Met Clement terug naar 4-3-3

Ivan Leko moest na een titel en een tweede plaats de fakkel bij Club Brugge doorgeven aan Philippe Clement. Tweede Bal analyseerde de wedstrijden van Blauw-Zwart tegen Sporting Lissabon, Waasland-Beveren, Sint-Truiden, KV Oostende en de dubbele confrontatie in de Champions League-voorronde tegen Dinamo Kiev. Ziehier de krijtlijnen van Club Brugge 2.0.
Leestijd: ongeveer 16 minuten

tactiek

Typeploeg Club Brugge

“We moeten zowel 4-3-3 als 3-5-2 kunnen spelen”, liet Clement optekenen eind juni toen Club de eerste oefenwedstrijden afhaspelde. Naar het einde van de voorbereiding toe lijkt 4-3-3 echter de meest geschikte formatie te worden voor Club Brugge.

Waar Leko vorig jaar zonder echte flankaanvallers speelde – Dennis, Diatta en co. speelden als wingbacks in een 3-5-2, lijkt Clement het belangrijk te vinden dat zijn flankaanvallers opnieuw hun kwaliteiten ten volle kunnen benutten: aanvallen!

Met Percy Tau kwam een kwieke flankaanvaller de kern versterken, terwijl Arnaut Danjuma de club verliet voor de Premier League. Ook Wesley trok naar Engeland, zijn vervanger heet David Okereke. Stefano Denswil verhuisde naar de Serie A, Simon Deli is het nieuwe gezicht in het hart van de Brugse defensie. Met Eduard Sobol, Federico Ricca en Odolion Kossounou vond de Brugse scouting nog 3 nieuwe verdedigers. Doelman Simon Mignolet tot slot groeit straks mogelijk uit tot dé zomertransfer.

Spelprincipes

Waar Ivan Leko toch grotendeels vasthield aan bepaalde patronen en principes, valt het bij Clement op dat er per wedstrijd strategische verschillen waar te nemen zijn.

Los van het gameplan, dat iedere week wisselt afhankelijk van de tegenstander, kunnen we uiteraard ook vaste principes benoemen.

 

1. Hoge pressing met flankaanvallers

Een eerste vaststelling is dat Club Brugge de tegenstander altijd hoog probeert vast te zetten. Iets wat het Brugse publiek ongetwijfeld apprecieert. Clement probeert dit steevast op dezelfde manier bij een doeltrap van de tegenstander, met daarbij een hoofdrol voor de explosieve flankaanvallers.

Wanneer de doelman van de tegenstander de bal heeft, kiest diepe spits Okereke (rugnummer 14) meestal één centrale verdediger waar hij dichterbij gaat staan. Daardoor is de keeper geneigd de bal op zijn andere verdediger te spelen die schijnbaar vrij staat. Van zodra deze pass gegeven wordt, schiet de flankaanvaller van Club uit de startblokken om druk te geven op die centrale verdediger. Hierbij snijdt hij de passlijn naar de vrije flankverdediger af om zo de bal in de as te dwingen.

Een tweede aspect binnen deze pressing is de gewaagde rol van Clinton Mata (77). Wanneer de flankaanvaller dreigt uitgespeeld te worden en een moeilijkere bal is onderweg naar de vrije back gaat Mata vaak agressief doorstappen en laat hij dus in die situatie zijn eigen tegenstander (de flankaanvaller) vrij staan om druk te zetten op de back van de tegenpartij.

Okereke (14) kiest positie bij de rechtercentrale verdediger van Kiev. Tau (35) staat tussen de linkercentrale verdediger en de linksback. De doelman trapt lang naar de back, Mata (77) stapt uit

Club voerde deze pressing al succesvol uit met zowel Tau (35) als Dennis (42). Met Diatta (11) werd dit nog niet vaak geprobeerd gezien zijn afwezigheid door de Afrika Cup deze zomer. Afwachten nog in welke mate dit op beide flanken zal worden gebruikt dus.

Wat wel zeker is dat de agressieve variant met de doordekkende back enkel op de zijde van Mata wordt geprobeerd. Op links met Sobol blijft men iets conservatiever. Meestal wordt de hoge pressing dan ook op de Brugse rechterzijde uitgevoerd.

Ook als in het veldspeler de bal wordt teruggespeeld op de doelman, durft Club deze variant gebruiken.

Terugspeelbal naar de keeper: positie van Vanaken & Okereke zijn wat anders, maar Tau (35) en Mata (77) staan in dezelfde positie

 

Puur statistisch gezien haalt Club Brugge een hoog rendement uit de pressing. Met een gemiddelde PPDA (Passes Allowed per Defensive Action) van 7,17 scoort het na KRC Genk het beste in de Belgische Pro League. De PPDA rangschikt de teams volgens het aantal defensieve acties (tackles, duels, intercepties, overtredingen, etc) van een ploeg en zet dit tegenover het aantal passes dat de tegenstander toch nog kan laten aankomen. Er wordt enkel gekeken naar het ‘hoogste 2/3e van het veld’ waardoor balrecuperatie in een laag blok niet in rekening wordt genomen. Met andere woorden, PPDA beantwoordt de vraag hoe goed een team hoog drukzet.

 

2. Medium pressing met Vanaken

Wanneer de tegenstander de bal al hoger op het veld heeft, maakt Club ook soms gebruik van bovenstaande pressingvariant met een flankaanvaller al gebeurt dit minder frequent.

Rond de middenlijn is het meestal Okereke die als eenzame spits jaagt op de twee centrale verdedigers van de tegenstander. Wanneer hij de bal niet kan onderscheppen maar de bal van centrale verdediger 1 naar centrale verdediger 2 kan afdwingen, krijgt hij steevast de steun van Vanaken (20) uit het middenveld.

In de eerste competitiematchen kwam Club in die situaties dan meestal in een soort 4-4-2 ruit met de andere aanvallende middenvelder, Vormer (26), zijwaarts sprintend naar de nummer 10 positie. Of met Rits (25) die ook doordekt in de as en daardoor wel ruimte prijsgeeft tussen de linies bij een eventuele tweede bal.

Vanaken (20) stapt uit op de centrale verdediger. Niet Vormer (25) neemt een hogere centrale positie, wel Rits (26) dekt door in een volgende fase. Daardoor verliest Club het duel om de 2e bal, na de lange bal van de rechtsback van Waasland-Beveren

Tegen Kiev gebeurde het al iets conservatiever met Vormer vaker in een lagere positie. De nummer 10 positie moest dan ingenomen worden door Okereke of Vanaken, waardoor Club dan tijdelijk in een 4-4-1-1 formatie komt te spelen.

Vanaken (20) heeft net druk gezet op de rechtercentrale verdediger en sprint terug om de defensieve middenvelder op te pikken, terwijl Okereke (14) de andere centrale verdediger onder druk zet. Vormer en Rits blijven lager in positie

De cohesie binnen deze manier van drukzetten is echter nog een groot werkpunt. De onderlinge afstanden worden niet altijd goed bewaakt, het kantelen en de timing van de pressing zijn regelmatig nog onvoldoende op elkaar afgestemd wat tot gevaar leidt. Zo ook in de terugmatch tegen Dinamo Kiev een aantal keer, bijvoorbeeld in minuut 75.

Daar jaagt Vanaken door op de linkercentrale verdediger maar staan Vormer en Rits achter hem niet juist opgesteld tov elkaar. De bal gaat daardoor makkelijk tussen de linies en Kiev creëert zo een reuzekans die de 3-1 en virtuele uitschakeling had kunnen betekenen.

Vanaken geeft deze voorwaartse pressing meestal op de linkerkant, hier was het op rechts wat de verwarring veroorzaakt kan hebben.

Vanaken (20) stapt uit, maar de ruimte tussen Rits (26) en Vormer (25) is te groot. Kiev kan bijna scoren uit deze aanval door de as

Ook tegen Sint-Truiden kende Club Brugge een moeilijke start door de vele positiewissels tussen de verdedigers en middenvelders van de bezoekers. Net als Sporting CP ook een aantal goede momenten kende in het uitspelen van de Brugse press.

De bal altijd veroveren, is uiteraard een utopie maar toch kent de Brugse pressing nog een aantal manco’s die verholpen dienen te worden.

 

3. Opbouw van achteruit wanneer mogelijk

KRC Genk stond vorig jaar gekend om zijn voetballende kwaliteiten en combinatiespel, ook in de talrijke Europese wedstrijden. Het is duidelijk dat Clement dat ook bij Club Brugge wil installeren, echter zonder te veel naïviteit tentoon te spreiden. Toen Alejandro Pozuelo verkocht werd kort voor de start van Play-off 1 koos Clement voor een directere aanpak wat uiteindelijk ook goed uitpakte.

Een eenvoudig principe dat Club toepast, is het creëren van een overtal in de laatste linie wanneer het opbouwt. Als de tegenstander drukzet met 1 spits, moeten de 2 centrale verdedigers van Club Brugge de opbouw verzorgen. Wanneer de tegenstander doordrukt met 2 spitsen, wordt de Brugse defensie ondersteund door Rits die als derde speler in de laatste linie komt te spelen.

Uiteraard verschillen de posities en uitvoering hierbij van het gameplan en van de tegenstander.

Sint-Truiden kwam bijvoorbeeld naar Jan Breydel met hetzelfde plan als vorig seizoen, namelijk mandekking op het middenveld. Bij de Kanaries kreeg diepe spits Balongo de taak om de Brugse opbouw te oriënteren naar Deli (17).

Op het middenveld maakte STVV drie koppeltjes met Rits, Vormer en Vanaken. De Brugse middenvelders liepen echter keer op keer ver uit elkaar zorgden zo voor ruimte in de as voor diepe spits Okereke. STVV trapte er steeds opnieuw in en gaf Deli zeeën aan tijd en ruimte om de inzakkende Okereke in te spelen. Wanneer er dan toch werd doorgedekt op de Nigeriaanse spits liep deze slim diep, waarvan de 2-0 uiteindelijk het perfecte voorbeeld was. Eén simpele diepe pass door de as die de topschutter alleen voor doel zette oog in oog met de Truiense doelman.

De 3 Brugse middenvelders bewegen weg uit de as en nemen hun rechtstreekse tegenstander mee. Deli (17) kan makkelijk indribbelen en met links een splijtende pass spelen in de vrije ruimte om zo Okereke (14) alleen voor de bezoekende doelman te zetten. 2-0.

Tegen Dinamo Kiev kreeg Club echter meer druk te verwerken en verliep de opbouw een pak moeizamer. De hogere belangen zorgden ongetwijfeld ook voor minder zin voor risico waardoor Clement en zijn troepen een directere speelstijl moesten hanteren.

In de heenmatch kozen de Oekraïeners bijvoorbeeld voor een 4-4-2 organisatie. Aangezien het met twee spitsen druk zet, laat Club Brugge Rits terugzakken in de laatste linie tussen de centrale verdedigers.

Omdat beide spitsen niet echt agressief een slachtoffer uitkozen, kon Club in de beginfase vaak via Mitrovic (die op zijn goede rechtervoet staat) opbouwen en tussen de linies spelen. Naar het einde van de eerste helft toe, presste Kiev echter agressiever op Mitrovic en in de tweede helft koos het er bewust voor om Deli de opbouw te laten verzorgen. Wegens de beperkte aanspeelbaarheid in de as, en weinig zin voor risico, trapte Deli vaak de lange bal en vocht Club vooral het gevecht voor de tweede bal uit rond spits Okereke.

In de eerste helft kreeg Mitrovic (15) voldoende tijd om met zijn goede rechter ballen in te spelen op Tau (35) tussen de linies. Nadien richtte Kiev zich meer op Deli

In de terugmatch koos Kiev voor een andere aanpak. Het richtte zich niet meer op Mitrovic maar ging wel uit van een zwakke opbouwende linkerkant bij Club met een focus op Deli en de technisch minderbegaafde Sobol.

Kiev koos voor een pressing met 1 spits en 5 middenvelders daarachter. De spits kreeg steun van de rechterflankaanvaller die op gepaste momenten druk gaf naar binnen toe op centrale verdediger Deli. Het zorgde ervoor dat de Nigeriaan opnieuw op zijn mindere linker kwam en de aanspeelopties beperkt werden. Als Club er toch in sloeg om de vrije Sobol te bereiken, kreeg deze snel druk van de dichtste middenvelder. Ook de rechtsback dekte soms hoog door op Sobol, net zoals Club regelmatig doet met Mata in de hoge pressing. Uit één van deze fases leed blauw-zwart balverlies wat de inleiding was voor de vroege 1-0 van de thuisploeg.

Kiev hanteert een gelijkaardige strategie als Club Brugge en duwt door met de flankaanvaller op Deli (17). Hij moet een lange bal trappen die verloren gaat en de 1-0 inleidt. Als de bal toch bij Sobol komt, zet Kiev agressief druk op de technisch mindere back van blauw-zwart

In eigen competitie krijgen de Bruggelingen deze hoge pressing amper te verduren. Met een PPDA against van 24,19 scoort Club Brugge in de Pro League momenteel het beste. In deze ranking kijken we in welke mate een ploeg hoog wordt opgejaagd op eigen helft wanneer het opbouwt en hoe succesvol dat gebeurt. Met andere woorden: Club krijgt weinig hoge pressing te verduren in de Belgische competitie en verliest de bal daarbij logischerwijs dan ook niet vaak op eigen helft.

 

4. Diepe loopacties in de as

Een vierde principe dat opvalt zijn de vele diepe loopacties in de as van het veld. Spits Okereke toonde zich al erg veelzijdig met zijn snelheid in de diepte, balvastheid en kracht bij het afhaken naar de bal, voetballend vermogen tussen de linies. De Nigeriaanse aanvaller groeit met andere woorden uit tot een groot wapen.

Nog opvallender is echter de diepgang bij Vormer en vooral Vanaken. Wanner de backs lager op het veld in balbezit komen is er bijvoorbeeld een duidelijk patroon zichtbaar.

De flankaanvaller komt langs de flank afhaken om de korte pass te krijgen. Als hij niet gevolgd wordt door de back van de tegenpartij, komt hij vrij te staan en kan hij opendraaien en de aanval verder opzetten. Wanneer er wel wordt doorgeduwd, maakt de aanvallende middenvelder Vormer of Vanaken steevast een loopactie in de rug van de back om daar de bal te ontvangen. Dit zagen we vooral terug in de wedstrijden tegen Sporting CP en Waasland-Beveren.

Back Sobol (2) komt onder druk, Danjuma (47) biedt zich kort aan en neemt z’n tegenstander mee. Vanaken (20) maakt een diepe loopactie en krijgt de bal in de rug van de defensie

Vormer en Vanaken maken vaak ook een diepe loopactie om de bal niet zelf te ontvangen. Wanneer de bal op de andere kant is en ze lopen diep, focust de tegenstander zich automatisch op hen waardoor er ruimte komt op de andere flank. Zo krijgt Club regelmatig de dribbelvaardige Dennis, Diatta of Tau in een 1v1 situatie na een snelle flankwissel.

Bovenstaande zorgt ervoor dat de typische 1-2tjes tussen Vanaken en de wing back (vorig seizoen in de Brugse 3-5-2) minder aanwezig zijn. Toch zien we deze combinatie in bepaalde wedstrijden nog terugkomen al is het dan minder frequent wanneer Vanaken de bal lager op het veld komt opvragen in de linkerhalfspace.

 

5. Deli is target 1 op spelhervattingen

Op spelhervattingen stuurt Clement steevast dezelfde troepen richting het front:

  • Deli (nr 17 – 1.92m)
  • Mechele (nr 44 – 1.88m) of Mitrovic (nr 15 – 1.87m)
  • Okereke (nr 14 – 1.82m)
  • Vanaken (nr 20 – 1.94m)

Zij worden meestal ondersteund door Dennis (42 – 1.74m) in een minder prominente rol, steeds in de tweede zone.

Vanaken, Deli en Mechele/Mitrovic zijn de meest gezochte targets op spelhervattingen bij Club Brugge. Toch valt het op dat Deli het gevaarlijkste heerschap is en hij wordt dan ook iedere wedstrijd gezocht, uiteraard varieert Club hierin.

Net die focus op Deli, geeft extra ruimte aan Vanaken, Mechele/Mitrovic die allen ook voldoende groot zijn om dreiging te brengen met het hoofd.  In principe trapt Vormer iedere corner, zowel indraaiend als uitdraaiend om zo Vanaken voor doel te houden.

In de cruciale terugwedstrijd tegen Kiev trapte Vormer zijn eerste vier corners allemaal in de richting van Deli tussen het penaltypunt en de tweede zone. De eerste was meteen raak, een ferme knik van de Nigeriaan die voor 1-1 zorgde. Tegen KV Oostende kwamen 3 van de 6 corners net niet/wel aan bij Deli.

Opvallend is dat Deli vaak laat arriveert (zoals de eerste corner tegen KV Oostende), van richting verandert net voor Vormer zijn aanloopt neemt of er een ploegmaat net voor Deli positie kiest om de mandekking moeilijker te maken.

Deli (17) arriveert laat in de box. Voor hem zet een ploegmaat een blok om ruimte te maken

 

Los van deze duidelijke principes heeft Clement uiteraard nog een aantal problemen te verhelpen. We kwamen tot de drie belangrijkste: 

1. Omschakeling naar balbezit

Naast een goed defensief blok met de juiste pressing is een efficiënte omschakeling naar balbezit dé ideale manier om teams pijn te doen in de Champions League (voorronde). De snelle counter loopt echter nog te vaak stroef bij Club Brugge. Dit heeft voornamelijk te maken met de individuele kwaliteiten van de spelers. Als de omschakeling niet gelanceerd wordt door Vanaken is er momenteel nog een te kleine kans op succes.

Dit heeft voornamelijk te maken met het gebrek aan overzicht van de flankaanvallers, met Dennis in een hoofdrol. Waar snelheid en de individuele actie zijn sterktes zijn, is het behouden van overzicht binnen deze situaties net zijn grote zwakte. Vooral in de omschakeling werd dit al een aantal keer pijnlijk duidelijk waardoor Club wenkende kansen onbenut liet.

Tau lijkt meer oog te hebben voor zijn ploegmaats wat de Brugse counterkwaliteit verhoogt. Diatta zou dit ook moeten kunnen maar verkwanselde met een slechte pass een 2v1 situatie in de slotfase in Kiev. Met een portie geluk kon Club in diezelfde fase toch nog de 3-3 scoren. Eerder in de match zorgde Diatta met een versnelling bal aan de voet wel voor een tweede gele kaart van een Oekraïense verdediger.

 

2. Ruimte op middenveld verdedigen

Het grootste werkpunt op korte termijn lijkt het verder ontwikkelen van het defensieve blok. We gaven eerder al aan dat de Brugse pressing nog niet altijd even goed werkt, vooral op het middenveld is dat zichtbaar. Zeker de ruimtes die Rits moet belopen zijn vaak te groot. Vormer sprak al uit dat hij meer vrijheid krijgt van Clement maar dit lijkt consequenties te hebben in balverlies. Vooral in de rug van de aanvallende middenvelders Vormer en Vanaken ligt vaak veel ruimte voor de tegenstander.

Vooral wanneer de tegenstander erin slaagt één van beiden uit positie te halen om dan snel de ruimte tussen de linies te benutten, leidt dit geregeld tot gevaar. Ook de teruggetrokken voorzet rond de 16m zorgt voor gevaar aangezien Vormer en Vanaken dan vaak niet tijdig terug zijn om te verdedigen.

Teruggetrokken voorzet van Kiev. Vormer is niet op tijd terug om deze te verdedigen, Verbic mag aannemen rond de box

 

3. Verdedigen korte hoekschop

Een laatste opvallende keuze van Clement is die van de defensieve organisatie van een hoekschop. Wanneer de tegenstander een corner krijgt op rechts en er 1 speler de bal kort vraagt, loopt Club meteen mee met 2 spelers om dit te verhinderen. Meestal zijn dit Dennis (42) en Rits (26). Vormer (25) neemt dan meestal de taak van Rits over aan de eerste paal.

Rits (26) en Dennis (42) verhinderen de korte hoekschop en staan al met 2 spelers klaar om druk te zetten. Hier neemt Vormer (25) de eerste paal niet over van Rits

Wanneer de tegenstander een hoekschop krijgt op links, pakt Club het anders aan. Dan staat Dennis alleen tegen 2 tegenstanders en komt Vormer pas helpen wanneer de bal effectief kort wordt ingespeeld. De Nederlander sprint dan snel om Dennis te hulp te schieten maar de tegenstanders kunnen dan vaak vrij eenvoudig tot een voorzet komen. Ook opvallend is dat Rits, in die situatie aan de 2e paal, dan sprint om een nieuwe positie in te nemen aan de 1e paal.

Op de andere kant wordt de korte hoekschop nooit verhinderd. Hier staat enkel Tau (35) klaar in een 1v2 situatie met de tegenstander. Normaal is dit de rol van de toen al gewisselde (42) Dennis. Vormer (25) komt uitgesprint vanaf de eerste paal maar komt te laat. Rits (26) moet halsoverkop naar de eerste paal lopen

Het feit dat we dit opmerkten in alle wedstrijden van Club toont aan dat dit hier om een bewuste keuze gaat en dus niet op toeval berust. We kennen alvast een aantal coaches die van deze organisatie gretig gebruik zullen proberen maken de komende weken.

 

Conclusie

Het mag duidelijk zijn dat Club Brugge nu al de stempel van haar nieuwe coach Clement draagt. Het nieuwe spelsysteem wordt in balbezit vaak goed uitgevoerd met voldoende doelkansen tot gevolg. Er zijn echter nog kinderziektes zoals hierboven beschreven. Puur kwalitatief lijkt Club met dit team én de individuele kwaliteit van de (nieuwe) spelers topfavoriet voor het kampioenschap. Als het wil meespelen in de Champions League zijn er echter nog werkpunten die snel verholpen zullen moeten worden.

 

Meer Belgisch voetbal…

Buitenlands voetbal

KAA Gent – Club Brugge (1-0): Brugse ruit domineert zonder goals

Mits een overwinning van KAA Gent kon de titelstrijd misschien nog nieuw leven worden ingeblazen, een Brugse zege zou de play-offs zo goed als zeker in een beslissende plooi leggen. De Gentenaars haalden het met het kleinste verschil in eigen huis, een analyse!

tactiek

3-5-1-1 opstelling van Club Brugge tegen de gekende 4-2-3-1 formatie van KAA Gent

Na de verdiende overwinning op het veld van Anderlecht vorige week, zag coach Yves Vanderhaeghe weinig reden tot verandering. Hij hield dan ook vast aan zijn 4-2-3-1 met Kalinic, Foket, Gigot, Bronn, Asare, Verstraete, Esiti, Dejaegere, Kalu, Simon en Janga.

De tanende Brugse dominantie noopte Ivan Leko wel tot het maken van veranderingen. Hij behield z’n driemansdefensie maar veranderde de invulling in de as. Geen twee spitsen meer, wel een ruit op het middenveld in steun van diepe spits Diaby met Refaelov als vrije nummer 10. Een 3-5-1-1 dus of een 3-6-1, 5-4-1 in ruit. Zoals u wil…
Leko koos voor volgende elf namen: Vermeer, Mitrovic, Mechele, Denswil, Touba, Cools, Nakamba, Vormer, Vanaken, Refaelov en Diaby.

 

Kalu & Simon dankzij snelle flankwissels

opbouw

De drie Gentse aanvallers zetten gesteund door Dejaegere meteen druk op de Brugse 3-mansdefensie. Club kan enkel lang spelen via Vermeer

De thuisploeg nam het meeste initiatief in de openingsfase. Met de drie aanvallers zette het meteen de drie verdedigers van Club onder druk waardoor Vermeer zich genoodzaakt zag snel de lange bal te spelen. Zeker gezien ook Dejaegere steeds in de nek kwam hijgen van Nakamba. Deze lange bal ging in den beginne vaak verloren, nadien zocht Vermeer gerichter naar Vanaken wat in een latere fase wel tot meer balbezit leidde.

Nog belangrijker waren een aantal snelle crosses van middenvelder Verstraete én een beperkte gretigheid in balverlies bij Club Brugge. Daardoor kon Gent de eerste twintig minuten domineren dankzij een dozijn flankwissels. Gezien de enkele bezetting op de flank bij de bezoekers, kwamen Kalu en Simon voortdurend in 1v1 situaties met hun rechtstreekse tegenstanders Cools en Touba. En laat nét dat nu de grootste sterkte zijn van de Buffalo’s. Dat zorgde binnen de minuut dan ook al voor een goal na een individuele actie en voorzet van Simon op collega Kalu.

infiltraties

Gent kan snel wisselen van flank door een gebrek aan druk op de bal. De Brugse ruit moet kantelen en Gent kan een 1v1 creëren op de andere flank of zelfs een 2v1 met opkomende Foket

Die goal zorgde ongetwijfeld voor angst in de benen bij Cools & Touba waardoor ze al snel gingen wijken in de 1v1 duels. Dankzij de flankwissels en de acties van Kalu (4x) en Simon (6x) domineerde de thuisploeg de eerste twintig minuten en creëerde het een vijftal goede doelpogingen. Club stuurde echter bij en kreeg meer grip op de match.

 

Hogere pressing Club Brugge
Het grootste probleem voor blauw-zwart in de beginfase was het gebrek aan voorwaartse pressing waardoor de flankwissels en 1v1 situaties makkelijk konden gecreëerd worden door de Gentenaren. Rond de 18e minuut ging Club assertiever druk zetten met een flankverdediger die doorschoof waardoor het sneller de bal kon recupereren. Vooral Touba en Cools waren cruciaal in dit strijdplan.

pressing

Bal wordt van flank gewisseld richting Asare (zwarte pijl). Wesley & Refaelov zetten meteen druk op de centrale verdedigers van Gent (rode pijlen) terwijl Cools anticipeert op de flankwissel en presst op Asare. Mitrovic neemt zijn rechtstreekse tegenstander Kalu over (gele pijlen)

Wanneer de backs van Gent in balbezit kwamen, drukten zij nu wél agressief voorwaarts door waardoor deze snel onder druk kwamen. Op rechts nam Mitrovic in die situaties de rol van rechtsback over, op links deed Denswil hetzelfde. Een goede oplossing aangezien zowel Cools als Touba voordien toch al ieder duel verloren tegen Simon en Kalu. Gent leed nu meer balverlies en Club Brugge kon beginnen de wet te dicteren met de ruit op het middenveld zoals Leko voor ogen had.

 

Brugse ruit domineert
In balbezit wilden de bezoekers hun lopende wing backs (Cools & Touba) als onderdeel van de strategie behouden maar trachtten ze centraal meer variatie in het spel te brengen ten opzichte van de twee spitsen waarmee Leko voordien speelde. Met Refaelov in een meer teruggetrokken rol kon Club relatief makkelijk de bal centraal in de ploeg houden, gezien de 4 tegen 3 situatie op het middenveld. Door contra-bewegingen (iemand naar de bal, iemand weg van de bal) probeerde het gevaar te stichten met vooral een goede samenwerking op rechts tussen Vormer & Refaelov.

diep

Contrabeweging bij Club: Vormer naar de bal, Refaelov zoekt diepte in de rug van Asare & Esiti

Na een dubbele misser van Diaby, voelde Gent de bui al hangen en probeerde het de voorsprong lager te verdedigen. Kalu en Simon moesten lager terug en de keuze om te speculeren op de counter leek snel gemaakt in de Gentse hoofden. Wanneer beiden flankaanvallers hun taak goed deden, kwam Gent regelmatig tot balrecuperatie. Wanneer één van beide z’n positie niet goed was, kon Club echter makkelijk combineren door het centrum. Scoren lukte de bezoekers niet, 1-0 aan de rust.

passlijnen

Verstraete & Esiti staan laag om lopende Vormer & Refaelov op te vangen (gele cirkels). Dejaegere & Kalu houden het centrum onvoldoende dicht waardoor Vanaken volledig vrij de bal kan ontvangen in een gevaarlijke positie

Geen wijzigingen Vanderhaeghe
Leko liet een bleke Touba in de kleedkamer, in zijn plaats kwam de aanvallend ingestelde Diatta op links. Vanderhaeghe veranderde niks. Ook tactische paste Gent niets aan en dus kreeg Club opnieuw de bal cadeau. De Gentse pressing verwaterde intussen, ergens logisch gezien de afstanden die de spitsen in de eerste helft al aflegden, waardoor Club rustiger kon opbouwen van achteruit. Bij Gent slaagde vooral Kalu er niet in het centrum voldoende te sluiten waardoor het blauw-zwarte mes steeds aan zijn kant heel makkelijk door het midden kon voetballen, iets wat ook in het slot van de eerste helft nochtans al duidelijk was.

buitenspel

Kalu houdt centrum opnieuw niet goed dicht waardoor Refaelov helemaal vrij komt. Diaby staat in buitenspel dus denkt Gigot (geel) te kunnen doordekken, Diaby keert slim terug en loopt diep in rug van Gigot om gevaar te creëren (blauwe lijn)

Waar Refaelov in de eerste helft vooral diep liep in de rug van Asare, zorgde hij nu ook vaak voor aanspeelbaarheid tussen de linies dankzij de ruimte die Kalu openliet. Diaby startte dan vaak opvallend vanuit buitenspelpositie waardoor Gigot geen rechtstreekse tegenstander had en dacht te kunnen uitstappen. Eens Refaelov in balbezit kwam, dook Diaby dan in de rug van Gigot wat voor dreiging zorgde.

pressing

Simon houdt centrum wel goed dicht waardoor Club creatiever moet zijn

aanvalspatronen

Vormer kan de bal niet centraal tussen de linies krijgen dus vraagt hij de bal breed, Refaelov infiltreert zonder bal in de rug van Asare en Esiti

Simon hield zijn flank wél beter dicht waardoor de bezoekers creatiever moesten zijn om op zijn flank aan te vallen. Daar werd vooral de wisselwerking tussen de middenvelders gebruikt waarbij er steeds eentje of meerdere in de diepte doken. Esiti en Verstraete zagen meer gaten dan ze konden dichten en ook Dejaegere moest nu vaak lager mee komen verdedigen. De wissel Chakvetadze voor Esiti bracht uiteraard geen soelaas, aangezien Dejaegere gewoon een rijtje lager ging spelen en achter de Brugse middenvelders moest aanhollen.

Intussen was er van Gentse counters ook amper nog sprake. De Buffalo’s verdedigden erg laag terug waardoor het meestal slechts 1 diepe optie had: targetman Janga. Maar zijn aanvoer was beperkt, zijn balvastheid in de tweede helft (ondanks een sterk eerste halfuur) ook. Bovendien anticipeerde de achterste Brugse lijn goed door snel in te zakken in de omschakeling naar balverlies waardoor de snelheid van de vermoeide Kalu en Simon grotendeels werden geneutraliseerd.

Ondanks de Brugse dominantie slaagde de leider er niet meer in tot scoren te komen. Ook de 3-5-2 waarnaar Leko nog omschakelde bracht uiteindelijk niet het nodige doelpunt op.

 

Conclusie
De eerste uitvoering van de 3-5-1-1 zal Leko echter wel tevreden stellen en geeft extra opties voor de toekomst, zeker met Refaelov die naar z’n beste vorm toegroeit. Club had vanaf minuut 25 constant de bal en gaf weinig kansen weg. Het grote nadeel van dit systeem is echter dat het een ‘traag evoluerend systeem’ is: gevaar komt vooral van lopende spelers uit de tweede lijn of na een lang uitgesponnen aanval.

Club miste op het middenveld en de flanken (Vormer, Vanaken, Refaelov, Cools, Touba) toch de nodige explosiviteit en snelheid om sneller gevaar te creëren waardoor het erg afhankelijk wordt van snelle combinaties op de korte ruimte. En laat geen enkele Belgische ploeg nu net heel goed zijn in het slopen van een defensieve gordel, al zeker niet in PO I waar de beste teams tegen elkaar uitkomen. Een hoge handelingssnelheid in dit geval gepersonaliseerd door een goede laatste pass of efficiënt afwerken onder druk blijft nu eenmaal het grote manco in onze Pro League. Toch blijft Club Brugge uiteraard titelfavoriet.

Met 6 op 6 tegen rivalen Anderlecht & Club Brugge nam Gent op zijn beurt de beste start in PO I. Na een sterke prestatie in het Astridpark, had het vandaag wel de nodige problemen in eigen huis. Het zorgde voor een schitterende openingsfase dankzij de talrijke 1v1 situaties met Kalu & Simon in de hoofdrol. Nadien verviel het echter in ondoordacht countervoetbal en dat bleek duidelijk geen bewuste keuze: daarvoor was de defensieve chaos op het middenveld te groot. In de absolute slotfase gooide Vanderhaeghe er wel nog Andrijasevic in maar voor het overige bleek het toch eerder gokken op een goede afloop. Benieuwd of dit Gent zich verder ontwikkelt of het de komende weken toch vooral blijft rekenen op de flitsen van de twee zwarte parels op de vleugel.

 

Volgende speeldag PO I

vrij 13/4 om 20.30   Charleroi – KRC Genk
zat 14/4 om 20.30    Standard Liège – KAA Gent
zon 15/4 om 18.00   RSC Anderlecht – Club Brugge

 

Meer Belgisch voetbal

Internationaal voetbal

KAA Gent – Club Brugge (2-0): thuisploeg domineert met lage backs

Antwerp en KV Oostende zochten de voorbije weken naar kleine barstjes in het pantser van autoritair leider Club Brugge. Aartsrivaal KAA Gent, 21 op 21 in eigen huis, ging dezelfde weg op en probeerde de bezoekers op een agressieve manier in het defensief te dwingen. Een hoogstaande partij werd het zeker niet, een verdiende winnaar kreeg ze wel.

tactiek

Startopstellingen van KAA Gent (4-3-3) & Club Brugge (5-3-2)

Gent-coach Yves Vanderhaeghe miste met Mitrovic, Neto, Esiti en Simon een aantal belangrijke figuren. Veel wijzigde dat niet aan het spelconcept een 4-3-3 met volgende elf namen aan de aftrap: Kalinic, Foket, Gigot, Bronn, Asare, Verstraete, Andrijasevic, Kubo, Kalu, Yaremchuk en Sylla.

Ivan Leko hield op zijn beurt opnieuw Nakamba op de bank, Vossen kreeg verrassend genoeg de voorkeur op Diaby. Poulain en Decarli waren geblesseerd. Ook hier de vanzelfsprekende 3-5-2/5-3-2 met Gabulov, Vanlerberghe, Mechele, Denswil, Clasie, Vormer, Vanaken, Limbombe, Tomecak, Vossen en Wesley.

Club startte het best aan de match vooral dankzij een aarzelende Kalinic in Gents balbezit, lang duurde de druk echter niet. De thuisploeg nam over en het echte gezicht van de wedstrijd werd snel duidelijk.

Gent ontwijkt Brugse pressing
De belangrijkste keuze van Vanderhaeghe was die om Asare en Foket als ‘lage backs’ te gebruiken. Beiden kregen duidelijk de opdracht om in balbezit breed en laag te blijven om zo voldoende tijd te krijgen aan de bal waardoor het moeilijk werd voor Club om snel hoog druk te zetten. Meer nog, het leek ook een duidelijk onderdeel van het gameplan om in balbezit eerst rustig richting de linkerkant op te bouwen om daar de bezoekers in de pressing te lokken om dan heel snel van flank te wisselen en de aanval op te bouwen via de rechterkant.

Doelman Kalinic en de beide Gentse centrale verdedigers speelden de bal zo snel mogelijk in de richting van Asare. Die stond uiteraard altijd moederziel alleen vanwege het 5-3-2 spelsysteem van Club. Wanneer de linksback laag de bal krijgt, ontstaat er ook altijd wat twijfel wie er effectief moet druk zetten op de bal: in het geval van Club was dit meestal de rechterspits (die net druk had gezet op een centrale verdediger: Wesley of Vossen) of Vormer als rechtercentrale middenvelder (die van een eind verder moest komen om deze druk te ontwikkelen). Daardoor kreeg Asare (de meest technische van de Gentse backs) voldoende tijd en ruimte om iemand uit te kiezen om in te spelen. Aangezien de Gentse middenvelders uiteraard de bal niet mochten krijgen, was het bovendien de taak van de Brugse spitsen om relatief laag te spelen en de passlijnen naar Andrijasevic en Verstraete af te zetten. Dat impliceert uiteraard dat de centrale verdedigers op hun beurt opnieuw vrijkomen en alle tijd krijgen om de bal terug van speelkant te wisselen.

flankwissel

Gent leidt de opbouw eerst naar de linkerkant bij Asare. Vormer (zwart) komt drukzetten vanuit het middenveld maar is relatief lang onderweg vanwege de afstand. Ondertussen zorgen de Brugse spitsen (blauw) dat de Gentse middenvelders de bal niet kunnen krijgen. De centrale verdedigers zijn volledig vrij en kunnen zonder druk de bal van kant wisselen om een 1v1 of 2v1 op rechts te creëren bij Kalu en/of Foket (rood)

En daar, op die rechterkant, wilde Gent het aanvallend duidelijk proberen forceren. Enerzijds met de vinninge Kalu in 1v1 situaties tegen Limbombe (van nature geen verdediger). Of het probeerde indien mogelijk met de steun van de lopende Foket een 2v1 situatie uit te spelen. Wanneer het dan tot een voorzet zou komen, hadden de Buffalo’s bovendien Yaremchuk (op papier de linkeraanvaller) mee in de box, eigenlijk meer een tweede spits. Hierdoor kon Club Brugge én de gewenste pressing niet ontwikkelen én kon het de Gentenaars hun plan om aan te vallen over rechts eigenlijk niet verhinderen. Na een twintigtal minuten probeerde Club tijdens die talrijke flankwissels al meer druk te ontwikkelen door Limbombe hoger te posteren waardoor er inderdaad sneller druk kwam op Foket. Dit zorgde er echter voor dat Denswil een (echte) linksachter werd en vaak tegen Kalu uitkwam in 1 tegen 1 situaties.

En die was wel degelijk een dreiging in de 1v1 situaties (zijn dribbelrapport: 10/13. Werd ook 5x foutief afgestopt) maar zijn laatste pass in de diepte of zijn voorzet was te vaak beneden alle peil. Meer vanuit de combinatie kregen de Gentenaars rond het halfuur een kans via een afstandsschot van Yaremchuk: opbouw op links en de snelle flankwissel naar rechts, om dan via Kubo opnieuw bij ‘finisher’ Yaremchuk uit te komen. Het plan werkte deels maar heel grote kansen bleven uit.

Lange ballen Club Brugge leveren niks op
De andere mogelijkheden die Gent creëerde, ontstonden er voornamelijk dankzij hun erg scherpe omschakelingen. Wanneer het de bal verloor, was het erg gretig om meteen vooruit druk te zetten op de balbezitter van blauw-zwart. Deze leden enorm veel balverlies, vooral Vormer scoorde hierin opvallend matig met een passzuiverheid van slechts 79%, waardoor Gent zeker in de eerste helft constant de bal had en in de omschakeling snel diep kon spelen, vooral via Sylla die de kansen miste.

Gent zette Club niet enkel in de omschakeling onder druk. Ook in meer georganiseerde situaties zoals de doeltrap, koos de thuisploeg voor hoge pressing waarbij het overal vaak man op man durfde te spelen. Wegens, de niet zo secure voeten van, Gabulov werd steeds voor een lange bal gekozen in de eerste of tweede fase richting de twee spitsen Wesley-Vossen. Dat duo stond eigenlijk erg vaak 2v2 tegen Gigot-Bronn omdat Asare en Foket de Brugse flanken Tomecak en Limbombe in eerste instantie in de gaten hielden. Toch slaagde Club er via deze weg nooit in paniek te zaaien, vooral vanwege de gebrekkige snelheid en balvastheid van Vossen. Hij verloor 8 kopduels & won er slechts 4 en slaagde er ook amper in de bal gewoon bij te houden waardoor Gent de bal steeds terug cadeau kreeg.

lange bal

Gent zet de Brugse opbouw vast en speelt overal man op man voorin. Onderaan staat ook Asare (geel) die anticipeert op een lange bal naar Tomecak. Gabulov moet lang spelen naar de spitsen.

 

 

lange bal

Achterin durft Gent vaak 2v2 spelen tegen Wesley-Vossen, Bronn-Gigot winnen toch het merendeel van de duels. Hier geeft Foket wel wat meer steun aan het centrale duo en blijft Verstraete voor de verdediging. Toch kan één deviatie in de diepte op een snelle man erg gevaarlijk worden.

Omdat Club Brugge te weinig balvast was én het geen hoge druk kon ontwikkelen, moest het vooral de feiten ondergaan. Wat er uiteraard ook voor zorgde dat de vloeiende aanvalsgolven met de uitstekende combinatie tussen centrumspel (van Vanaken, Vormer en de twee spitsen) en het gebruik van de twee aanvallende backs op de flanken er nooit echt kon uitkomen. Die laatstes moesten namelijk steeds enorme afstanden afleggen en eens ze dan toch in een gevaarlijke positie kwamen, was er steeds dubbele dekking door de flankverdediger en flankaanvaller van Gent. Gevolg: op één afstandsschot na, geen dreiging. 0-0 ruststand.

Plan B Leko
Verrassend genoeg was het begin van de tweede helft een kopie van de eerste periode. Geen duidelijk zichtbare wijzigingen waardoor het wedstrijdbeeld uiteraard niet veranderde: Gent had het meeste van de bal met af en toe een kleine kans in een match die vooral bol stond van foute keuzes en verdedigers die de aanvallers de baas waren. In zo’n matchen zijn spelhervattingen vaak van cruciaal belang, ook nu. De zoveelste corner van Kalu die eindeljik kwalitatief was, leverde meteen de 1-0 op voor Gent.

Kort daarvoor haalde Leko nog Wesley, en niet Vossen, naar de kant om met Diaby voor meer snelheid te zorgen. De balvastheid voorin was nu echter compleet verloren het duo Bronn-Gigot won achterin zo goed als alle duels met voor hen ook Verstraete die liefst 9x de bal recupereerde. Rond de 75e minuut gooide Leko de boel om door Vanlerberghe naar de kant te halen en met Dennis nog een spits in te brengen: een 4-4-2 in ruit met Dennis & Diaby voorin, en Vossen achter hen op 10. Snel diep spelen door het centrum leek de boodschap maar tijd om te renderen, kreeg de wissel niet. Binnen de minuut ging opnieuw Denswil in de fout: penalty en 2-0 voor de thuisploeg. Verder dan wat scrimmages en spelhervattingen kwam de leider niet meer. Een verdiende zege voor KAA Gent.

Opvallend was het duidelijke gameplan van Vanderhaeghe om de bal in de ploeg te houden en via de rechterflank aan te vallen. Tegelijk was het de ideale manier om de pressing van Club Brugge te ontwijken en zo niet te veel gevaarlijk balverlies te lijden voor eigen doel. Dat lukte met 53% balbezit voor Gent en 61 gewonnen duels tegenover slechts 43 van blauw-zwart. Club liet zich dus wel erg makkelijk naar de slachtbank leiden en moet terug op zoek naar zijn beste vorm voor de start van PO I.

Meer Belgisch voetbal

Club Brugge – Anderlecht (5-0): Club grijpt momenten in 1e helft

Liefst 10 punten scheidden Club Brugge en regerend kampioen Anderlecht na amper 18 speeldagen. Vijf voor twaalf gezien de huidige competitieformule, paars-wit kon zich geen nieuwe nederlaag permitteren op het veld van de aartsrivaal.

tactiek

Startopstelling Club Brugge (3-5-2) en Anderlecht (4-3-2-1)

Club-coach Ivan Leko had uiteraard geen reden om zijn veldbezetting te wijzigen. De 3-4-3 van de seizoensstart werkte hij bij tot een erg dynamische 3-5-2 waarin nu ook Vanaken zich als een vis in het water voelt. De elf namen bij de thuisploeg: Butelle, Mechele, Denswil, Poulain, Cools, Limbombe, Nakamba, Vanaken, Vormer, Wesley en Diaby.

Hein Vanhaezebrouck moest het zonder de geschorste Teodorczyk en Deschacht doen. Najar is al lange tijd out, Onyekuru en Sels startten verrassend genoeg op de bank. Boeckx, Spajic, Kara, Obradovic, Appiah, Dendoncker, Kums, Trebel, Hanni, Gerkens en Beric vormden de basiself.

Anderlecht koos voor een strategie zonder echte flankaanvallers in een 4-3-2-1 opstelling. Daarin was Dendoncker de meest centrale middenvelder met (schuin) naast hem Trebel en Kums. Gerkens en Hanni speelden in een meer centrale rol, in steun van diepe spits Beric.

Deze keuze had zowel in balbezit als balverlies uiteraard een aantal duidelijke doelen, het ene werd al succesvoller uitgevoerd dan het andere.

 

Waakhond Trebel
Wanneer Club Brugge in balbezit kwam probeerde Anderlecht in de beginfase om hoog druk te zetten. In die hoge pressing vormde het echter meer een soort 4-4-2 opstelling in ruit om Club het voetballen te beletten. Centrale spits Beric zorgde voor druk op Mechele, wanneer die de bal doorspeelde naar Poulain op rechts zette Hanni druk. Gerkens nam in die situatie positie centraal op het middenveld waar hij Nakamba moest opvangen. Dit lukte in de openingsfase een aantal keer goed, Club had weinig opties voor de bal. Achteruit spelen was gezien de dramatische staat van het terrein pas de laatste optie, de meeste terugspeelballen moest Butelle dan ook gewoon gericht naar voor proberen trappen.

hoge pressing

Hanni (geel links) duwt door op Poulian, terwijl Gerkens (geel rechts) Nakamba opvangt. Beric (zwart) houdt Mechele in de gaten. Obradovic (rood) drukt door op Cools wanneer mogelijk


Lager in de blokvorming was de keuze voor 4-3-2-1 ongetwijfeld ook één om Clubkapitein Vormer te neutraliseren. De Nederlander zijn infiltraties op de rechterkant, in samenwerking met Cools & Diaby/Wesley, zorgden al voor een pak assists waardoor Vanhaezebrouck besliste om Trebel tot Vormers waakhond te benoemen. Dat lukte de eerste veertig minuten relatief goed met een erg scherpe Trebel die vooral in balverlies van grote waarde was en de infiltraties van Vormer goed opving. Tot hij Vormer in minuut 44 voor het eerst echt moest lossen: een professioneel trekfoutje bracht de assistkoning van de Pro League niet van de wijs, een knappe voorzet voor Diaby die binnenknikt. 1-0. Behalve deze beslissende fase slaagde Trebel wel relatief goed in zijn opzet: Vormer haalde slechts 28 baltoetsen, zijn collega-middenvelders hadden er een pak meer. Vanaken 71, Nakamba 60.

 

Intelligente Vanaken
Kums kreeg een iets, zij het beperktere, aanvallende rol. Hij speelde ietwat hoger op het veld. Indien voldoende laag moest hij Vanaken zijn infiltraties opvangen wat uiteraard niet de beste rol is van Kums. Eens de wedstrijd vorderde speelde hij dan ook iets hoger en ving hij vaker Limbombe breed op terwijl Dendoncker zich over Vanaken moest ontfermen. De eerste mogelijkheden voor de openingsgoal werden bijna stuk voor stuk over de linkerflank gecreëerd. Vanaken koos vaak erg intelligent positie in de halfspace of zelfs helemaal breed waardoor Dendoncker een relatief grote afstand moest afleggen om daar de dekking te verzorgen. Wanneer rechtsback Appiah zonder steun het duel aanging werd hij verschillende keren erg makkelijk uitgespeeld door Vanaken en de opstomende Limbombe.

Omdat de twee motoren van Club (Vanaken & Vormer) vooral aan banden moesten gelegd worden door het Anderlechtmiddenveld konden backs Obradovic en Appiah vaker vooruit gaan doordekken op Limbombe en Cools. Vooral op de linkerflank werd dit (vaak juist) uitgevoerd met de Obradovic die op het juiste moment ging vooruit verdedigen, hij werd uiteraard goed gesteund door Trebel die Vormer zo goed als mogelijk probeerde uit te schakelen. Op links benutte Vanaken echter elke centimeter ruimte die hij kreeg uitstekend in samenwerking met Limbombe of Wesley die zich aanbood met Kara in zijn rug. In de tweede helft vond Vanaken de ruimte vaak iets lager op het veld om van daaruit te domineren.

Wesley bood zich net als Diaby echter vaak uitstekend in de diepte aan, in de rug van de backs als die doordekten. Zie het maar als reactie op het defensieve plan van de bezoekers. Het luidde ook de 2-0 in met een diepe bal van Vanaken op Diaby, al bezorgde Boeckx daar vooral zijn eigen team een uppercut die het niet meer te boven zou komen. Diaby trapte voor Club ook de meeste (pogingen tot) voorzetten, 6 stuks.

diepe bal

Obradovic (rood) duwt door op Cools die de bal breed krijgt. Trebel (geel) heeft vooral oog voor zijn tegenstander Vormer en Diaby (blauw) maakt daarvan gebruik om gevaarlijk in de rug van Obradovic te duiken


Hoge pressing Club Brugge

Ondanks de 2-0 achterstand deed Anderlecht het nu ook niet zo slecht in de eerste helft. Op Vanaken, en één beslissende infiltratie van Vormer, na hield het blauw-zwart relatief goed in bedwang. Zelf bracht het aan de bal echter onvoldoende.

Club Brugge zorgde uiteraard vanaf minuut 1 voor hoge druk (“Push push”, riep Leko constant) in een kolkend stadion dat een thuisreputatie te verdedigen had, Kara en Spajic verspeelden in de beginfase dan ook vaak de bal na onnodige technische fouten. Ook Boeckx kon in de opbouw geen kant uit want zowel zijn centrale verdedigers, Dendoncker en de backs werden man op man gedekt door Club. Een lange bal was de enige oplossing: balverlies het gevolg gezien de ongelijke strijd qua duelkracht voorin.

Anderlecht herstelde zich echter. Door de relatief lage positie van de drie centrale middenvelders hield het in de eerste helft dan ook vaak de bal in de ploeg, het had nu eenmaal een overtal op het middenveld al werd die man-meersituatie wel vaak te laag op het veld gecreëerd. Zeker als ook Hanni en Gerkens de bal tussen de linies of lager kwamen opvragen. Anderlecht probeerde ook geregeld met Kums iets breder een overtal te creëeren.

pressing

Anderlecht creëert overtal op het middenveld door Kums, Dendoncker en Trebel (geel) relatief laag te houden. Kums kan breed vrij komen door de hoge positie van Appiah (rood) en Nakamba twijfelt om door te dekken. Als hij dat doet, geeft hij ruimte aan Gerkens & Hanni om af te haken


Geen breedte in paars-witte aanval

Het zorgde wel voor balbezit bij de bezoekers maar de aanval stokte eens Anderlecht echt dreigend probeerde te worden. Een gebrek aan snelheid, kracht en een slecht gebruik van de breedte van het terrein in de aanval waren daar de belangrijkste oorzaken van. Het plan had wat weg van de manier waarop Liverpool de 4-3-2-1 invult al was de uitvoering bij paars-wit uiteraard een heel stuk minder. Vooral het beperkt atletisch vermogen (snelheid en duelkracht) van Hanni en Gerkens en technische onzuiverheden op een slecht veld staken stokken in de wielen. Toch mag gezien de situatie ook de vraag gesteld worden of Onyekuru niet gewoon in de basis thuishoorde. Op de snelgenomen vrije trap van Trebel en een tweetal counters na, creëerde Anderlecht eigenlijk geen kans. Al had de match er uiteraard anders uitgezien indien de efficiëntie hier hoger lag.

Club reageerde op het Anderlechtmiddenveld door met vooral Wesley vaak iets lager in te zakken op Dendoncker om zo het ondertal ongedaan te maken. Limbombe en Cools mochten hoger druk gaan zetten en hun positie verlaten omdat Anderlecht toch zonder echte buitenspelers speelde. De druk vooruit en de vele gewonnen duels achterin hielpen Club aan een onoverwinnelijkheidsgevoel dat het niet meer zou afstaan. De eerste ‘ontsnapping’ van Vormer bij Trebel zorgde voor de 1-0, de flater van Boeckx voor een opdoffer kort voor rust.

pressing

Wesley (zwart) herstelt het evenwicht door in te zakken op Dendoncker en hem niet te laten draaien. Diaby kan meteen doordrukken op Spajic. Vanaken en Vormer kunnen dichtbij Kums & Trebel blijven, terwijl Nakamba de controle houdt voor de verdediging

 

Overbodige tweede helft
Een mirakel leek in de tweede helft nodig om wat spanning in de match te krijgen maar dat kwam er niet. Vanhaezebrouck posteerde Hanni, en mindere mate Gerkens, wel breder om in balbezit dreigender te zijn. De weinige mogelijkheden die de bezoekers hadden in een 3v3 situatie benutte het echter onvoldoende. Foute keuzes aan de bal zorgden voor frustratie in het bezoekende kamp. Het duurde dan ook niet lang vooraleer de 3-0 tegen de touwen hing na een knappe loopactie en aanname van Diaby die foutief wordt afgestopt, penalty omgezet door Vormer.

Een overbodige laatste halfuur dus met een zegetocht en vaak langdurig balbezit voor de thuisploeg, een lijdensweg voor de bezoekers. De inbreng van Onyekuru en Bruno kwam te laat om voor verandering te zorgen. Vossen en een uitstekende Vanaken legden de forfaitcijfers vast, een pandoering voor Anderlecht dat op hoop leefde na de komst van Vanhaezebrouck.

Een gelijkopgaande match werd in 2’ voor rust beslist met evenveel goals. De misser van Hanni had de match uiteraard een andere wending kunnen geven. Club rechtvaardigde de voorsprong echter helemaal in een dominante tweede helft. Ivan Leko vond in de 3-5-2 dé formule om zijn aanvallers en middenvelders volledig tot hun recht te laten komen, dé sleutel want waarschijnlijk het meest kwalitatieve middenveld & aanval uit de Pro League. Vanhaezebrouck daarentegen bewijst op zijn beurt dat uitstekende coaches het verschil niet alleen kunnen maken. Een actieve wintermercato lijkt een must aan het Astridpark wil het de titelstrijd nieuw leven inblazen.

Meer Belgisch voetbal

Buitenlands voetbal