Anderlecht – Club Brugge (1-0): veel druk in balverlies, weinig lef & kwaliteit aan de bal

Speeldag 3 kondigde zich aan als richtinggevend in de titelstrijd. Mits winst in het Constant Vandenstockstadion kon Club Brugge zowel Anderlecht als Gent op 7 punten (eigenlijk 8) plaatsen, wat met nog 7 matchen te gaan gerust comfortabel kon genoemd worden. Het draaide echter anders uit: Anderlecht pakte voor de derde keer dit seizoen de volle buit tegen Club en heropent zo de titeldebatten. Het verhaal van de wedstrijd.

Opstellingen Anderlecht - Club Brugg

Opstellingen Anderlecht – Club Brugge na vroege wissel Badji-Najar

Besnik Hasi had de laatste weken kopzorgen met tal van belangrijke spelers die geblesseerd waren, maar de coach van Anderlecht recupereerde heel wat namen voor de clash van vandaag. Dendoncker en Najar kwamen zelfs meteen aan de aftrap in een 4-3-3 (met de punt naar achter) met volgende invulling: Proto; Buttner, Nuytinck, Kara, Najar; Dendoncker, Tielemans, Defour; Praet, Acheampong, Okaka. Najar moest echter al snel opnieuw (na 15’) naar de kant met een blessure.

Club-coach Michel Preud’homme nam net als vorige week plaats in de tribune maar stuurde daarvoor wel volgende namen de wei in: Butelle, De Bock, Denswil, Poulain, Meunier; Simons, Vormer, Vanaken; Izquierdo, Gedoz en Diaby. Zij acteerden in de intussen gekende 4-3-3 met de punt naar voor met Vanaken op positie 10.

Kara als mikpunt
Beide teams beseften het belang van een mogelijke driepunter maar al te goed en toonden zich allebei heel agressief in de druk naar voren in de beginfase. Het leed tot een hoge intensiteit die gepaard ging met veel duels, gemekker en blessurebehandelingen in de eerste vijftien minuten. Nadien kwam er iets meer tempo in de wedstrijd en werd ook de hand van beide trainers duidelijker.

Net als tegen KAA Gent probeerde Club Brugge met een hoge pressing de opbouw van Anderlecht snel te verstoren. Wanneer Proto in balbezit kwam, koos Diaby positie dicht bij Nuytinck (in theorie de best uitvoetballende verdediger van Anderlecht) waardoor de doelman verplicht werd richting Kara te spelen. Vanakens startpositie lag echter tussen Dendoncker en Kara waardoor de Limburger snel voor druk kon zorgen op de centrale verdediger van Anderlecht die uitvoetballend weinig techniek maar vooral paniek tentoonspreidt. Het zorgde al vlug voor twee gevaarlijke brandjes achterin die nog tijdig konden geblust worden door paars-wit.

Omdat Vanaken doorstapte vanuit het middenveld lag daar echter wel ruimte voor de thuisploeg. Vormer verliet namelijk zijn rechterzone volledig om door te lopen en druk te zetten op Dendoncker, Simons koos op zijn beurt positie dicht bij Defour. Het impliceerde natuurlijk dat Tielemans enorm veel vrijheid kreeg maar hij kon in de eerste helft amper bereikt worden. Als zijn ploegmaats de bal achterin niet zelf al verloren, kozen ze al te vaak voor de lange bal van Proto richting Okaka. De Italiaanse krachtpatser toonde zich echter balvast tegen het centrale duo van Club waardoor Anderlecht relatief makkelijk kon opschuiven. Puur voetballend kwam het echter amper tot een kans.

Veel druk in balverlies, weinig lef in balbezit
Anderlecht probeerde op een gelijkaardige manier de tegenstander het voetballen te beletten. Bij de thuisploeg was het in de eerste plaats Okaka die drukzette op een centrale verdediger en dan al snel geruggesteund werd door een middenvelder die ook druk ging zetten op de andere centrale man van Club Brugge. Een redelijk identieke manier van pressen als Club dus, al werd bij Anderlecht de druk minder gericht op één speler (zoals bij Club op Kara) waardoor het ofwel Tielemans ofwel Defour was die moest pressen en de krachten iets gelijkmatiger werden verdeeld. Anderlecht koos ook iets meer het juiste moment uit (zo’n tien meter voor de middenlijn) en liet Club dus automatisch iets meer ruimte en tijd om op te bouwen dan omgekeerd wat minder krachten kostte in de strijd.

De eerste helft was uiteindelijk heel intens met twee teams die hoog druk zetten en zelf moeite hadden om, eens in balbezit, met die hoge druk om te gaan. Een gebrek aan technisch vermogen, lef en goed positiespel toonden toen al aan dat dit een echte PO I match was: veel spanning maar weinig kwaliteit aan de bal. Een klasseflits of de bal ‘die eens goed valt’, zou waarschijnlijk mee beslissen over de uitkomst in de match. Van veel uitgespeelde kansen was de eerste 45’ geen sprake, Club verzamelde nog de betere mogelijkheden in de eerste periode.

Tielemans op zoek naar ruimte tussen de linies
Tijdens de rust kregen de Clubspelers consignes om sneller de diepte te zoeken: te weinig diepgang was het oordeel. Deels waar maar zoiets enorm benadrukken, geeft bij voetballers meestal het tegenovergestelde: uitsluitend nog lange ballen of dieptepasses in niemandsland zonder veel overleg. Ook bij de bezoekers was dit na de pauze opmerkelijk, zelfs zonder druk koos het te vaak de foute optie om te snel diep spelen waardoor Anderlecht meer de bal kreeg en kon groeien in de match. Uiteraard is het ook moeilijk om hoge pressing een hele wedstrijd vol te houden als je de bal steeds opnieuw ver weg trapt in de handen van de tegenstander. Je moet dan steeds opnieuw 30 meter opschuiven om druk te gaan zetten en dat zorgt voor het weggeven van ruimte…

Paars-wit groeide in de match en daar had ook Tielemans een belangrijk aandeel in: hij was beweeglijker dan in de eerste periode en probeerde zich voortdurend te positioneren in de vrije ruimte tussen het Brugse middenveld en verdediging. Zijn goal was daar het beste voorbeeld van: de ruimte tussen de Brugse linies werd opnieuw veel te groot bij het begin van de actie (de afstand tussen de verdedigende lijn van Club was zo’n 15 meter achter verdedigende middenvelder Simons), waardoor Tielemans de 1-2 tussen de linies kon aangaan met Djuricic, om dan diep te lopen en rustig af te werken. Ook het zwakke defensieve positiespel van Meunier effende natuurlijk het pad voor de snelle winning goal.

tegengoal

Tekening van 1-0 Tielemans. Brugse verdediging & middenveld heel ver uit elkaar waardoor Tielemans volledig vrijkomt. Intussen spurt Meunier terug naar zijn positie die overgenomen werd door Vormer. Tielemans krijgt de tijd om 1-2tje op te zetten met Djuricic en te scoren.

 

Twee spitsen
Meteen na de 1-0 probeerde Club de bakens nog te verzetten door Diaby naar de kant te halen en Pereira in het veld te brengen. Met later ook Vossen tussen de lijnen greep Club terug naar het 4-4-2 concept van in het begin van het seizoen met twee diepe spitsen. Er werd echter over de hele lijn te snel lang gekozen, foute keuzes gemaakt in de passing, duels tegen Kara niet gewonnen waardoor Anderlecht uiteindelijk relatief makkelijk overeind bleef. Het was zeker geen hoogstaande Clasico, wel eentje die de titelstrijd in PO I nog een stuk intenser zal maken.

 


Programma speeldag 4 in PO I

Dinsdag: 19/4 om 20.30              KV Oostende – Zulte Waregem
Woensdag: 20/4 om 20.30         KRC Genk – Club Brugge
Donderdag:  21/4 om 20.30        KAA Gent – Anderlecht

 

Meer Belgisch voetbal

RSC Anderlecht: op zoek naar zichzelf

Anderlecht in 4-4-2 in ruit

RSC Anderlecht, 4-4-2 in ruit

Een derde plaats vorig seizoen moet doorgespoeld worden met de titel, voor bestuur of fans zijn er geen excuses. Anderlecht startte aarzelend aan de competitie met meteen bakken kritiek aan het adres van coach Hasi in diens zoektocht naar het ideale spelsysteem.

4-4-2 in ruit, Hasi kreeg de voorbij weken de wind van voren voor die keuze. Desondanks heeft de coach van Anderlecht wel een aantal redenen om voor die veldbezetting te kiezen. De grootste troef van zijn team ligt namelijk voorin: daar kan paars-wit met gemak twee uitstekende centrale aanvalsduo’s combineren. Sylla & Okaka zijn beiden kopbalsterk, krachtpatsers en hebben voldoende balvastheid. Eén van hen koppelen aan de razendsnelle Ezekiel of Suarez is een uitstekende oplossing.

Vraagtekens bij centrale verdediging
Het is echter het middenveld dat zorgen met zich meebrengt. Van de positie 10 wordt creativiteit en infiltraties verwacht, een beter profiel dan Praet lijkt de Belgische competitie momenteel niet in petto te hebben. Maar blijft hij nog een jaar in de Jupiler Pro League? De posities daarachter invullen bleek minder vanzelfsprekend. Defour, op zijn best controlerend centraal, speelde voornamelijk rechts in de ruit. Gillet, wiens loopvermogen & infiltraties een troef zijn, moest voor de verdediging postvatten. Hen omwisselen had een logischere keuze geweest. Op links zit Hasi pas echt met een probleem: daar rendeert een spelmaker als Tielemans helemaal niet, een winger als Acheampong evenmin.

Vanuit de verdediging worden aanvallende rushes verwacht van Obradovic op links, hij kon zich tot op heden echter nog onvoldoende doorzetten. De overgang van een ‘vrije rol op de flank’ naar een viermansdefensie loopt niet zo vlot voor de Serviër. Op rechts is er de mogelijkheid om Najar of Gillet te posteren, wat voldoende kwaliteit garandeert. Bij het centrale duo Deschacht – Kara kunnen ook vraagtekens geplaatst worden. Vooral het gebrek aan snelheid en voetballend vermogen bracht de ploeg al in de problemen. Proto is opnieuw de onbetwistbare nummer één, met een heel sterke Roef achter zich op de bank.

Het grootste probleem in de 4-4-2 in ruit van de voorbije weken was de defensieve balans in het elftal. De ruimte tussen de linies werd veel te groot: verdedigers liepen achteruit, aanvallers vooruit, en een aantal middenvelders (zoals Tielemans) konden hun verdedigende taken niet opbrengen.

 

 

RSC Anderlecht, 4-4-2 plat

RSC Anderlecht, 4-4-2 plat

Platte 4-4-2
Om de kritiek te counteren koos Hasi tegen Lokeren voor een 4-4-2 met een ‘plat middenveld’, met twee centrale middenvelders en met twee echte flankspelers die er in een ruit niet zijn. In dit systeem zag de defensieve zekerheid er iets beter uit. De ruimtes in balverlies worden automatisch kleiner gemaakt door een verdedigend blok van 8 spelers.

In balbezit toonde paars-wit echter opnieuw bitter weinig. Voorin was er van cohesie tussen Suarez & Sylla nog geen sprake. Suarez zoekt naar zijn beste vorm, Ezekiel lijkt op dit moment een veel betere oplossing dan de Argentijnse chouchou. Vanuit het middenveld zorgde Praet wel voor veel dreiging met loopacties naar binnen, zo was hij de enige die schade kon aanbrengen in de Lokerse afweergordel.

Anderlecht is nog volop op zoek. Slechts een beperkt aantal spelers heeft de goede individuele vorm te pakken. Ook de coach zoekt momenteel nog naar het spelsysteem dat het beste past bij het collectief. En dat wordt mogelijk nog bemoeilijkt door bepalende transfers in de loop van de week…

Sterkte: veel aanvallende mogelijkheden
Zwakte: defensieve kwaliteiten in elftal
De Vraag: in welk systeem gaat Anderlecht verder?
Prognose na 30 matchen: 3e plaats

 


Besnik Hasi onder druk. Copyright: voetbaljournaal.com

Besnik Hasi onder druk. Copyright: voetbaljournaal.com

Besnik Hasi
De Albanese trainer kende een uitgebreide spelerscarrière. Hij voetbalde in Kroatië en behaalde nadien successen in KRC Genk en Anderlecht als middenvelder. Nadat hij de voetbalschoenen aan de wilgen hing, kon hij aan de slag als assistent-trainer bij Anderlecht. Hij stond er zes jaar in de schaduw van Ariël Jacobs en John Van den Brom. Van die laatste nam hij in maart 2014 de fakkel over en meteen loodste zijn verfrissende aanpak paars-wit naar de titel. Vorig seizoen werd een rampjaar met een verloren bekerfinale en een derde plaats in de competitie. De druk op zijn schouders is dan ook groot, mislukken is geen optie.

 

 

 

Kijk hier voor de analyses van de andere Belgische teams!