blijven dus behouden in de Ghelamco Arena.  Tijdens de voorbereiding werd de hoge verdedigingslijn wel vaak op de proef gesteld maar de defensieve stabiliteit lijkt intussen teruggekeerd. Als het de efficiëntie voorin wat kan opschroeven, moet Gent op dit moment opnieuw de beste ploeg van het land vormen. Het elftal investeerde ook in enkele nieuwe spelers om gewapend te zijn voor de strijd op drie fronten.

Sterkte: veel bewegende spelers rond diepe spits Depoitre
Zwakte: moeite om te scoren tegen defensief ingestelde ploegen
Het vraagteken: hoe verteert Gent het Europees voetbal?
Prognose na 30 matchen: 1e plaats


 

Hein Vanhaezebrouck. Bron: voetbal24.be

Hein Vanhaezebrouck. Bron: voetbal24.be

Hein Vanhaezebrouck
De Gentse coach speelde het grootste deel van zijn carrière bij Harelbeke. Nadien stortte hij zich op het jeugdvoetbal in datzelfde Harelbeke en bij Lokeren. Meteen werd duidelijk dat hij een visionair en groot tacticus was. Bij het grote publiek raakte hij bekend toen hij wedstrijden analyseerde voor Canal + en niet veel later de promotie naar eerste klasse bewerkstelligde met KV Kortrijk. Hij kreeg zijn kans bij KRC Genk maar dat liep faliekant af wegens een gebrek aan steun vanuit het bestuur. Vanhaezebrouck keerde terug naar het oude nest en werd bij Kortrijk verkozen tot Trainer van het Jaar. Bij KAA Gent kreeg hij carte blanche van het bestuur en stelde hij zijn spelerskern grotendeels zelf samen, met succes: zijn eerste grote prijs op het hoogste niveau, dé Belgische titel.

 

Kijk hier voor de analyses van de andere Belgische teams!